ſeptimꝰ

nec a ſubſtancijs qm̄ ſubſtancie non erat: a noente ſimpliciter creatas d̓initus fateri neceſſe ē. falſo ergo abs te in ſuꝑioribus dicebatur impoſſibile eē anon ente ſimpliciter fiei quicꝙͣa deo. qd̓ tnͣto abſurdius videbitur. qͣnͣto ſi diligencius quiſpia cōſideret. vel hoīes q̄ maxīeex aliquo facere vidētur a nonente q̄dam ꝓducere. Architectus enī vrbē facit ex non vrbe.⁊ templa ex nō tēplis. Qd̓ ſi ꝙſubſtancia ſubiecta ē architecto: idcirco ex ente ipſū facereopmaris: non paru erras: nō ēenī ſubſtancia q̄ vrbē facit auttēpla. ſꝫ ars qͥ circa ſubſtanciaꝫeſt. hec autē ꝙͣuis ex arte fiat qī homine ē. non eſt tn̄ in lapidibus/ ſꝫ forſan dices ideo non eēex nō ente arte q̄ vrbs conſtatqꝛ ſit ab artifico qd̓ in artifice ēEgo vero tibi reſpondeo artē illāqm̄ hoīe eſt non ab alia quadaarte ſed a non ete in hoīe fieri.Accidentia enī oīa ī ſubſtancijſ⁊ fiunt ⁊ ſūt. Homo emī ſinevllo artifico exiſtit: ars vero nulla ei̓t niſi prius hoīeꝫ eſſe intelligamus Quare ars a nō ente inhoīe facta neceſſario eſt: ꝙ ſi hominibꝫ hoc modo ſe habet: qūonon oportebit deū non ſolū qͣlitates veꝝ etiā ſubſtancias a nōente ſimplicit̓ arbitrari poſſe crearet Si enim aliqͥd ex non ete

ſimplicit̓ poſſe fieri a deo fatei̓s.ſb̓ſtācias etiā a nō ente ſimpliciter ab eo poſſe fieri ꝯcedas neceſſe eſt Verum qm̄ apprime audire deſideras vn̄ mala oriaturquero abs te vtrū ſubſtacias a̓qͣlitates ſb̓ſtanciaꝝ mala opinaris? Qualitates ſubſtanciaꝝarbitror. Materia aūt abſqꝫēlitate ac de formē fateris? Dictumemini. Si ergo ſubſtanciaꝝqͣlitates mala ſūt. ⁊ matei̓a ſinequalitate e: deuſqꝫ omniū qualitatu creator cōceditur: erit maloꝝ oīm auctor de9Quae̓ ſi abſte materia non geīta ponebat̉.ut maloꝝ cauſā deū dicere noncogereris: cogeis autem hoc facere. multom agis materiā ei adcreandū ſubicies fruſtra id certeopinaris: hec ſufficere mihi videtur: niſi tu aliqͥd habeas: ego ſicōtencōis non veritatis cupiditate verba hec faceremꝰ: nͥl amplius q̄rere. Veꝝ qm̄ caritaseſt qͥ nos mouet ⁊ vtilitatis ꝓxini cauſa diſputamus: alcius dehijs diſſerēdū arbitror. ⁊ quoma n̓l aliud ꝙͣ veritas qͣritur. qͦquo mō putas facilius atqꝫ dilucidius id fieri poſſe. Sic oracōne vtais. ut non tibi ſolū veruetiam in magnū cōferas fructū.Sꝫ quoniā qualitates eē malaſuperius diximus: nūc ſb̓ſtantias pocius quaſdā mala eē arbitror. Quid tu ſubſtāciam diciˢ