.I ſocj axyo

ct. Hl.iōDedit etenim deus quoſdā quidē apoſtolos. quoſdam aūt prophetas. alios vero euāgeliſtas. alios ātpaſtores ⁊ doctores. Hō igitur mihi apoſtoloꝝ gratiam vendico. Quis enim hoc niſi quos ip̄e filius elegit dei? Hon prophetaꝝ gratiā. Non virtutē euangeliſtarum. Hon paſtorū circumſpectionē. Sed tantummodo intentionē ⁊ diligentiam circa ſcripturas diuinas/ opto aſſequi. quam vltimā poſuit apoſtolꝰ inter officia ſanctorū. ⁊ hancipſamꝰ vt docēdi ſtudiopoſſim diſcere. Vnus enim verꝰ magiſter ē/ qui ſolꝰnō didicit quod omnes doceret. Homines aūt diſcūtprius/ quod doceāt. ⁊ ab illo accipiūt/ quod alijs tradant. Quod ne ip̄m quidē mihi accidit. Ego eniꝫ rapI F qulatus de tribunalibus atqꝫ adminiſtrationis infulis/Pobꝰ. dl.ad ſacerdotium/ docere vos cepi/ quod ip̄e nō didici-Hy ſItaqꝫ factum ē/ vt prius docere inciperē/ qͣꝫ diſcere.Dicendū igitur mihi ſimul ⁊ docenduꝫ ē. quoniā nōvacaui ante diſcere. Et quantūlibet quiſqꝫ profecerit/ nemo ē qui doceri non egeat dum viuit.Capitulum ſecundum Tres habens partes.Vid autem pre ceteris debemus diſcere/ qͣꝫ tacere vt poſſumus loqui/ ne prius me vox cōtemnet mea/ qͣꝫ abſolliat aliena: Scriptum ē eniꝫ. Ex verbis tuis cōdemnaberis. Quid opus eſt igitur/ vt ꝓperes periculum ſuſcipere cōdemnationis loquēdo cūtacendo poſſis eſſe tutior? Complures vidi. loquēdopeccatum incidiſſe. vix quēqͣꝫ tacendo. Ideoqꝫ tacerenoſſe/qꝫ loqui/ difficilius ē. Scio loqui pleroſqꝫ/ cuꝫtacere neſciāt. Rarū eſt tacere quemqͣꝫ/ cum ſibi loquinihil proſit. Sapiens eſt ergo qui nouit tacere.Deniqꝫ Sapientia dixit. Dn̄s dedit mihi linguameruditionis/ quādo oporteat ſermonē dicere. Merito