104

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

XXIII. ρ. 668-

ίΐαρ 1 νμΐν, ώσ-9· 3 υπέρ τον τνχεϊν τούτον τηλιχαν-9· 3 υμάςάγά& 3 ή&ελον ποιεΐν, νϋν δ 3 ούτως ατιμον, ώστε των τε-τυχηχότων πολλοί πλείω κακά τών φανερώς εχ&ρών είσ 3

201 υμάς εϊργασμένοι. ον μόνον δ 3 αντη τής πόλεως ή δωρειάπροπεπηλάκισται και φαύλη γέγονεν , άλλα καϊ π&ααι διάτην τών καταράτων xal ϋ-εοίς εχ&ρών ρητόρων, [τών τάτοιαντα γραφόντων έτοίμως], πονηριάν, οϊ τοσαντην υπερ-βολήν πεποίηνται τής αυτών αίσχροχερδέας, ”στε τάςτιμάς καί τάς παρ 3 υμών δωρειάς, ώσπερ οί τά μιχρά χαιχομιδή φανλ 3 αποχηρυττοντες, οντω πωλονσιν επευωνί-ζοντες χαι πολλοίς από τών αυτών λημμάτων, γράφοντες

202 παν ο τι αν βονλωνται. πρώτον μέν, ϊνα τών τελευταίωνπρώτων μνησ-9-ώμεν, Άριοβαρζάνην εκείνον ον μόνον αυτόνκαι τους νίεΐς τρεις όντας πάντων ήξίωσαν, όσων ηβον-λή&ησαν, αλλά χαι δν 3 3 Αβυδηνονς, μισαϋ-ηναιοτάτονς *και πονηρότατους ανθρώπους, [προσέ&ηχαν αντφ], Φι-

201, ον μόνον — πάσαι] Asch.3,178 δωρειαΐ δε καί στέφανοι καίκηρύγματα καί αιτήσεις εν πρυ-τανεύω πότερον τότε ήααν πλείονςή νννί; τότε μεν ήν σπάνια τα καλάπαρ’ ημΐν καί το τής αρετής όνο-μα τίμιον, νυν δ ήδη καταπέπλν-ται το πράγμα καί το στεφανοννέξ έ&ονς, άλλ ονκ εκ πρόνοιαςποιεΐα'λε. — προπεπηλάκισται]eigentlich 'in den Kot getreten’(von πηλός), dann 'verschachert 5 .Nach der Gewohnheit des D. wirddas Bild durch den folgenden Be-griff erklärt. — φαύλη] anrüchig.— πονηριά ] 'sittliche Fäulnis’. —διά — βούλωνται ] 51, 22 καί γάρτοι πάντα δι’ κοτών ποιούνται,καί μόνον ουχ υπό κήρνκος πω-λοναι τά κοινά, καί στεφανοννον αν αυτοίς δοκή καί μή στε-φανονν κελεύονσι, κνριωτέρονςαντονς τών ήμετέρων δογμάτωνκαΆιατάντες- — άποκηρνττοντες,ausbietend. Vgl. Arist. Ach. 33 στν-γών μεν άστυ, τον δ ’ έμόν δή-μον ποΟ-ών, ός ονδεπώποτ’ ειπεν

,,άνθ-ρακας πρίω“ u. s. w. —έπενωνίζοντες, verschleudernd. —

— από τών αυτών λημμάτων (ver-mittelst), um denselben Preis. Vgl.3, 34 στρατιώτης αυτός υπάρχωναπό τών αυτών τούτων λημμά-των. 59,13 τις γάρ αν ετι παράτον δήμον ζητήαειε λαβεΐν δω-ρειάν μετά πολλών αναλωμάτωνκαί πραγματείας πολίτης μέλλωνεαεαίλαι, έξόν παρά Στεφάνουαπ ελόττονος αναλώματος;

202. πρώτων — πρώτον, daserste auf die Mehrheit der anzu-führenden Beispiele, das zweite aufderen Aufeinanderfolge hinweisend.

— ’Αριοβαρζάνην, oben zu § 141.

— έκεΐνον, auf eine bekannte Per-sönlichkeit hinweisend, wie 2, 19Καλλίαν έκεΐνον τον δημόσιον.3, 21 τον Αριατείδην έκεΐνον u. ö.

— προαέθ-ηκαν, gaben zu, näml.als unter der nämlichen Vergünsti-gung mit begriffen. Vgl. 20,84 υμείςτιμώντές ποτ Ιφικράτην ον μό-νον αυτόν έτιμήαατε, αλλά καϊ διέκεΐνον Στράβακα καϊ Πολνστρα-

*