libe

verbꝰ nutuqꝫ diuino opus effectum eſt: ⁊ eo inſtituto ſemꝑ itafactitat̉ Sit ſol ⁊ luna cetereqꝫſtelle ni ſigna ⁊ tempora in dieset ānos. neqꝫ vnꝙͣ hoc preceptū ſtelle neglexerūt. ſꝫ inceſſabili mirabiliqꝫ ſuo curſu dies ⁊ nōctes tꝑa ⁊ annos cōficiūt Quamig̓r veniā hoīes cōſequētur d̓manegligentes mandata. hec illiꝰtheologia nos cepit. Nihil enīhmōi apud ceteas gētes inueīrepotuimꝰ ſꝫ poſt hāc prima theologiam ad eā q̄ ſecūda ē ordineꝓcedit. deoqꝫ cognito nccaruiputauit hoī eē ꝯgnoſcere ſe ip̄mQuare deinceps qͥd hō ſit qͥdqꝫipſū in cogniconeꝫ ⁊ pietate deiadducat. ⁊ qualis pͥn̄cipalit̓ hominis vita eē debeat docꝫ In aīaꝫenim ⁊ corpꝰ hoīem diuidit. verūqꝫ hoīem anima terminat q īcorporee intellectualisqꝫ ſb̓ſtancie ē tanꝙͣ ad imaginē dei creatacorpus vero terrenū et indumētum aīe eē confirmat. quibꝫ terciam partē addidit ſpiritū ſcilicet vite. qui virtus qͥdam ē. quaterrenū corpus ⁊ qͥ ad imaginēdei creata ē aīa ꝯiungūtur atqꝫvniūtur. Hunc hoīem a deo creatum in feliciſſimo paradiſi locobonis mminiorlibus pleno ꝯſtitutum legeqꝫ dei munitū affirmattraſgreſſione aūt diuini precepti ad hac miſeram vitaꝫ ꝑueniſſe. Hac ilſe philoſophie verita

te anteꝙͣ ponēdarum ſeriem legum aggrederetur auditoresīſtruit. Non eī fas ē mmaginē deivnde immorlitatē ꝯſecuti ſumuſvitioſe viuendo deſpicere. Primitiua vero veraqꝫ dei imago verbū ſuū ē ſapiētia vita lux ⁊ veritas ꝑ ſe ipſū exiſtēs. cuiꝰ imaginis mēs hūana imago ē ꝓpt̓ quaad imaginē dei fcī eē dicim. Itaneceſſari duxit hec legibus eēpreguſtanda. Recordari enī ꝓfecto debemus qͥd nr̄i a terra ſūttu in terrā reuerteretur. ⁊ qd̓ melius deoqꝫ ſil̓e ut cognoſcamusqͥd ſumꝰ. nec vicijs eam ꝑtē nr̄imaculemꝰ q̄ ad imaginem dei facta e. utqꝫ a ꝑpetuo deſideio prime illiꝰ beatitudinis pēdeamꝰ. ⁊redire oībꝫ viribꝫ diligent̓ conemur. p̄paremuſqꝫ nos ad iter qͦilluc ꝑuenitur vnde diuini mandati negligentia decidimꝰ. Adhec reꝝ d̓marū atqꝫ humanaꝝille nō hūana doctrina ſꝫdei viſione ꝑitiſſimꝰ nequā quēdam demone muidum atqꝫ verſutū vnicuiqꝫ hoīm inherere docꝫ. quemſerpente veneni plenūatrū tenebroſūqꝫ appellat. qui ſalutis noſtre inuidꝰ ad hūc uſqꝫ diē ml̓tos īſidijs ſuis decepit cuiꝰ fraude parentes quoqꝫ nr̄i beatitudine illam amiſerūt. Quae̓ vigilandū eſt ſemꝑqꝫ adu̓ſus malitiameius inſurgendū Sꝫ quid oportet hec ita cōſcribere quum ipſū