Druckschrift 
Expositio in Canticum Canticorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

beatiGregorijExpoſitiopape

qui ſalui fiūt. Sed notādū eſt qm̄ quicqͥdiuſticie fortitudīs habet̉ ab ipſo xp̄o perexempla operū illius trahit̉. Ideo ſequit̉F FMManus illius tornatiles auree: plene hiacinctis.)Quid em̄ permanus xp̄i deſignat̉: niſioꝑa que in mūdo geſſit: que nobis imitāda ꝓponunt̉? Ipſe em̄ ait: Qui me diligit: me ſequat̉. Et apl̓s. Qui dicit ſe inxp̄o manere: ſicut ille ambulauit: ip̄e ambulare debet. Manus vero tornatiles eſſe ꝑhibent̉: qꝛ ſctā oꝑa eius ſine īpoſitiōeiniqͥtatis ex parte in iuſticia gradiebāt̉Qd̓ em̄ tornat̉ in rotunditate ſui: ſine obſtaculo voluit̉. Sic xp̄i opera in rectitudinis rotūditate voluebant̉: qꝛ tornitas nulla ei adherebat: qua minus iuſticia eiꝰ inrotundū duceret̉. Auree etiā manuꝰ eſſedicunt̉: qꝛ quicqͥd exterius inter homīesoperabat̉: in diuītatis pulchrytudine diſponebat̉. Manus quoqꝫ ſpoſi plene hiacinctis eſſe dicunt̉: qꝛ quicūqꝫ illius oꝑa corde imitant̉: felicitatis eterne muneribꝰ in retributiōe ditant̉ Unde idē redēptor. Qui mihi mīſtrat: me ſequat̉: vbiego ſum: ibi mīſter meus erit. Sequit̉.gg Uēter eiꝰ eburneꝰ: diſtīctꝰſaphiris Quid vētrē: niſi mortalitas?Et qͥd per ebur: niſi incorruptio deſignat̉Ebur qͥppe valde durabile os hꝫ: in ornamēta reguꝫ aſſumit̉. Venter xp̄i recteeburneus eſſe dicit̉: qꝛ mortalitas xp̄i adīmortalitatē perducit̉: per reſurrectio ad gloriā patris ſui regis vꝫ eterni: invita eterna collocat̉. De quo dicit̉: Xp̄sreſurgēs ex mortuis: morit̉: mors illi vltra dn̄abit̉. Qui vero in ornamento regū aſſumit̉: qꝛ quiſqͥs carnis ſue rexdn̄s eſſe ꝓbat̉: ipſius xp̄i mortalitate reſurrectiōis amore cognatiōis ſpe īmortalitatꝭ ornat̉. Vnde alibi dicit̉: Qui gloriat̉: in dn̄o gloriet̉. Sed neuter diſtinctꝰſaphiris eſſe perhibet̉: qꝛ in noſtra corruptiōe quā portauit: celeſtia oꝑa per miracula que faciebat paſſiōibus nr̄is inſeruitSaphirus em̄ qui aereū colorē portat: bene celeſtia facta que in miraculis oſtende

bant̉ deſignat. Venter vero xp̄i ſaphirisdiſtinguit̉: qꝛ inter paſſiōes carnis diuina miracula oꝑabat̉: quaſi in corruptione corruptio variat̉. Qua diſpenſationeapl̓i in fide eruditi ſūt: ad paſſiōes tolerandas robuſti extiterūt. Ideo ſequit̉.hh. Crura illius colūne marmoree: que fundate ſunt ſuꝑ baſes aureas. Per crura apoſtolos intelligimus: perqͦs vniuerſū mundū circuit: fidē eis p̄dicantibꝰ ppl̓is audiētibus ſparſit. Quibꝰip̄e in euāgelio ait: Ite in orbē vniuerſuꝫ p̄dicate euangeliū creature. Sed crura colūne marmoree eſſe perhibent̉: qꝛ eccleſiā inflexibil̓r ſuſtinent: ꝯtra oēs aduerſarios eoꝝ p̄dicatiōibus exēplis roborat̉. Suꝑ baſes aūt aureas colūne fundate ſūt: qꝛ a ꝓph̓aꝝ dictis vt fortes perſiſterēt: fidē vite gratiā perceperūt. Vndeip̄e primꝰ apl̓oꝝ ait: Habemꝰ firmiorēpheticū ſermonē tui bn̄ intēdentes tanꝙͣlucerne ardenti in caliginoſo loco. Ideoem̄ auree dicunt̉: quia luce ſapiētie reſplēdeſcere ſciūt. Sequit̉.ii Spēs eius vt libani: electusvt cedri. Libanus qͥppe mons eſt inſublimeſ valde odorifere arbores habēt̉Interp̄tat̉ aūt libanus dealbatio ſiue candidatio. Et de xp̄o dicit apl̓s paulꝰ. Iſtefactus eſt nobis a deo ſapīa ſctīficatioiuſticia. Bene ſpēs eius vt libāi exiſtitqꝛ per credētes de albamur: cui ſi adheremus radicitꝰ ſublimes efficimur. Acꝰgra etiā bone opiniōis odorē ſi quē habemus accipimꝰ. Electus etiā vt cedri eſſedr̄: qꝛ de eo pr̄ loquit̉. Ecce tu puer meꝰque elegi: dilcūs meus cōplacuit ſibi in illo aīa mea. Cedrus aūt excelſa eſt valdearbor: īputribilis. Xp̄us aūt excelſior cedris exiſtit: qꝛ ꝙͣuis hoſit: tn̄ deus eſſedeſiſtit. De per ęſaiā dr̄: ſublimis eritvalde. Odorꝰ etiā ſuꝑ oēs eſt xp̄s: qꝛ ip̄ede ſeip̄o ait: Ego flos campi liliū coualliū. Et per ſponſam ei dicit̉:kk Curremꝰ in odore vngētoꝝtuoꝝ. De quo bene hic ſequit̉Gutt̉ illiꝰ ſuauiſſimū totꝰ deſi