canticorumCap.

ſuper Canticaoperū delectatione ſe ſatiat. Unde ⁊ ideꝫſubijciens dicit:B ¶ Ueni in hortum meum ſoror mea ſponſa: meſſui mirrhaꝫmeā cum aromatibus ineis. Comedi fauū cum melle meo: bibivinum meū cum lacte meo. )Hirrhā dilectus cū aromatibus metit:quando xp̄us mortificatiōe vite ad perfectionē perducta: electum ſuū ab hac vitaſuccidens: ad celeſte horreuꝫ cum ſanctaopinione inducit. Fauū cum melle comedit: quādo deſideriū ſanctū in ſanctis oꝑeribus latens perficit: ⁊ ad ſanctoꝝ terminū ſanctam animā ſua delectatiōe impiguandā tranſigit. Uinū vero ſuū cum lacte bibit: quādo ⁊ perfectiōe quorundā ſereficit: ⁊ innocentiā alioꝝ cum pietate diligens: vtroſqꝫ ad eternū terminū ingeritAd quoꝝ exemplū quoſqꝫ remanētes inuitat cum ſubiūgit.¶¶ Comedite amici mei: bibite⁊ inebriamini chariſſimi.Notandū in primis eſt: quia qui comedūt amici: qui vero bibūt ⁊ inebriant: chariſſimi eſſe perhibent̉. In quibus verbisintelligi dat̉: quia in hoc loco comederebonū eſt: ſed bibere ⁊ inebriari ampliꝰ bonū eſt. Sunt nimirū quidā in ſancta eccleſia qui ſic diuina audiūt: vt celeſtia pluſꝙͣterrena amare diſcant: pro eoꝝ deſideriomulta pauperibus tribuāt: a prauis oꝑeribus ſe cuſtodiāt: nulla alicui violenterrapiāt: eccleſie predicationē libenter audiant: in fide ſe inſtruant: ꝙͣ et operibusſanctis exerceāt: ⁊ tamē vxores habēt: piguiora nutriūt: res ſuas diligunt: quāuishis omnibus xp̄m preponant. Hi ꝓfectocomedūt ⁊ amici ſui: quia ſanctā ſcripturam audiētes: talem ſibi refectionē aſſuniūt: vt ⁊ ſi ad ſummā perfectiōis adhucnon aſſurgūt: tamen ſcd̓m modū ſuū perfecti: in preceptis diuinis ſine crimine viuant. Quod dū beati iohannis parentesFacharias videlicet ⁊ heliſabeth cōſerua

re ſtuduerūt: per reuelationē angelicā inſenectute ſua filiū accipere meruerūt: quomaior inter natos mulierū non ſurrexit:et ip̄m ſaluatorē mundi digito oſtendere⁊ baptizare meruerit. De cuius parentibus dicit̉: Erant autē iuſti ambo ante deum: incedētes in omnibus mādatis ⁊ iuſtificatiōibus deo ſine querela. Sunt vero alij qui tanta auiditate diuinā ſcripturam audiūt: vel legunt: vt ꝓtinus cūctisterrenis opibꝰ abdicatis ſola celeſtia ambiant parētes: vxores: domos: filios: etiā⁊ omnia tranſitoria abijciant: ſolūmodoxp̄m ſequi ⁊ amplecti cōcupiſcant. Eiusdeſiderio ſe affligūt ieiunijs: afficiūt lacrimis: exercent meditatiōibus diuinis: ſola que ſunt eterna cogitāt: contemplatiōibus vacant: ad hoc laborantes: vt ea queretro ſunt obliuiſcētes: in anteriora magis ac magis ſe extendāt. Quid profectoiſti quid aliud agūt: niſi bibentes inebriātur: vt dum omniū terrenoꝝ per deſiderium obliuiſcunt̉: iure a ſponſo celeſti: nontantū amici: ſed ⁊ chariſſimi vocari mereant̉. De quibus idē ſequit̉ ⁊ dicit:D ¶ Ego dormio: ⁊ cor meum vigilat.Huiuſmodi quippe electi cor ſponſi bene vocari poſſunt: qui quo amplius exteriora que ſunt in mūdo fugiūt: eo ſecretiꝰea que ſūt interiora ſponſi cognoſcūt. Dequibus ꝓculdubio idē ſponſus alibi dicitQui diligit me diligetur a patre meo: ⁊ego diligā eum: ⁊ manifeſtabo ei meip̄mDormit ergo ſponſus ⁊ cor eius vigilat:quia dum xp̄us iam glorificatus in beatitudine quieſcit: quicūqꝫ eum perfecte diligit: vt ad ip̄m perueniat laborat. De quavigilātia ſponſa ſuperius dixit. Cuꝫ eſſetrex in accubitu ſuo: nardꝰ mea dedit odorem ſuū Quid em̄ illud quieſcere dormire dicat̉: id manifeſtat: quod alibi legit̉.In pace inidip̄m: dormiam ⁊ requieſcā.Quod tamen ip̄m ⁊ ip̄a ſponſa de ſe dicere poteſt: dicat ergo: ¶ Ego dormio: ⁊ cormeū vigilat. Ac ſi aperte mens ſanctaloqueret̉ dicens: Dum a mūdanis tumul