Claret ergo/ qm̄ equitas imperia confirmet. ⁊ iniuſtitia diſſoluat. Ham qūo poteſt malitia regnū poſſidere/ que ne vnā quidem priuatā p̄t regere familiam?Summa igitur benignitate opus eſt/ vt non ſolū publica gubernacula/ ſꝫ etiā priuata iura tueamur. Plurimū iuuat beniuolentia/ que omnes ſtudet beneficiisamplecti. deuincere officiis. obpignerare gratia.Effabilitatē quoqꝫ ſermonis/ diximus ad cōciliādā grām valere plurimū. Sed hāc eſſe volumus ſincerā/ ac ſobriā/ ſine vlla adulatione. ne ſimplicitatē acpuritateꝫ alloquii/ dedeceat ſermonis adulatīo. Forma enim eſſe debemus ceteris nō ſolū in opere/ ſꝫ etiāin ſermone/ in caſtitate: ac fide. Quales haberi volūmus/ tales ſimus. ⁊ qualē affectū habemus/ talē aperiamus. Heqꝫ dicamꝰ in corde noſtro verbū iniquū-quod abſcōdi putemꝰ ſilentio. quia audit in occulcodicta/ qui occulta fecit. ⁊ cognoſcit ſecreta viſcerū/ qͥſenſum viſceribꝰ infudit. Ergo tāqͣꝫ ſub oculis cōſtituti iudicis/ quicquid gerimus in luce poſitum putemius. vt omnibus manifeſtetur.Capitulum ſeptimum/ Vnam continens partem.Lurimum itaqꝫ prodeſt. vnicuiqꝫ bonis iungi.Adoleſcentibus quoqꝫ vtile/ vt claros ⁊ ſapientes viros ſequant̉. qm̄ qui congredit̉ ſapientibꝰ/ ſapiens eſt. qui autem coheret imprudentibꝰ/ agnoſcit̉.Et ad inſtructionē itaqꝫ plurimū proficit/ ⁊ ad ꝓbitatis teſtimonium. Oſtendūt enim adoleſcentes/ eorūſe imitatores eſſe quibus adherent. ⁊ ea ꝯualeſcit oꝑinio/ ꝙ ab his viuendi acceperint ſimilitudinē/ cū qͥbus cōuerſandī hauſerint cupiditatē. Inde tātus Ieſus naue/ ꝙ eum nō ſolū erudiuit ad legis ſcientiamMoyſi copula verūetiam ſanctificauit ad gratiam.h 2

185