Quintump̄dicādum talibꝰ ē elemoſina p̄ ōnibꝰ alijs erogā-da cū eis nō ſimpl̓r ex gr̄a ſꝫ qͣſi ex debito officij debeat̉ Un̄ d̓t apl̓s Si nos ſeminamꝰ vob̓ ſpiritualia. nō eſt magnū ſi vr̄a metamus tēporalia Siꝟo ſunt ignoti ⁊ dubitat̉ an tale officiū ſit eis ꝯmiſſum. pͥus debent examinari an ita ſit an̄qͣꝫ recipiātur. In his ꝟo que petūt ſimpl̓r ꝓ ſuſtentationecorporis ſil̓r diſtingue. qꝛ autōnibꝰ potes ſubue-nire l̓ non In pͥmo caſu debes indiſtincte dare ō-nibꝰ indigetibꝰ. niſi forte qͥs ex ſecuritate cibi ꝓteruiret ⁊ negligeret iuſticiā In tali eī caſu d̓t Augad Uincentiū donatiſtā Utiliꝰ eſuriēti panis tollitur ſi de cibo ſecurꝰ iuſticiā negligat. qͣꝫ eſurientipanis frāgat̉ vt iniuſticie ſeductꝰ acqͥeſcat Et ponit̉. 5. q. 5. Nō ōnis Sꝫ hoc dictū ītellige de hisqͥ non eſuriūt ad mortē. tūc em̄ quātūcūqꝫ iuſticiam negligerēt paſci deberēt. vt pꝫ ſupͣ Paſce eſurientem ⁊c̄. In hoc etiam caſu vbi ſcꝫ qͥs onibꝰ ī-digentibꝰ ſufficeret. loqͥtur Io. criſoſtomꝰ dicēs.Quieſcamꝰ ab hac dyabolica curioſitate diſcer-nēdi ſcꝫ inter pauꝑem ⁊ pauꝑem/ non em̄ ex eoruꝫvita qͦs recipis mercedē tibi daturꝰ ē deꝰ. ſꝫ ex bona volūtate ⁊ mīa ⁊ bonitate multo qͣꝫ ip̄is impē-dis hoc ponit̉ di. 42. In ſcd̓o caſu cū qͥs nō pōtōnibꝰ ſufficere: tūc cui magis ſit dādum hoc docꝫAugꝰ li. 4. de doctrina chriſtiana ſic dicēs. Illiqui ſunt nobis magis cōiuncti qͣꝫ qui quadā ſor-te nobis adueniunt eis magis ꝓuidere debemusCirca hͦ tn̄ ē diſcretionis rō adhibenda ẜm differētiam ꝯiunctionis ⁊ ſanctitatis ⁊ cōmunis vtili-
Druckschrift
Preceptoriu[m] Nicol. de Lyra siue Expositio tripharia breuis et p[er]util[is] in decalogu[m] leg[is] diuine : De articulis fidei: De septem peccatis mortalibus ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten