Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
CXLVr
Einzelbild herunterladen
 

qͣat pecimo

Hijs Pyrroēm Ariſtippū Metrodoꝝ Protagora Cenophane Parmemdēqꝫ addemꝰ: necvoluptatis defenſore epicurump̄termittamꝰ hos omnes ita redargueniꝰ ut alterius armis inalterū vtamur. Sic enim mutilis eſſe diſciplina ipſoꝝ ac luceclarius videbitur. non dico hecquia grecos odio habeam. autqꝛ eloquētiam eoꝝ ꝯtemnam.Hꝫ quia falſo accuſari rep̄hendiqꝫ me video. falſā ac fabuloſam hebreorū ſcripturā elegimus: Rūo enim falſa ē hebreoꝝdoctrina qui ab mitio hūane vite vera philoſophīa pietatem inuener̄t intemerata cōẜuauerūt? qui nihil vnꝙͣ addider̄taut detraxerunt hijs ſūmi viriſcriptis edidert? On̄cipio enimſapiētiſſimꝰ ille Moyſes quebus grecis multo antiquiore inſuꝑioribꝫ demōſtrauimꝰ nͥl omno ex hijs mutauit ſincera ſuoꝝ maioꝝ theologia tradidit.p̄terꝙͣ viuendi diſciplina teporibꝫ atqꝫ hoībus illis cōgruad̓initus ſāxit quimultis ſecul̓poſt vixer̄t ꝓphete nec vnicuquidē verbua mōſaice legi auttheologie priſcoꝝ aMoyſe conſcripte incō grues mnuſqꝫ ꝯſentaneū dixiſſe inueniūtur. Criſtiānaqͦꝫ veītas a ſcriptura iudeoꝝꝓfecta ita ei ꝯgruit ſi recte intelligitur. ut nulla repugnatia ex

cogitai poſſit. Talia igitur nr̄aſūt vna ſētētia vna voce apͥmis an Moyſē fuerūt. a medijsfuer̄t a Moyſe vſqꝫ ad xp̄m rutilarūt. a nouiſſimis diſcipulisdico xp̄i vera pietate id ē Saluatoris nr̄i doctrina virtute acgra ipſius conmixi in lucē ediderūt. p̄dicant̉ ac ꝯfirmātur Oniuerſūqꝫ orbē magis idies florete fide cōſpicimus. nec īperatoꝝedicta. nechoſtu īſidie. nec inimicoꝝ gladij pͥualere potuer̄tBentiū vero p̄clara illa philoſophia quē vn̄ꝙͣ fructū ꝓduxit?Na quēadmodū an̄ Platonēfuerūt ab ip̄o derideant̉ mox ipſius Platōnis verb̓ audies. Protagora em̄ Heraclitū Empedocle parmemde idcirco redarguit. qꝛ diſſentiētes inter ſe manifeſte vidētur. ꝙͣuis Protagoras oīno impius nullum deum opmatus ē. Sic enī ī librode dijs edito abeo ſtati incepitNeſcio inqͥt ſi dij ſint. nec qualiforma ſint cognoſcere poſſum.Democritus vero protagoradocuit pͥncipia rerū iane ac ple eſſe dicebat. plenū ens ſolidum vocabat. ane vero ac vacuum non ens. aſſeitqꝫ non magis ipſum ens ens. Abeterno enimi inquit in vacuotinue atqꝫ velociter entia mouētur. Veraclitꝰ vero pn̓cipia re ignē putauit. ex quo vniu̓ſa