Druckschrift 
3 (1890) (LIV.) Rede gegen Konon [u.a.] (XXIII.) Rede gegen Aristokrates
Entstehung
Seite
103
Einzelbild herunterladen
 

«81. R.

ΚΑΤΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΓΣ.

103

ξένων πώς; εκείνοι Μένωνι τψ Φαρσαλΐψ δώδεκα μεντάλαντ 3 αργυρίου * δόντι προς 'τον επ 3Ηιόνι τ fj προς^ίμφιπόλει πόλεμον , τριακοσίοις δ 5 Ιππενσι, πενέσταιςίδίοις, βοη&ήσαντι, ουκ εψηφίσαντ 1 , αυτόν αν τις απο-κτείνΐ], άγώγιμον είναι , αλλά πολιτείαν εδοσαν, και ταντηνικανήν νπελάμβανον είναι την τιμήν, και πάλιν ΠερδίκκαϊΜτψ κατά την του βαρβάρου ποτ επιστρατείαν βαοιλεϋοντιΜακεδονίας , τους αναχωροΰντας εκ Πλαταιών των βαρ-βάρων διαφ&είραντι και τέλειον τάτνχημα ποιήσαντι τψβασιλεϊ, ουκ εψηφίοαντ 3 άγώγιμον, άν τις άποκτείνη Περ-δίκκαν, ψ βασιλεύς [ό Περαών] εχ&ρός δι 3 ημάς άπεδέδει-κτο, άλλα πολιτείαν εδωκαν μόνον, καί γάρ τοι τότε μενοντω τίμιον ην πάσιν άν&ρώποις το γενέα&αι πολίταις

έποίει καϊ διεπράττετο, (νβρίζειν)έκεΐνά τε καί τα λοιπά πάντα. Μένωνι βοηθήσαντι] Εϊοηwar die an der Mündung des Stry-mon gelegene Hafenstadt von Am-phipolis. Diese ward Ol. 76,1.476durch Kimon den Persern abge-wonnen, Herod. 7,107. Thuir. 1, 98.Plut. Kim. 7. Menon ist der näm-liche, welcher zu Anfang des pelo-ponnesischen Krieges den AthenernHülfstruppen aus Thessalien zu-führte, Thuk. 2, 22. πενέοται hie-fsen die ursprünglichen Bewohnervon Thessalien in ihrem Unter-thänigkeitsverhältnisse zu den Ein-wanderern, ein Verhältnis ähnlichdem, in welchem die Heloten zuden Spartiaten standen. Über diethessalische Reiterei Herod. 7,196.Plat. Men. 70a u. a. πολιτείανεδοσαν] Dagegen [Dem.] 13,23 ουκέψηφίσαντο πολιτείαν, άλλ' ατέ-λειαν εδωκαν μόνον.

200. καί πάλιν] bezeichnet nichtdie zeitliche Aufeinanderfolge.Περδίκκα] Der seit Reiske stehendgewordenen Ansicht, dafs hier D.aus Versehen Vater und Sohn miteinander verwechselt und Perdik-kas 11. von Makedonien statt Alexan-der I. nenne, denn zur Zeit der

zweiten persischen Invasion 480 f.und noch viele Jahre darüber hin-aus regierte dort allerdings derletztere, der von seiner Anhäng-lichkeit an die gr. Sache, trotzdemdafs er durch die Umstände ge-nötigt war den Persern Heeres-folge zu leisten, den ehrenden Bei-namen Φιλέλλην führte habenVömel (Zeitschr. f. Alt. Wiss. 1846.S. 132) und A. Schäfer (Dem. u. s.Zeit 3. Beil. S. 93) die wenig glaub-liche Annahme entgegengestellt,D. verstehe unter Perdikkas nichteinen der Herrscher vom Stammedes Karanos, sondern einen freilichin der Geschichte nicht weiter ge-nannten unabhängigen Fürsten desoberen Makedonien (Thuk. 2, 99).Doch bliebe immer auch in diesemFalle mindestens der Ausdruck τψκατά την τον βαρβάρου ποτ επί-στρατε ίαν βαοιλεϋοντι Μακεδο-νίας ungenau. Vgl. Rhein. Museum23,313. Brief Philipps §21. άγώ-γιμον, ohne είναι , wie § 181 ήν έξαί-ρετον αντψ γέγραφε. 217 αγώγι-μον ευθνς έγραψε· 9, 43 "Αρθ-μιον ε/βρόν αυτών άνέγραψανκαϊ των αντιμάχων, αυτόν καίγένος, καϊ άτιμους. πολίταις]Vgl. 54, 16. 44. 57, 53.