623. R.
ΚΑΤΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΟΥ.
11
συναγωνίσησ&έ μοι χαί προ&ύμως άχούσητε, τοντό τεσώσετε, καί ποιήσετε μη χατοχνεΐν, εάν τις και ημών οϊη-ται δύνασ&αι ποιήσαι την πόλιν άγα&όν. οΐήσεται δ 1 ,εαν μη χαλεπόν είναι νομιζη το παρ νμίν λόγου τνχεΐν.νυν δε πολλοίς τούτο φοβουμένοις, λέγειν μεν ’ίσως ον 5δεινοΐς, βελτίοσι δ’ ävd -ρώποις των δεινών, ουδέ σχοπείνεπέρχεται τών :κοινών ουδέν. εγώ γονν, ομνύω τούς έλεούςάπαντας, απώχνησ αν, εν ϊστε, καί αυτός την γραφήνταύτην άπενεγχείν, εΐ μη πάνν τών αισχρών ένόμιζον είναινυν μεν ησυχίαν άγειν και σιωπήσαι, πραγμ ’ αλυσιτελέςτή πόλει χατασχενάζοντας ορών τινας ävd -ρώπους, πρότε-ρον <Γ, οτ 1 έπλευσα τριήραρχων εις ' Ελλήσποντον, ειηεϊνκαι χατηγορήσαί τινων, oug αδιχείν υμάς ήγούμην.
Ούχ όγνοώ μεν ονν οτι τον Χαρίδημον ευεργέτην είναι 6τινες * τής ιτόλεως οϊονται · εγώ δ ’ αν περ, α βούλομαιτε χαί οίδα ηεττραγμέν ’ έχείνω, δυνη&ώ προς υμάς είπείν,οίμαι δείξειν ον μόνον ούχ ευεργέτην, αλλά καί χαχονού-στατον άν&ρο'πων απάντων χαί πολύ τάναντι ή προσήχεν
ner, um für sich Wohlwollen zuerwecken, als Ιδιώτης gegenüber-stellt, cfr. Bredif: Le peuple aimeque l’on soit peuple. Quintilian:arlis est artem tegere. — παρ’νμΐν gehört formelhaft zu den vor-angegangenen beiden Participien. —τούτο ist nicht unmittelbar auf πράγ-μα, sondern auf dessen Inhalt zu be-ziehen: das dadurch gefährdete In-teresse. - τε - καί hier cum - tum.— οίηται δυνασ&αι ποιήσαι] derGleichklang der Endungen gilt nichtals Kakophonie. — οίήσεται — vo-μίζ%· οϊομαι ‘Zutrauen gewinnen’νομίζω ‘zu der Ansicht kommen’.-ημών, bezeichnet die ganze Klasse,zu welcher der Sprecher sich rech-net. χαλεπόν mit Schwächung desAusdrucks für‘unmöglich’, wie gleichdarauf αλυσιτελές für verderblich.Einesolche Mäfsigung des Ausdrucksist für das Proömium Berechnungund Vorschrift.
*··, επέρχεται] ‘fällt bei’. — av-■θ·ρώποις] ‘als Menschen’. - εν ϊστε]
ohne Rücksicht auf die Konstruk-tion eingeschoben. Die Häufung derVersicherungsausdrücke der αξιο-πιστία wegen, τών αισχρών, istNeutrum, wie 20, 2 τών αδίκωνεστί, 65 τών αίσχίστων έατί, 135εν τι τών αισχρών έατι. — πρότε-ρον d’] während ich doch früher.— εις ‘Ελλήσποντον , vermutlichbei der Expedition des Kephisodotos01. 105, 1. 359. S. unten § 167. Indie gegen diesen erhobene Klage,an welcher auch Demosthenes sichbeteiligte (Aesch. 3,52), mögen auchnoch andere mit verwickelt gewe-sen sein, άδικεΐν mufs^ hier desGegensatzes wegen mit ‘auch nurfreveln’ übersetzt werden. (
6. αν περ — δυνηίλώ] Ίνα, έανμή πείση, τής εαυτού το αίτιοναδυναμίας φανή, μήτήςτών πραγ-μάτων άα&ενείας. Schol. 1η δυνη-&ώ ist ein stärkerer Begriff als inunserem 'Können. Er denkt anden allmächtigen ( fertigen Redner(δυνατός). — πολύ τάναντία, ad-