Preceptumnam qui laborare poſſunt. ſi ſe immiſcent elemoſine petitioni redigunt̉ in ſeruitute ca. de mendicantibꝰ validis. Lege vnica Cūctis. Integritas em̄menbroꝝ ⁊ robur in offerenda elimoſina eſt attendenda. vt. C. de mendicantibꝰ validis li. 2. L. v-nica. Quia robuſti ⁊ fortes frequenter de cibo ſe-curi iuſticiā negligūt. Et q̄dā glo. ſuꝑ Math̓. dic̄Iuſtiꝰ fecerꝭ ſi iniuſte petentes correxerꝭ qͣꝫ ſi eisdederꝭ. Nō em̄ oīs neceſſitas obligat ad p̄ceptuꝫſꝫ ſolū illa ſiue qua quis ſuſtentari nō p̄t. Et iō re-linquit̉ ꝙ dare elemoſinā de ſuꝑfluo eſt ſub p̄cepto reſpectu eiꝰ qui eſt poſitꝰ in extrema ncc̄itate.Et ſic ītelligit̉ ꝟbū Ambro. Paſce fame moriētēSꝫ citra ncc̄itatē extremā dare elemoſinā eſt ſubꝯſilio ſic̄ ⁊ de qͦlibꝫ meliori bono dant̉ ꝯſilia. Un̄dicit Baſiliꝰ. Cur tu abūdas ille ꝟo mendicat niſi vt tu bono diſpēſatōis merita ꝯſeqͣrꝭ ille ꝟo patiētie meritꝭ decoret̉. Famelici panis eſt quē tu detines. nudi tunica quā in ꝯclaui ꝯſeruas/ diſcalti-ati calceꝰ qͥ pene te marceſcit. Idē dicit Ambro.47. di: Sicut hi qͥ. Et addit. Tātoꝝ te ſcias inuadere bona. quātꝭ poſſis preſtare qd̓ velis Sciendū tn̄ ꝙ nō eſt ſimpl̓r expectāda vltima ncc̄itasqꝛ tūc forte nō poſſꝫ iuuari natura fame ſic ꝯſum-pta. Sꝫ tūc intelligendꝰ eſt caſus extreme ncc̄itatis qn̄ apparēt ſigna ꝓbabilia future ncc̄itatꝭ ex-treme. vt cū aliqͥs videt alios īpotentes vl̓ pigrosad ſubueniendū ⁊ videt pauꝑes vite ncc̄arijs in-digere nec ſibi poſſe ſatiſfacere. tunc em̄ ex p̄ceptocharitatꝭ ſibi tenet̉ ſubuenire. Propter qd̓ eſt ſciē
Druckschrift
Preceptoriu[m] Nicol. de Lyra siue Expositio tripharia breuis et p[er]util[is] in decalogu[m] leg[is] diuine : De articulis fidei: De septem peccatis mortalibus ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten