Quintumdum ꝙ circa dationem elemoſine tria ſunt conſideranda. ¶ Primo ꝙ fiat de ꝓprio ⁊ licite acquiſi-to ⁊ nō de alieno. Ideo ſcribit̉. Proueb̓. 3. Honora dn̄m de tua ſubſtantia Et hoc eſt neceſſariū qꝛalias perdit̉ triplex fructus qui eſt ꝓprius elemo-ſine. ¶ Primus eſt ꝙ aīaꝫ a pctō emundat. qd̓ facere nō poteſt elemoſina de furto vel rapina velvſura acquiſitis. Nā ſicut aqua turbida veſtes lotas nō depurat ſꝫ maculat. ita elemoſina de illici-te acqͥſito aīaꝫ a pctō nō emūdat: ſꝫ magꝭ ꝯtami-nat. ¶ Scd̓us qꝛ irā diuine vltōis placat qd̓ nōfacit elemoſina de illicite acquiſitis: Hec em̄ dan-tem inficit ⁊ ꝓximū ledit. cui ſuū per iuſticiaꝫ redidebuit/ ⁊ deū offendit. Iuxta illud. Eccleſiaſtici.34. Qui offert ſacrificiū de ſubſtantia pauperis.ſicut qui victimat filiū in ꝯſpectu patris. ¶ Ter-cius fructus eſt qꝛ animā diuina ꝯtemplatiōe ir-radiat. Thobie. 4. Elemoſina a morte liberat.⁊ nō permittit animas ire in tenebras. ſꝫ eas adfōtem vite luminis eterni perducit. quod nō po-teſt facere elemoſina de illicite acquiſito facta. qꝛhec potius luce claritatis diuine excludit ⁊ ad te-nebras eternas perducit. ¶ Secundo conſiderādum eſt ꝙ elemoſina fiat recto ordine ⁊ decentimodo. Rectus autem ordo in hoc attenditur ꝙhomo primo habeat pietatem ad ſeip̄m. ⁊ poſteaad alium. Sicut em̄ peruerſus eſt ordo ꝙ homoneglecta indigentia patris et matris extraneisſubueniret. quia in hoc non exerceret pietatemſed potius crudelitatem. ita multominus di-

ſatramen