libie
ſicut liber. ⁊ rurſus ei̓t celum nouum ⁊ terra noua Audi quomodo plato etiam hoc dogma comprobauit: in Cimeo dicens. Cōſtituit celum viſibile atqꝫ tangibile. ⁊ ꝓpter hec. et ex iſtis. ⁊ talibus ⁊ ex quatuor numero mudi corpus factum eſt ꝓporconecōueniens a ceteris omnibus indiſſolubile preter ꝙ ab eo qͥ colligauit Et poſt pauca Tēpꝰ ig̓ꝫcū celo factū ē. ut ſimul facta ſil̓etiā diſſoluatur. ſi quādo ſolucoquedam ipſorū fiet. Et ptꝰ pauca ſubicit. quod ligatū ē ſolubile ē ꝙͣuis ſi bene aptatu beneqꝫligatum ſoluere vult bonus noſit. Quare inquit deo attribuēsverba dij quorū ego creator acpater ſum quoniā facti eſtis immorles qͥdē nō eritis nec idiſſolubiles oīno. Nō ergo diſſoluemini nec in mortem deducemmimaiorē vniculo colligati. ⁊ in libro de republica hoc inqͥtꝰ Vmu̓ſū aliqn̄ quidē ip̄e deus ꝯuoluitaliqn̄ autem dimittit quon circulacōnes cōuenientis menſuretempꝰ habuerit. Nonunꝙͣ autcaſu in ꝯtraria circuducit̉ quonanimal ſit. ⁊ prouidētia ab eoqui fecit in pͥncipio ſumpſerit.Celū enī corporeum ē qͣre abſqꝫmitacōne peitus eē impoſſibileē. Circularit̓ autē motu minimaſui motus habꝫ imitacōeꝫ. n̓l autem poteſt ſe ipſū ſemper volue̓
pret̓ corpus qd̓ oīm que mouētur habꝫ prīcipatum. quod nuſlo modo poteſt modo ſic modoaliter mouei. ex quibꝫ omnibunon oportꝫ hūc mūdū a ſe ipſovolui ſemper cōcedere nec a deobinas ⁊ cōtrarias volucōes accepiſſe. nec quidē a duobꝫ dijs int̓ſe diſſidentibꝫ. Sꝫ ſicut modo dictū eſt aliquādo quod a diuinacauſa ducitur vita rurſus ꝯſecutus. mmimorlitatemqꝫ a creatōeſuꝑmūictā. Aliqn̄ aūt quom dimiſſus fuerit per ſe ipſum voluitēꝑe quo dimittitur. qm̄ quommaximus ſit ac equaliſſimi pondeis minimo inxu mouetur multa ānorum milia voluitur. Oīmigitur que mirabiliter accidunthec vniu̓ſi circulacō cauſa ē. quealiqn̄ ſicuti nunc voluitur. aliqn̄in contrariaº. Maximas igiturtunc mutaciones fieri putandūac multas corrupciones animalium. interitus hominum. ⁊ alianoua atqꝫ maudita. Cap/ xiiiijRogreſſus deide aliquaItulū mortuos r̓uicturoˢdicit qd̓ neſcio vnde iāaliūde ꝙ a iudaica ſcriptura ītellexeit. Ferebat̉ inqͥt a priſcis iſteos qͥ ī vltia circulacōe moriūt̉vicinos futuro tꝑi ī pͥma rurſureſurgere. ac ab eiuſmodi hoībꝫmulta nobis nunciata eſſe. quenūc vulgo non recte falſa putatur. Conſequens enim eſt hos