n g N 1A3vota 3 .9. Pl.N Ꝙ praCt Ypl̓.

ne incōgrua ſue audiret verecundie/ veſte fugit relicta. Quoniā quē delectat audire/ alterū loqui pͦfo̓nocat. Intelligere quoqꝫ quod turpe ſit/ pudori maximūē. Spectare vero ſi quid huiuſmodi for̓tuitū accidat-quāti horroris ē? Quod ergo in alijs diſplicer/ nūqͥdpoteſt in ſeipſo placere? Hec ip̄a natura nos docet.que perfecte quidē ōnes partes noſtri corporis explicauit/ vt ⁊ neceſſitati cōſuleret/ ⁊ gratiā venuſtaret.Sed tamē eas/ que decori aſpectu forēt/ in quibꝰ forme apex quaſi in arce quadā locatus/ ⁊ figure ſuauitas/ ⁊ vultus ſpecies emineret operandiqꝫ vſus eſſetparatior/ obuias atqꝫ apertas reliquit. Eas vero inquibus eſſet naturale obſequiū neceſſitatis/ ne deforme ſui p̄berent ſpectaculū/ partim tanqͣꝫ in ipſo emendauit atqꝫ abſcondit corpore/ partim docuit ⁊ ſuaſittegendas. Honne igit̉ ip̄a natura ē magiſtra verecūꝑie/ cuius exemplo/ modeſtia hoīm (quā a mō ſciētiequid decerꝫ appellatā arbitror) id quod in hac noſtricorporis fabrica abditū repperit/ operuit ⁊ texuit.vt oſtium illud/ quod ex trāſuerſo faciendū in archailla Doe iuſto dictum ē. in qua vel eccleſie vel noſtrifigura ē corporis. per quod oſtium/ egerunt̉ reliquieciborū. Ergo nature opifex: ſic noſtre ſtuduit verecūdie/ ſic decorū illud ⁊ honeſtum in noſtro cuſtodiuitcorpore/ vt velut ductꝰ quoſdā aqͣ/ exitꝰ cuniculorūnrōꝝ pꝰ tergū relegarꝫ. atqꝫ ab aſpectu nrō auerterꝫne purgatio vētris/ vſum oculoꝝ offēderet. De quopulchre apl̓sͣ ait. Que vident̉ (inquit) mēbra corporis īfirmiora/ neceſſariora ſunt. Et q̄ putamꝰ ignobiliora eē mēbra corporis/ his abūdantiorē honorē circūdamus. ⁊ q̄ inhoneſta ſunt nrā/ honeſtatē abūdantiorē hn̄t. Etenī imitatōe nature/ īduſtria auxit gr̄aꝫ

jiii2fullimimme8Exquo nobIiatibus ſumri nō luuūo nſtt ſitꝫ pleriqp ſtillic vbi nūprlo ſit. Sacerdoiēylipiid ) bracas atumſi ī q dib. Etiliplilliabernaēam ſallē