Tamen poſt triduum ⁊ ip̄e/ cum illuſo tyranno impoſitus ſuper craticulaꝫ exureretur/ aſſum eſt (inqͥtverſa. ⁊ māduca Ita b̓tute āi/ vincebat ignis naturāCauendum eſt reor/ neduꝫ aliqui nimia glorie ducunt̉ cupiditate/ inſolencius abutant̉ poteſtatibus.Et plerunqꝫ auerſos a nobis animos genitliū/ in ſtudi a perſecutionis excitent/ atqꝫ inflāment ad iracundiā. Itaqꝫ vt illi perſeuerare poſſint ⁊ ſupplicia vincere/ quātos perire faciunt? Proſpiciendū etiā/ ne adul antibꝰ aperiamꝰ aurē. Emolliri enī adulatōe nonſolū fortitudinis nō eſſe/ ſed etiam ignauie videt̉.Capitulū vndecimū Duas habens partes.Voniam de tribus virtutibus diximus/ reſtatvt de quarta virtute dicamus. que temperātiaac modeſtia vocatur. In qua maxime tranquillitasanimi/ ſtudiū manſuetudinis/ moderationis gratia-honeſti cura/ decoris cōſideratio/ ſpectat̉ ⁊ querit̉.Ordo igit̉ quidam vite nobis tenēdus eſt. vt a verecundia/ prima quedā fundamenta ducant̉. que ſocia ac familiaris eſt mentis placiditati/ proteruiamfugitās/ ab omni aliena luxu/ ſobrietatem diligit. honeſtatem fouet. decorū illud requirit. Sequat̉ conuerſationis electio. vt adiungamur ꝓbatiſſimis quibuſqꝫ ſenioribus. Hāqꝫ vt equaliū vſus dultior/ ita ſenū tutior eſt qui magiſterio quodaꝫ ⁊ ductu vite/ colorat mores adoleſcentium/ ⁊ velut murice probitatis inficit. Hanqꝫ ſi hi qui ſunt ignari locorum/ cuꝫſollertibus viarum iter adoriri geſtiunt/ quantomagis adoleſcentes cum ſenibus debent nouum ſibi ītervite aggredi/ quo minus errare poſſint. ⁊ a verotramite virtutis deflectere. Nihil enim pulchrius/qͣꝫ eoſdem ⁊ magiſtros vite/ ⁊ teſtes habere.

inti diutialit