128
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ
UV. p. 1262-
θρώπων εωράμεθα, ούτ’ άγνωμον ουδεν ήγονμεθα ποιειν,εϊ περί ον ήδικήμεθ’ άξιούμεν κατά τούς νόμους δίκηνλαβεΐν. Ιθυφαλλοις δε καί αυτοληκΰθοις συγχωρούμενείναι τοϊς ιΛέσι τοϊς τούτου, καί εγωγ’ εύχομαι τοϊς θεοΐςεις Κόνωνα και τους υιεΐς τούς τούτου κα'ι ταΰτα και τά
17 τοιαύθ’ άπαντα τρέπεσθαι. ούτοι γάρ είσιν οι τελοϋντεςαλλήλους τψ ιθυφάλλφ και τά τοιαϋτα ποιονντες, ά πολ-λή ν αισχύνην εχει καί λέγειν, μή τι γε δη ποιειν ανθρώ-πους μέτριους, άλλα τί ταύτ έμοί; θαυμάζω γάρ εγωγε,εϊ τις ’εατι πρόφασις παρ’ υμίν ή σκήήιις ευρημένη, διήν, αν υβρίζω ν τις εξελέγχηται καί τύπτων, δίκην ου δώσει,οί μεν γάρ νόμοι πολύ ταναντία καί τάς άναγκαίας προ-φάσεις, όπως μή μείζους γίγνωνται, προείδοντο· οΐον(ανάγκη γάρ μοι ταΰτα καί ζητεΐν καί πυνθάνεσθαι διά
18 τούτον γέγονεν) είσί κακηγορίας δίκαι · φασί τοίνυν ταΰ-τας δια τούτο γίγνεσθαι, ϊνα μή λοιδορούμενοι τύπτεινάλλήλους προάγωνται. πάλιν αικείας είσίν' καί ταύταςάκοΰω διά τού τ’ είναι τάς δίκας, ϊνα μηδείς, όταν ήττων
dem obigen ημάς dh παροίνονςμέν τινας καί νβριατάς παρα-ακενάαειν, άγνώμονας δε καί πι-κρούς § 14 entsprechend. — ίίϊν-φάλλοις δε καί αντοληκν&οις, ζη23, 200.
17. οϊ τελοϋντες — ί&νφάλλω]Hiernach scheint es, dafs die Or-gien der Verbrüderten unter ge-wissen mysteriösen, vielleicht nurburlesken Ceremonien begangenwurden, wozu schon vordem Alki-biades durch Nachäffung der eleu-sinischen Mysterien den Ton an-gegeben hatte (Plut. Alk. 22). —καί λέγειν, μή τι γε δή, schon zusagen, geschweige denn gar. — τίταντ’ έμοί; quid hoc ad me? eineder Umgangssprache entlehnte Frag-formel; so Diphilos bei Ath. 6, 238’αλλά δή τί τοντ έμοί; Arist. Ly-sistr. 514 τί δε σοί ταντ ’; — ηολνταναντία, ganz im Gegenteil, vgl.
23, 6. — τάς άναγκαίας προφά-σεις — προείδοντο,—προείδοντοόπως μή αϊ άναγκαΐαι προφάσειςμείζους γίγνωνται. Die Gesetzehaben durch Aufstellung einesRechtsverfahrens für jede Veran-lassung, wo einer in den Fall derNotwehr kommt, gezwungen istsein Recht gegen den Angreifer zuwahren, ein Schutzmittel gegeben,um zu verhindern, dafs nicht durchSelbsthülfe die That weiter um sichgreife, aus dem kleineren Ver-brechen ein gröfseres sich ent-wickele. — άναγχη — γέγονεν ]Der Sprecher nimmt eine einfältigeMiene bei dieser Prodiorthosis an,doch nur um den Kontrast zu sei-nem rauflustigen Gegner zu heben.— κακηγορίας δίκαι, zu 23, 50.
18 ; αίχείας, oben zu § 1. —ακούω] der Redner weifs es rechtwohl; die Schlichtheit des Aus-