legimꝰ) honeſtatis nō defuit ꝯſideratio? Fames eratmagna ī zamaria. qꝛ obſederat eā Syroꝝ exercitus.Rex militares excubias ſupra muros ſollicitꝰ reuiſebat. Interpellauit eū mulier dicēs. Perſuaſit mihi hecmulier/ vt afferrē filiū meū. ⁊ attuli. ⁊ coximꝰ. ⁊ ꝯmedimꝰ. ⁊ ꝓmiſit/ vt ⁊ ip̄a pꝰ ea ſuū filiū afferret. ⁊ carnes illiꝰ ſimul māducaremꝰ. Hūc aūt filiū ſuū abſcōdit. ⁊ nō vult eū afferre. Motꝰ rex/ ꝙ nō ſolū humanis/ ſed etiā parricidalibꝰ cadaueribꝰ mulieres paſteviderent̉/ ⁊ tam atrocis calamitatis exemplo perterritus/ heliſeo denunciauit necem. cuius in poteſtate fore crederet/ vt obſidionem ſolueret/ propulſaret famēvel qꝛ non permiſerat regi/ vt percuteret ſyros/ quoscecitate perfuderat. Sedebat heliſeus cum ſenioribusin bethel. ⁊ priuſqͣꝫ introiret ad eum regis nunciusait ad ſeniores viros. Si vidiſti quoniā filius homicide illius/ miſit afferre caput meum? Et introiuit nūcius. ⁊ mandatū regis pertulit. denunciās preſens capitis periculū. Cui reſpōdit propheta. Hac hora dieicraſtina/ erit menſura ſimilaginis ſiclo. ⁊ due menſure ordei ſiclo/ in porta zamarie. ⁊ cū miſſus a rege nūcius nō credidiſſet/ dicens. ſi pluerit dominus de celoabundantiam frumenti/ nec ſic quidem id poſſe effici-dixit ad eum heliſeus. Quia non credidiſti/ oculis tuis videbis. nō manducabis. Et factus eſt in caſtrisSyrie velut quadrigarum ſonus. ⁊ vox multa quātum vox magna virtutis. atqꝫ ingens belli tumultus⁊ arbitrati ſunt ſyrii/ ꝙ rex Iſrahel ī ſocietatē aduocaſſet prelii regem egypti/ ⁊ regeꝫ amorreorū. Et effugerūt diluculo relinquētes tabernacula ſua. qm̄ verebant̉. ne imꝑrouiſo euentu nouoruꝫ opprimerent̉ hoſtium. ⁊ cōiunctis regū viribus/ non poſſent reſiſtere.

L2 I