De hoc tul. li. ii. tractatu. ii. ca. vi. circa finem. Secūdo ne quis aut pecunia/ aut adulatione gratiam. cui-cunqꝫ acquirat. De hoc tul. li. ii. tractatu ii. ca. viii. ⁊circa principium ca. quarti. ⁊ circa fineꝫ capituli noni. Tertio concludit propoſitum.Ca. x. explicans quales epiſcopi debent ſuis ſe exhibere miniſtris ⁊ inferīoribus/ quattuor habet partes. Primo quibus illos poſſunt ſibi reddere obligatos oſtendit. inferiores elatos/ ⁊ ſanctitate ſimulataꝑ reſump tuoſos reprehendens. Secundo docet epiſcopos ⁊ ſuperiores officia iuſtitie ⁊ equitatis debere obſeruari erga pauperes ⁊ diuites. non accipiendo in iudiciis diuitum perſonas in damnum pauperum. Dehoc tullius li. ſecundo/ tractatu ii. ca. viii. ⁊ in fine capituli. xi. Tertio ob multas rationes vtiliora eſſe officia liberalitatis in pauperes qͣꝫ in diuites. De hoctul. li. ii. ca. viii. ſecūdi tractatꝰ. Quarco quantū ſithominibus difficile cōtemnere diuītias oſtendit. Etibi. quantū ſit malū auaritia/ quantūqꝫ fugienda edocet. De hoc tullius libro ii. ca. xi. ſecundi tractatus.Ca. xi. tres habēs partes. Primo docet qualia nosdeo cōmendant officia. Secūdo qualiter ep̄s mīſtrosbonos promouere debeat. malos aūt punire. Tertiooſtendit eccleſie vaſa ⁊ theſauros potius alienari debere/ qͣꝫ miſericordie officium in pauperes captiuos/apud infideles non exercere.Ca. xii. Fidelitatem maxīme tenendam eſſe in cōſe-uatione depoſitorum/ exemplis oſtendit.Ca. xiii. Ambroſii ſalutarē ſuis filiis ponit monitionē. vt malos fugiāt/ pacēqꝫ inter ſe habeant ⁊ caritatē. qm̄ hec ſunt officia honeſta. hominiqꝫ valde vtilia ad vitam conſequendum eternam.