1262 . R.

ΚΑΤΑ ΚΟΝΩΝΟΣ.

127

έρώσι δ’ έκ. τούτων εταιρών τινες, καί δή και τον υιόντον εαυτόν είναι τούτων ενα, και πολλάκις και περί εταί-ρας και εϊληψέναι και δεδωκέναι πληγάς, και ταντ’ είναινέων άνϋρώπων, ημάς δε πάντας τους αδελφούς παρθέ-νους μέν τινας καί υβριστάς παρασκευάσειν, άγνωμοναςδε καί πικρούς, εγώ δ’, ώ ανδρες δικασταί, χαλεπώς εφ ’ 15οϊς πεπόνι ενηνοχώς ονχ ηττον τοΰτ άγανακτήσαιμ’ ανκαί νβρισ&ηναι νομίσαιμ’, εί οΐόν τ είπεϊν, εί ταντ 3άλη&ή δόξει Κόνων οντοαί λέγειν περί ημών, καί τοσαύτητις άγνοια παρ’ νμίν έστιν, ώσ& 3 , οποίος αν τις έκαστοςείναι φή η δ πλησίον αυτόν αίτιάσηται, τοιοντος νομι-σ&ήσεται, τον δε καέλ 3 ημέραν * βίου καί τών επιτηδευ-μάτων μηδ 3 δτιοΰν εσται τοίς μετρίοις δφελος. ημείς 16γάρ ούτε παροινονντες ov & 3 νβρίζοντες ύπ 3 ονδενός άν-

ατιγονντας και υβρίζοντας, ήτους εκ προχείρου δίδοντας αρ-γύρων καί ετοίμους προς ταςμίξεις' καί γάρ είχον έν ταϊς λη-κύθοις αργύρια, καί λνααντες δεπολλάκις την λήκυθον εχρώντοτψ ϊμάντι προς το μαατιγοΰν.καί ό πένης άπο τον έαντώ ταςληκύθους εις τα βαλανεία είσφέ-ρειν. οι δε άσωτος, απδ τον ένταΐς ληκύθοις έχειν τα ανμβολ.ακαί φέρειν εις τα συμπόσια. —Zu ιθυφάλλους vgl. Athen. XIV, 16:οι δε ιθύφαλλοι καλούμενοι προσ-ωπείων μεθνόντων έχονσι καίέστεφάνωνται χειρίδας ανθιναςέχοντες, χιτώσι δε χρώνται με-σολεύκοις καί περιέζωνται ταραν-τΐνον καλύπτον αντονς μέχρι τώνσφυρών. — καί δή καί τον υιόν—- είναι] Der Infinitiv ist nicht un-mittelbar abhängig vom regierendenVerbum, wenn er eine mit ιός oderort eingeleitete Gedankenverbin-dung in weniger enger Verknüpfungfortsetzt. — αδελφούς] = Genossen,Spiefsgesellen. — είληφέναι καί],These phrases are usea to supplythe lack of a perf. passive and ac-tive of τύπτω, as the Attic prosewrithers know nothing of the forms

τετύφθαι and τετνφέναι (Sandys).— παρασκενάσειν] So Σ, wofürin den übrigen Mss. κατασκευάσειund κατεακενάκασι geändert ist.Der Infinitiv ist noch von πέπυσ-μαι abhängig: hinstellen als —,machen zu —, ‘stempeln\ Zink:κατασκευάσει sich berufend auf 20,158 und 45, 82.

> 15. έφ’οίς, zu23, 170. — τοντ ’άγανακτήσαιμ άν — εί] Vgl. 8,55.άγανακτών καί αυτό τούτο, είτά μεν χρήματα λυπεί τινας υμώνεί διαρπασθήσεται. Plat. Euthyphr.4 Λ ταντα δή ονν καί αγανακτεί οτε πατήρ καί οι άλλοι οικείοι, οτιu. s. w. — εί οίο'ν τ’ είπεϊν, wennman das aussprechen darf, nämlichhier, vor und von euch, euch Zu-trauen darf. — οποίος — νομι-αθήαεταί] Ein ähnlicher Gedanke18, 276 ως εάν πρότερός τις εΐπητά προσόνθ’ εαυτοί περί άλλον,καί δή τανθ’ όντως έχοντα, καίονκέτι τους ακούοντας σκειρομέ-νους τις ποτ’ αυτός έστιν ο τανταλόγων. — αυτόν, näml. είναι. —μηδ’ — όφελος, ein unbeabsich-tigter Pentameter; s. zu 23, 14.

16. ούτε — ονδ’, so verbessertßaiter das hdschr. ονθ’. — ούτε,