vi. qrah .pj0 AyyIICCjCpdr̓ Mto. j.49 R

quantomagis ꝓ verbo impuritatis ⁊ turpitudinisGrauiora ſunt eniꝫ v̓ba p̄cipitationis/ qͣꝫ ocioſa. Ergo ſi pro ocioſo verbo ratio poſcitur/ quantomagispro ſermone impietatis pena exſoluitur.Capitulum tertium Tres habens partes. MlęxVid igitur? Mutos nos eſſe oportet? Minime.Eſt enim tēpus tacendi. ⁊ tempus loquēdi. Deinde ſi pro verbo ocioſo reodimus rationē/ videamꝰne reddamus ⁊ pro ocioſo ſilentio. Eſt enim negocioſum ſilentium. vt erat Suſanne. que plus egit tacendo/ qͣꝫ ſi eſſet locuta. Tacēdo enim apud homines/ locuta ē deo. Hec vllum maius indiciū ſue caſtitatis īueni/ qͣꝫ ſilentiū. Conſcientia loquebat̉/ vbi vox nonaudiebatur. nec q̄rebat pro ſe hoīm iudiciū/ que habebat domini teſtimoniū. Ab illo igit̉ volebat abſolui/ quē ſciebat nullo mō poſſe falli. Ip̄e dn̄s in euangelio tacens operabatur ſalutem hominum.Recte ergo Dauid nō ſilencium ſibi indixit perpetuū/ ſed cuſtodiā. Cuſtodiamus ergo cor noſtrū. Cuſtodiamus os noſtrū. Vtrunqꝫ enim ſcriptum ē. Hicvt os cuſtodiamus. Alibi tibi dicit̉. Omni cuſtodiaſerua cor tuū. Si cuſtodiebat Dauid/ tu non cuſtodies? Si immūda labis habebat Iſaias/ qui dixit/ o miſer ego/ qm̄ cōpunctus ſum/ quia cū ſim homo/ ⁊ immūda labia habeo/ ſi ꝓpheta dn̄i immūda labia habebat/ quomodo nos munda habemus. morAEt cui/ niſi. vnicuiqꝫ noſtrū ſcriptū ē/ ſepi poſſeſſionē tuam ſpinis/ aurū ⁊ argentū tuum alliga/ ⁊ orituo fac oſtium/ ⁊ vectem/ ⁊ verbis tuis iugum ⁊ ſtateram? Poſſeſſio tua/ mens tua eſt. Aurum tuum/ cortuum eſt. Argentum tuum/ eloquium tuū eſt. Eloquiadomini/ eloquia caſta/ argentum igne examinatum.

.xiinuiſit in

ocem di