PeVC I MFhꝫ v5 ralQP Nhar. .5g1d.jhq qͥoſ.jx jl̓qjvxP 2ajII. Al.ChM M.IbL7 L5.4.58P

Itaqꝫ qͣꝫuis humilis/ pre verecundia/ tn̄ non reſalutauit. nec illū reſponſum rectuſit/ niſi vbi de ſuſcipiēda dn̄i generatione cognouit. vt quaſitatem effectusdiſceret. non vt ſermonem refelleret.In ipſa quoqꝫ oratione noſtra multū verecūdiaplacet. multū conciliat gratie apud dn̄m noſtrū. Hōne hec pretulit publicanū/ ⁊ commēdauit eū/ qui necoculos audebat ad celū leuare? Ideo iuſtificat̉ magisdn̄i iudicio/ qͣꝫ ille phariſeus/ quē deformauit p̄ſumptio. Ideoqꝫ oremus in incorruptione quieti ⁊ modeſti ſpūs. qui ē ante deū locuples. vt ait Petrus. Magna igitur mopeſtia. que cum ſit. etiā ſui iuris remiſſior/ nihil ſibi vſurpās nihil vēdicans/ ⁊ quodāmodointer vires ſuas ꝯtractior/ diues eſt apud deū/ apudquē nemo diues Diues eſt modeſtia. quia dei portioeſt. Paulus quoqꝫ orationē deferri ꝑrecepit cū verecundia ⁊ ſobrietatē. Primā hanc ⁊ qͣſi preuiā/ vulteſſe orationis future. vt nō gloriet̉ peccatoris oratio. ſed quaſi colorē pudoris obducat. ⁊ quo plusdefert verecūdie de recordatione delicti/ hoc vberiorēmereatur gratiam. doyEſt ⁊ in ip̄o motu/ geſtu/ inceſſu/ tenēda verecūdiaHabitꝰ enī mētis/ in corporis ſtatu cernit̉. Hinc homo cordis noſtrī abſcōditus/ aut leuior/ aut iactantior/ aut turbidior/ aut contra grauior/ ⁊ ꝯſtantior⁊ purior/ ⁊ maturior eſtimat̉. Itaqꝫ vox q̄dā ē āi corporis motꝰ. Memīſtis filii quēdā amicū/ cū ſedulisſe videret̉ ꝯmedare officiis hoc ſolū tn̄ in clerū a menō receptū/ ꝙ geſtꝰ eiꝰ plurimū dedecerēt. Alterū quoqꝫ cū ī clero repperiſſem/ iubere me ne vnqͣꝫ preiret mihi/ qͥa velut quodā īſolētis īceſſꝰ verbere/ oculos feriret meos. Idqꝫ dixi/ cū redderet̉ pꝰ offēſam muneri.

IIlicultraruiimtuliila pomNuſtj prutIidtaſt̓ ⁊nitulſptintulImplemiIia luſitiin ppilatitliua liliipolitiIlinad. Eltimnenide