aliquid querens/ aliquid ſemper cōuincens. Et ſi ſubtiliſſimas ſuſpitiones tuas ad deprehenſionem impīguas alicuiꝰ/ mōſtraberis digito aſtutia plenus/ verſipellis/ ⁊ ſimplicitatis inimicus contemptorqꝫ culparum. Et poſtremo a cunctis vocaberis vno nominemalus homo. Ad has ergo maculas prudentia immoderata perducet. Quicūqꝫ in ea mediocri lance perſiſtit/ nec obtuſum in ſe aliquid habeat nec verſutum.Capitulū. vi. de receſſu a fortitudine.Agnanimitas autem ſi extra modum ſuum ſe extollat/ faciet hominem minacem/ inflatum/ turbiIdum/ inquietum/ ⁊ in quaſcunqꝫ excellentias dictorūfactorumqꝫ neglecta honeſtate feſtinum. Qui momentis omnibus ſupercilia ſubrigens/ vt beſtia/ quieta excitat/ alium ferit/ alium fugat. Sed qͣꝫuis audax ſit impugnator/ tamen multa extra ſe ferre non poterit. ſedaut miſerum appetit finem/ aut erumnoſam ſui memoriaꝫ derelinquit. Menſura ergo magnanimitatis ēnec timidum eſſe hominem nec audacem.Capitulū. vii. de receſſu a temperantia.Ontinentia deinde his terminis te aſtringat. Caue ne parcus ſis. ne ſuſpicioſe ⁊ timide manumcontrahas. ne in numis quoqꝫ ſpeculū ponas. Talisnanqꝫ ⁊ tam circumciſa vilis putabitur integritas̉.Hac ergo mediocritatis linea/ continentiam obſeruabis/ vt nec voluptati deditus/ ꝑ rodigus/ aut luxurioſus appareas/ nec auara tenacitate/ ſordidus autobſcurus exiſtas.Capitulum. viii. de receſſu a iuſtitia.Uſtitia poſtremo hoc mediocrītatis ītinere regenda ē/ ne ductu iugīter leni/ immotam ſemperanimi rationem negligentia ſubſequatur/ dū neqꝫ de