Miſeremini mei amici. hoc eſt/ miſericordiā debetis facere. Opprimitis aūt vos/ ⁊ impugnatis hominē/ cuius erumnis comꝑati pro amicitia nos oportebat.Capitulum ſecundum Houem habēs partes.Eruate igitur filii initam cum fratribus amicitiam quia nihil eſt in rebus humanis pulchriꝰ.Solatium quippe vite huius eſt/ vt habeas cui pectꝭaperias tuum. cum quo archana participes. cui committas ſecretum pectoris tui. vt colloces tibi fidelemvirum/ qui in proſperis gratuletur tibi. in triſtibuscompatiatur/ in perſecutionibus adhortetur. Ꝙ boni amici hebrei pueri/ quos a ſui amore: nec fornacisardentis flamma diuiſit. De quo loco (vt ſupra diximus) bene ait ſanctus Dauid. Saul ⁊ Ionathasſpecioſi ⁊ cariſſimi/ inſeparabiles in vita ſua. ⁊ ī morte non ſunt ſeparati.Sic eſt amicitie fructus/ non vt fides/ propter amicitiam deſtruatur. Non poteſt enim homini amicuseſſe/ qui deo fuerit infidus.Pietatis cuſtos/ amicitia ē. ⁊ equalitatis magiſtravt ſuperior/ ⁊ īferiori ſe exibeat equalē/ ⁊ inferiorē ſuperiori. Inter diſpares enī mores/ nō p̄t eſſe amicitiaEt ideo cōuenire ſibi vtriuſqꝫ debet grā. Hec autoritas deſit inferiori ſi res popoſcerit. nec humilitas ſuperiori. Audiat quaſi parem quaſi equalē. ⁊ ille qͣſiamicus moneat. obiurget/ nō iactantie ſtudio/ ſed affectu caritatis. Heqꝫ monitio aſpera ſit. neqꝫ obiurgatio cōtumelioſa. Sicut eniꝫ adulationis fugitansamicitia debet eſſe/ ita etiam aliena inſolentie.Quid ē enī amicꝰ niſi cōſors amoris. Ad quē aīmtuū adiungas/ atqꝫ applices/ ⁊ ita miſceas/ vt vnumvelis fieri ex duobus. cui te alteri vt tibi cōmittas.

LI5