a1.PRn Ib05to Fobx Ml℟oſMxl̓offfr & q. prliſ-

557

Taqꝫ tractant in veri inueſtigatione/ tenenduꝫillud decorū/ vt ſummo ſtudio requiratur quidverū ſit. non falſa pro veris ducere. nō opſcuris vera inuoluere. non ſuperfluis/ vel implexis/ atqꝫ ambiguīs occupare animū. Quid tam in decorū/ qͣꝫ venerari ligna/ quod ip̄i faciunt? Quid tam obſcurū qͣꝫ deaſtronomīa/ ⁊ geometria tractare/ quod probāt/ ⁊ ꝓfundi aeris ſpacia metiri/ celum quoqꝫ ⁊ mare numeris includere/ relinquere cās ſalutis/ erroris querereAn ille eruditus in omni ſapiētia egiptioꝝ Moyſesprobauit iſta? Sꝫ illā ſapiētiam detrimētū ⁊ ſtultitiāiudicauit ⁊ auerſus ab ea/ intimo deū queſiuit affectu. Ideoqꝫ vidit/ īterrogauit/ audiuit loquentē Quismagis ſapiēs/ qͣꝫ ille quē docuit deus/ qui omnē egiptiorum ſapiētiam/ omneſqꝫ artium potentias/ operisſui virtute euacuauit? Non hic incognita ꝓ cognitisM. o.habebat. hiſqͣꝫ temere aſſentiebat̉. Que duo/ ī hoc maxime naturali atqꝫ honeſto loco vitāda dicunt/ qui ſibi nec cōtra naturā eſſe/ nec turpe iudicant/ ſaxā adorare/ ⁊ a ſimlilacris auxilium petere q̄ nihil ſentiāt.Quanto igitur eccelſior eſt virtus ſapiētia/ tātomagis enītedum arbitror/ vt aſſequi eā poſſimꝰ. Itaqꝫ ne quid contra naturā/ ne quid turpe atqꝫ in decorum ſenciamus/ duo hec/ ideſt tēpus ⁊ diligentiamad conſiderationem rerum examinādi gratia/ conferre debemus. Hihil ē enim magis/ quo homo ceterisanimantibus preſtet/ qͣꝫ ꝙ rationis eſt particeps/cauſas rerum requirit/ generis ſui autorem inueſtigādum putat. in cuius poteſtate vite neciſqꝫ noſtre poteſtas ſit. qui mundum hunc/ ſuo nutu regat. cui ſciamus rationem eſſe reddendam noſtrorum actuum.Hihil ē enim/ quod magis proficiat ad vitā honeſtā-

piludid uli femtiIu ilo ſiplin tuIrinusIſ plenimn opitium bul tamenuiab. fi-lxamiſiēuſſū iubiNipiiſtibul