130

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΙΓΣ

UV. p. 1264—

προσήχει τάς τοιαντας χαταφνγάς, χάχείνοις ονχ είς τόμη δούναι δίκην, άλλ 3 εις το της προσηχούσης ελάττω.

22 οστις δ 3 ετών μεν εστι πλείν η πεντήχοντα, παρών δενεωτέροις άν&ρώιιοις χα'ι τοντοις υιέσιν, ονχ όπως άπέ-τρεψ’ η διεχώλνσεν, άλλ 3 αυτός ηγεμών χα'ι πρώτος χα'ιπάντων βδελνρώτατος γεγένηται, τίν 3 αν οντος αξίαν τωνπεπραγμένων νπόσχοι δίχην; εγώ μεν γάρ ουδ 3 άποίλα-νόντ οίμαι. χα'ι γάρ εί μηδέν αυτός είργαστο των πε-πραγμένων, άλλ 3 ει παρεστηχότος * τούτον Κτησίας, όνιος ο τούτον, ταν-9·’ α περ ννν'ι, πεποιηχώς εφαίνετο,

23 τούτον εμισείτ 3 άν διχαίως. εί γάρ οντω τους εαυτούπροήχται παΐδας, ωστ 3 εναντίον εξαμαρτάνοντας εαυτόν,χα'ι ταΰτ 3 εφ 3 ών ενίοις θάνατος η ζημία χείται, μήτεφοβεΐσ&αι μήτ 3 αίσχννεσ&αι, τί τούτον ονχ αν εικότωςπαϋ-είν οϊεσ-3-ε; εγώ μεν γάρ ηγούμαι ταΰτ 3 είναι σημείατον μηδέ τοντον τον εαυτού πατέρ 3 αισχννεσ&αΐ’ εί γάρεκείνον αυτός έτίμα χάδεδίει, χάν τούτους αυτόν ήξίον.

17. 36) und substantivierten Parti-cipien (6, 22 τον την πνλαίαν άπο-δόντα, τοντον τας Ιδίας αυτώνπροσόδους παραιρήσεσ&αι. 8, 56τους δε μή επιτρέπειν — συμβου-λεύοντας, τούτους τον πόλεμονποιήαειν αίτιάσ&αί), Adjektiven(9, 5 το χείριατον εν τοΐς παρε-ληλν&όσι, τούτο προς τα. μέλλονταβέλτιστου υπάρχει) und Infinitiven(2, 6 τψ την ’Αμφίπολιν φάακεινπαραδώαειν —, τούτοι προσα-γαγόμενον). — χαταφυγάς] Aus-flüchte, im Gegensatz zu dem vor-hergehenden: σχήηιις = Finte. —άποκείσθ-αι, vgl. 23, 42. — χάκεί-νοις, gehl auf dieselben, welcheeben mit οντοι bezeichnet wurden.Der Redner wendet sich hier schonim Gedanken zu der entgegenge-setzten Klasse, welcher sein Gegnerangehört.

22. πλειν statt πλειόνων, wie23, 110. 149. Die Zahl 50 mit Ab-sicht gesetzt, weil Fünfzigjährigein der Versammlung besondere Vor-

rechte geniefsen: τις άγορεύειν βού-λεται των υπέρ πεντήχοντα έτηγεγονότων. Cfr. Grassberger, DieEphebenbildung p. 474. — χαί τον-τοις υίέαιν, die er doch von der-gleichen Streichen abzuhalten diePflicht wie das Recht hatte. — ονχόπως, nicht nur nicht. Vgl. 6, 9ονχ όπως άντιπράξειν καί διακω-λνσειν, άλλα καί σνατρατεναειν.

■— ουδ' άποϋ-ανόντα, näml. αξίανάν νποαχεϊν δίκην. — απερ νννί,näml. πεποιηκώς φαίνεται, undzwar μετ' αυτόν. Bemerkens_wertist die Häufung des Pron. οντος.Die Mss. aufser Σ fügen noch einοντος zwischen απερ und vvvlhinzu. — τοντον, Konon.

23. προηκται, verzogen hat. —έξαμαρτάνοντας — αίσχύνεσ&αι]ών von ένίοις abhängig. — ή ζη-μία, die geordnete Strafe, wie 20 ,167 τοΐς το νόμισμα όιαφ&είρονσιΆανατος παρ' νμϊν εστιν ή ζημία.— τοντον, Konon, dessen Vateralso noch am Leben war. — έδε-