Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
CXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

liber

aīo animū ꝑſpicit ab ōnibusderelictū cognatis ac ceteis: quehic habebat ut iuſtū iudiciū ſitEt ſb̓icit. Hec ſunt o callicules ip̄e audiui: vera eſſe apprimecredo. Ex hijs aūt ſermonibustale qͥd ipe mecū racōcinai̓ſoleonihil aliud mors mihi videt̉corporis atqꝫ anime diſſolucō: poſtꝙͣ diſiūcta fuerint retinetvtrūqꝫ habitū ſuū: quē homneviuo habueat. Aam corpus ſimagnū erat viuo homīe mortuoquoqꝫ magnū: ſi pigͣuepnīgueqͦꝫ poſtꝙͣ anima deceſſerit aliquo tꝑe manet: ſi cicatrices vulnerū habebat viues: autoſſa quedā fracta vel mēbra truca eod̓ modo ꝓfecto ſe habꝫ ptꝰmortē antea omno corrupatur. Similiter in aīma poſtdenudata corꝑe fuerit: habituˢomnes in quibꝰ ſe exercuit paſſiones ſtudia ineſſe perſpicuitur. Quom igitur ad iudicemanima perueneit veluti ad fihadamanthū aſiaticū. ꝯfeſtī iudexetia ſi regis magni aīa eſſꝫ in eaperſpicit vulnera cicatrices iniuriaꝝ: qͥs ſingule oꝑacōes anime īpreſſerūt. Videt tortuoſaoma falſitate atꝫ ſuꝑbia: cognoſcit nihil ibi eſſe rectum propt̓licētiā: delitias: ꝯtumielias: intinētiaqꝫ in viuendo cernit omturpitudīe aīaꝫ eſſe repletā Quare recte ad carcere tartai̓ immit

tit. vbi ſupplicijs torq̄tur. ut autipſi purgati meliores fiāt. exēplo ſuo alij moīti formidine crutiatus a peccādo detereatur Purgatur aūt q̄cūqꝫ curabiliter peccart doloribꝰ hic viui: apd̓inferos mortui. aliter poſſibile eſt īpreſſas vicōꝝ detergimaculas. Qui vero maxīe īiuriati ſūt ac īcurabilit̓ peccart. nulla hijs vn̄ꝙ vtilitas accide̓ pōtqꝛ incurabiles ſūt. ſꝫ alij exēploſuo iuuatur. ex qͥbꝰ ego archelaum fore ſimiles ei tyrānosdubito Reges ei ꝓpter peccadilicētia oēs pene ſceleſtiſſimi ſūt.Teſtis e Homerꝰ reges atqꝫtyranos apud inferos ī ſēpit̓crutiai aſſeit. Catalū. SiſyphūTityū. Therſite. alioſqꝫ cōſimiles. priuatos autē hoīes nullusvnꝙͣ ſcripſit ꝑpetuis tāꝙͣ incurabiles apd̓ inſcros crutiatibꝰ detineri. Quare felitiores certe ſuntpriuati pn̓cipibꝰ. nec tn̄ prohibet aliquē bonū virū pͥncipē.ſed quom arduum atqꝫ difficileſit in magna peccādi licentia ſeipſū cōtinere magͣ laude dignūeſt o callicules pauci tamē inuemutur Vnꝰ vero de hijs potētiam habuerunt qriſtides lyſimachi virtute preclarꝰ fuit. utergo diximus atrociſſimas viciorum ferentes in anima cicatrices a iudice in penas mittutur.Quam autem ab omni cicatrice