qui ſemper mecum dulces capiebas cibos. Hoc ē. Hōpoteſt ſuſtineri iſtud. quia vnanimis appetiſti eum/qui tibi donauerat gratiam. Ham ſi inimicus meusmaledixiſſet mihi/ ſuſtinuiſſem vtiqꝫ; ⁊ ab eo qui meoderat/ abſconderem me. Inimicus vicari poteſt. amicus non poteſt/ ſi inſidiari velit. Illum cauemus/ cuinon committimus conſilia noſtra. hūc cauere nō poſſumus/ cui commiſimus. Itaqꝫ ad aceruandam peccati inuidiā/ non dicit tu vero ſeruus meus/ apoſtolꝰmeus/ ſed vnanimis meus. Hoc eſt non meus/ ſed etiātuus proditor es/ qui vnanimum ꝑ rodiſti.Dominus ipſe cum a tribus regibus offenſus eſſꝫqui ſancto Iob honorem nō detuliſſent/ ignoſcere hisper amicum maluit. vt amicitie ſuffragium/ remiſſiofieret peccatorum. Itaqꝫ rogauit Iob. ⁊ dominus 1gnouit. Profuit illis amicitia: quibꝰ obfuit inſolētia.Capitulum tertiū Vnam continens partem.Ec apud vos depoſui filii/ que cuſtodiatis inanimis veſtris. Que/ vtrum aliquid profectushabeant/ vos probabitis. Interim copiam multā exēplorum afferunt. Ham prope omnia maiorum exempla/ plurima quoqꝫ dicta/ his tribus incluſa libristenentur. vt/ etſi ſermo nihil deferat gratie ſeries tamen vetuſtatis quodam compendio expreſſa/ plurimum inſtructionis conferat.Ambroſi Doctoris eximi/ Officiorum Liber tertius ⁊ vltimus/ in quo de honeſti vtiliſqꝫ comparatione explicatum eſt/ Feliciter finit.

LL 6