ſubſidia frumētaria. Hos igit̉ excludimꝰ/ qui victūnobis inferre cōſuerunt. Hos nolimꝰ in tēpore neceſſitatis paſcere/ qui nos ōi etate pauerūt. Quāta ſuntque ab ip̄is/ nobis hoc ip̄o tempore miniſtrant̉: Hōin ſolo pane viuit homo. Hoſtra illīc familia. pleriqꝫ etiā noſtri parentes ſunt. Reddamus quod accepimus. ſed veremur ne cumulemꝰ inopiā. Primum oīmmiſericordia nunqͣꝫ deſtituit̉. ſꝫ adiuuat̉. Deinde ſubſidia ānone. que his impartienda ſunt/ collatōe redimamus/ reꝑaremus auro. Dūquid hīs deficientibus/nō alij nobis redimendi cultores vident̉: Quāto vilius eſt paſcere/ qͣꝫ emere cultores; Vbi etiā reꝑares:Vbi etiā inuenias/ quem reformes? Adde/ ſi inueniasquod ignarū ⁊ alienū vſus numero poſſis ſubſtituerenō cultui. Quid plura? Collato auro/ coacta frumētaſunt. Ita nec abundantiā vrbis minuit ⁊ peregrinisalimoniam ſubminiſtrauit. Ꝙante hoc cōmendationis apud deū ſanctiſſimo ſent? Quāte apud hominesglorie? Hic magnus vere probatus. qui potuit imperatori dicere/ demonſtrās prouintie totius populos.Hos tibi omnes reſeruaui. Hi viuunt beneficio tui ſenatus. Hos tua curia morti abſtulit.Quāto hoc vtiliꝰ/ qͣꝫ illud quod proxīe rome factūē. eiectos eē vrbe āpliſſima qͥ plurimā illic iā etatē trāſegerāt. flentes cū filiis abijſſe. quibꝰ velut cū ciuibusad moliendū exiliū deplorarēt. interruptas cōpluriūneceſſitudines. diruptas affinitates. Et certe arriſerat āni fecunditas inuectio vrbis ſola egebat frumēto. potuiſſet iuuari ſi peterent ab Italis frumentum.quorum filii expellebantur. Hihil hoc turpio/ excludere quaſi alienū/ ⁊ exigere quaſi ſuum. Quid illū eticisqui de ſuo paſcitur? Quid illuꝫ eiicis/ qui te paſcitur?k 3

L4L