166

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

LVII. ρ. 1302-

δια τοΰ άστεως απέχοντας καί των πλείστων εκεί οίκονν-των, άπεληλνϋ-εσαν οι πολλοί’ οι δε κατάλοιποι ήσαν

11 ον πλείονς ή τριάκοντα, εν δε τοντοις ήσαν άπαντες οίτοντψ παρεσκενασμένοι. επειδή δ 3 έκλή&η τονμόν όνομα,άναπηδήσας οντος έβλασφήμει κατ’ εμον ταχύ και πολλάκαί μεγάλη τη φωνή, ώσπερ καί νυν, μάρτυρα μεν ών κατη-γόρησεν ονδένα παρασχόμενος οντε των δημοτών οντε τωνάλλων πολιτών, παρεκελενετο δε τοΐς δημόταις άποψηφί-

12 ζεσ-ίλαι. άξιονντος δ 3 εμον άναβαλεσ&αι εις την ύστεραίανδιά τε την ώραν καί το μηδένα μοι παρείναι, τό τεπραγμ 3 άφνω προαπεπτωκέναι, ϊνα τοντψ τ 1 εξουσία γέ-νοι-8· 3 δπόσα βονλοιτο κατηγορήσαι καί μάρτυρας εϊ τιναςεχοι παρασχέσ&αι, εμοί τ έκγένοιτ 3 άπολογήσασ&αι ενάπααι τοΐς δημόταις καί τους οικείους μάρτυρας παρα-σχέα&αι’ καί ο τι γνοίησαν περί εμον, τοντοις ή·9·ε?-ον

13 εμμένειν' οντος ών μεν εγώ προνκαλονμην ονδεν έφρόν-τισε, την δε ψήφον εν&νς έδίδον τοΐς παρονσι των δη-μοτών, οντ 3 απολογίαν ονδεμίαν εμοί δούς ον τ 3 έλεγχονονδεν 3 ακριβή ποιήσας. οι δε τοντψ σννεστώτες αναπη-δήσαντες εψηφιξοντο, καί ήν μεν σκότος, οί δε λαμβά-

limus, der zur Phyle Leontis ge-hörte, lag eine kleine Meile südlichvon Athen an der Westküste. Vgl.I.eake Demen S. 46. Bursian Geogr.v. Gr. 1, 361.

11. οί τοντψ παρεσκενασμένοι,= οι τοντψ σννεστώτες § 13. —έπειδή δ ’ έκλήίλη — άναπηδήσαςοντος] Nicht der Bemarch also, son-dern ein anderer, vermutlich dessenSchreiber, rief die Namen nach derListe auf. — μάρτυρα μεν — ον-δένα παρασχόμενος — παρεκε-λενετΟ' δε] Eigentlich sollte παρα-κελενόμενος δε fortgefahren wer-den, der Redner verläfst jedoch dieangefangene Konstruktion und fügtden Schlufsgedanken in selbständi-ger Form an. Vgl. 59, 79 φέρε δέκαί μαρτυρίαν παράσχωμαι νμινδι απόρρητόν μεν γεγενημένην,όμως δ αύτοΐς τοΐς πεπραγμέ-

νοις έπιδείξω φανεράν ονσαν αυ-τήν καϊ αληθή.

12. παρεϊναι, ähnlich dem lat.adesse, zum Beistand gegenwärtigsein, zur Seite stehen. Vgl. § 14.— έν απασι τοΐς δημόταις, vorallen versammelten Demoten. Vgl.54, 9. — μάρτυρας, ist Prädikat zuτούς οικείους. — γνοίησαν, näml.οί δημόται. — τοντοις, auf daskollektive ο τι bezüglich, wie unten§ 28 u. 2, 18 εϊ μεν γάρ τις άνήρέστιν έν αυτοΐς οιος έμπειρος πο-λέμου, τούτους φιλοτιμία πάνταςάπωθεΐν αυτόν.

13. ών προνκαλονμην, nicht injuristischer Bedeutung, wie 54, 27:wozu ich mich erbot. — την ψή-φον έδίδον, forderte zur Abstim-mung auf, wte § 14. 15. 16. 59, 90.Lys. 15, 2. — απολογίαν έμοί δονς,wie λόγον δούναι, das Wort zur