Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
LXVIr
Einzelbild herunterladen
 

ſxxty

lxbi

Sodiaci diligent̓ ī duodenaˢſedes diuiſerint. graduſqꝫ ac imnuta ſingulis ꝯueniētia domibꝫꝑſpexerit. ac erraticas ſtellas ceteraqꝫ ut ſolent apte collocauerīt ortus atꝫ occaſus aſpectꝰcōiunctiones ꝯſiderauerint.ſolū futurā veꝝ etiaꝫ ea natiuitatē hominis cōcepcōem p̄ceſſerūt dicere conantur. Patris eifortunas corꝑis eius ꝓſpeaaecotr diſpoſicōes ſimilit̓ mriatꝫ fratꝝ ab hodierna poſicōecipi poſſe putat. Deꝝ de gradibꝰ domoꝝ alijſqꝫ huiuſmōī poſtea dicemꝰ. Nunc qͣſi exquiſitiſſime oīa poſſint inuenire int̓rogetur: ſi res hūanas neceſſitatoagi ſtellaꝝ putatis; quo talishodiernꝰ aſpectꝰ ea que preceſſerūt potuit efficere? Rd̓ ſi hoc īpoſſibile ſimpliciter ē: inuenituraut vere dixiſſe aſtrologꝰ deteritis: patet non a ſtellis illudeffectū fuiſſe. Si quis ig̓r nonnihil veri ea rem putat ꝯtinerecerte ncc̄e eſt: ut ꝯcedat feciſſe id ſtellas ſꝫ ſolūmō ſigͥficaſſeQuod ſi quiſpiā obiciet ptei̓taquidē ſigͥficari: futua vero a ſtellis effici differētia on̄dat: cauſādiſcrimīs affeat. Quare ad patre matrē fratreſqꝫ ꝑtinent ꝑ̄tertaqꝫ ſunt hec poſitio ſigͥficat: futura vero quaſi efficiēs cauſaducit. Sꝫ nullā huius rei cauſāafferre vnꝙͣ veriſimilē poterūt.

Quare niſi ꝑtinaces ſint n̓l hūanarū rerū aſtellis effici ſꝫ forſāſignificari ꝯcedent: taꝙͣ ſi non aſtellis tam p̄terita futurā: ſedab ip̄o deo per ꝓpheticā oracomquadam quiſpia ꝑciperꝫ. Namquēadmodū poteſtas hūanaut diximꝰ mmimime tollit̉ ꝙͣuisdeꝰ quecūqꝫ factui ſumꝰ ꝑuideat: ſic etiā ſigna adſignifican d̓initus ordinata ſūt lib̓tatinre nequaꝙͣ officiūt: ſꝫ eſt vniu̓ſum ceiū qͣſiliber quida aꝑtusoīa futurā in ſe ꝯſcripta cōtinenIdcirco in oracōe Ioſeph qd̓ aIacob dicitur ſyr ītelligi poteſtLegiem inqͥt ī tabulis celi quecūqꝫ cōtinget vob̓ filijs vrisForſā aūt etia illud ꝯplicabūt̉celi: ut lib̓ ſignificatiuas futuro rōnes ꝯſumatas ut ita dixerim adimpletas fore on̄dit. ſic̄ꝓphecias etiā adimpletas dicimus quū iam euenerīt. hoc modo in ſigna ſcd̓m ſcripture vocēſtellas factas arbitramur. Hieremi as aūt ut homines ad ſe ipſū cōuertat. utqꝫ formidinē aſignis īpendꝫ auferat. ac ut oēmforſan hmōi opinionē ab hoīmanimo eiciat. A ſignis inqͥt celinon timeatis. Sꝫ turſus alia racione non efficiētes ſtellas eſſeon̄damꝰ. Cōcedentes igitur interim poſſe ab hoībus hāc ſcientiam ꝯp̄hendi q̄rimus qūo a ml̓tis natiuitatibꝫ eadem ꝯtinci