QuartumSi aūt dolet ſolum ꝓpter eminētiam alteriꝰ ⁊ talis motus ſit indeliberatꝰ ſic ē pctm̄ veniale Autꝓuenit ex ignorātia puta ſi qͥs dolet de alteriꝰ ex-cellentia qꝛ per hoc ſibi timet diminui ꝓpriuꝫ bo-num ſic ē pctm̄ mortale ⁊ ſpēs inuidie Aut proue-nit ex certa malicia. puta cū ꝓpter deprauationeꝫaffectꝰ aliquis nec amat bonū in ſeip̄o nec etiā vi-dere p̄t in alio ⁊ ſic ē peccatū in ſpiritūſctm̄ ¶ Deobſtinatione aūt ⁊ finali īpenitentia ſciendū eſt ꝙtalia aut ſumūt̉ pͥuatiue ⁊ ſic obſtinatio dicit ꝑmanētiam volūtatis in pctīs. Et finalis īpenitentiaſolū īportat pͥuationem penitentie ⁊ ſic iſta duo n̄ſunt pctā ſpecialia ſꝫ circūſtantie cuiuſlibet pecca-ti Aut ſumūtur cōtrarie ⁊ ſic obſtinatio īportat volūtatem deliberatā ꝑmanēdi in pctō ⁊ final̓ īpenitentia īportat volūtatem non penitendi. que duoſic differūt Nam finalis īpenitētia ſumitur reſpectu preteriti quia īportat ꝓpoſitum nō penitēdi depeccatis cōmiſſis ⁊ ſic pͥuat peccati emēdam Obſtinatio ꝟo ſumitur reſpectu futuri vn̄ priuat pctīcautelam ⁊ ſic iſta duo ꝓprie dicūtur peccatū ī ſpi-ritumſanctum ¶ Ex p̄miſſis patet qualiter cōfi-tendū ſit de tranſgreſſione huiꝰ precepti ẜm quēlibet eius intellectum Et ſic patent tria prima pre-cepta que ordināt hominē ad deūUartum preceptum eſt Honora prēm tuū⁊ matrem tuam Cxodi. 20. In quo p̄ceptoſcd̓m Auguſtinū libro de decem cordis implicat̉ōnis actus beneficentie ꝓximo impēdendus ſiueex debito naturalis obligationis. ſicut honor qui
mitus mnpotiſſim:traximusHec em̄.fection