nec percuteret incredulos/ ad eā tn̄ terrā quā recuſauerāt/ ꝓpter incredulitatis ſue preciū nō peruenirēt. ſꝫpueri ⁊ mulieres qui nō immurmurauerāt/ vel ſexuvel etate veniabiles/ caperēt eiꝰ terre ꝓmiſſaꝫ hereditatē. Deniqꝫ qͥcunqꝫ erāt a viceſimo āno ⁊ ſupra ī deſerto eoꝝ mēbra ceciderūt. ſed alioꝝ dilata pena ē. q̄aūt aſcenderūt cū Ieſu/ ⁊ diſſuadendū putauerūt/ plaga magna ſtatim mortui ſunt. Ieſꝰ vero ⁊ Caleph cūinnoxiā etate vel ſexū/ in terrā ꝓmiſſiōis intrauerūtPars igit̉ melior/ gloriā p̄tulit ſaluti. deterior ſalutēhoneſtati. Diuina aūt ſentētia eos ꝓbauit qui honeſta vtilibus preſtare arbitrabant̉. Eos vero damnauit apud quos ea que videbantur ſaluti potius qͣꝫ honeſtati accōmoda ꝑ reponderabant.Hihil ita deformiꝰ/ qͣꝫ nullū habere amorē honeſtatis. ⁊ vſu quodā degeneris mercature/ q̄ſtu ſollicitariignobili. auaro eſtuare corde. diebꝰ ac noctibus hyare in alieni detrimēta patrimonii. nō eleuare animumad honeſtatis nicorē. nō cōſiderare vere laudis pulchritudinē. Hinc naſcit̉ aucupiū queſite hereditatiscōtinentie atqꝫ grauitatis ſimulatiōe captate. Quodabhorret a ꝓpoſito chriſtiani viri. Omne enī quodarte elicitū/ ⁊ fraude cōpoſitū ē/ caret merito ſimplicitatis. In ip̄is qui nullū eccleſiaſtici ordinis officiuꝫreceperint/ incōgrua iudicat̉ affectate ambitio hereditatis. Sine in ſuꝑ remo fine poſitos/ ſuū habere iudiciū. vt libere teſtentur quod ſentiunt/ qui poſtea nonſunt emēdaturi. cū honeſtū nō ſit cōpetētia ꝯpendiaalijs vel debita vel parata auertere. cū vel ſacerdotisvel miniſtri ſic/ prodeſſe ſi fieri p̄t ōnibꝰ. obeſſe nemini. Deniqꝫ ſiʳ non p̄t alteri ſubuenire/ niſi alter ledat̉/commodius eſt/ neutrum iuuari/ qͣꝫ grauari alterum.k I

L72