liber
ꝓpter virtutē an̄ ꝓpter hōres iuſtitiā ſeqͥtur. Sed figuramꝰ utquom nemine vnꝙͣ leſei̓t īiuſtꝫvideatur. Si ergo ſic affectusnullo periculo: nullo crutiatuavirtute remouetur tunc vere iuſtꝫ atqꝫ generoſus ē. Hec Plato verb̓ q̄ re ipſa iuſti viri apudiudeos cōprobarūt. q̄ tāꝙͣ imiqͣalij lapidibus. alij gladio. alijalio mō necati ſūt Capraꝝ atqꝫouiū pellibus induti rebus peneoībꝰ egentes in deſertis errātesin motibus ⁊ ſpelūcis ⁊ terre cauernis. Apoſtoli etiā Saluatoris nr̄i maxīā pietate ⁊ iuſtitiaviuētes malefici multis videbatur. Quare ſpectaculū facti ſuntmūdo ⁊ angel ⁊ hoībus eſurientes ſitiētes nuditate ac verbeibꝰlaborates ut ait apſus. Sꝫ iniuria ut ip̄e addit paſſi bn̄dicebatꝑſecucōes magno firebant aīoturpi affecti famā affitiētes advirtute exhortabatur. ⁊ qͣſi qͥſqͣlie orb̓ reputati gaudebant. ⁊vſqꝫ ad hec tꝑa generoſi martires vbiqꝫ terraꝝ nō ut videāturſꝫ ut ſint pij atꝫ iuſti multo plura maioraqꝫ. ꝙ Plato verb̓ exp̄ſſit re ip̄a patuūtur. victi verbeibꝫafflicti tormētis atqꝫ eculeis crutiati. Et demū poſt multos diuerſoſqꝫ dolores crudeliſſimo gene̓aliqͦ mortis ꝯſūpti. Quibꝰ ſimiſe apudgētiſes alique nunꝙͣ inueīēs. ut nō iniuria de iudeis nr̄i
qꝫ preclaris viris q̄ pietate acvera iuſtitia ꝑfulſerūt Plato illaꝑſcripſiſſe videatur. Capl̓m. viNom Moyſes ineffabili qͣdā racōe ī pn̓cipioLcreacōnis mūdi ꝑadiſūquēdā a deo plantatū dixei̓t hominēqꝫ ibi a ſerpēte ꝑ mulierē deceptū naraueīt aꝑte Plato ꝯmūtatis noībus ī ſympoſio allegorice ſimilia poſuit Pro ꝑ adiſo eidei hortos Iouis appellauit proſerpete decepcōeqꝫ ipſiꝰ pauꝑtate inſidiate poſuit. Pro viro aute primo: que dei cōſiliū atqꝫ ꝓuidentia quaſi nuperrime natufiliū produxit cōſilij filiū Porūnoīne poſuit Quomqꝫ Moyſeˢni ipſa cōſtitucōne mundi factūhoc dixerit quomi Venus factaeſſꝫ id accidiſſe Platō narrauitvenere allegorice ꝓpt̓ pulchritudīeꝫ mūdū appellans. Sꝫ verba eiꝰ hec ſūt Quoni inqͥt fca eētUenꝰ ⁊ alij dij ⁊ cōſilij filiꝰ Sorꝰ in cōuiuiū cōuenerūt: ⁊ poſtcenam inopīa tanꝙͣ mēdica adianua domꝰ vbi ꝯuiuebat acceſſit. Porus aut nectare ſuꝑatusnondū eī vmi vſus inuetus eratin hortos Iouis ingreſſus gͣuit̓dormiebat nopīa vero ꝓpter indigentia ad inſidiandū ꝑata utab eo liberos ſuſciperet apud eūaccubuit. ⁊ hoc dolo cupidine aPoro ꝯcepit. hijs Platō allegoīce illa moſayca voluit ſigͥficare.