cōfirmauit: qui nullā eſſe fatoꝝvimm docuit atqꝫ docꝫ. quo igituripſū fatum non eē ſe ipſū predicat. Qui autē p̄dicaconis euangelice gra vel certarūt iam mnui̓tis anis vel etia nūc certat. quoad vnam volūtatē ⁊ fide ⁊ ad eadē virtutē aī viuendiqꝫ raciōeꝫdiu̓ſis tēporibꝰ ⁊ tam multi noſtra memoria cōpulſi ſūt? Quimētis compos credere vnꝙͣ poteit iuuenes ſiml̓ ac ſenes viros⁊ feminas ẜuos ⁊ liberos doctoatqꝫ indoctos non in vno climate orb̓ neqꝫ ī eadem hora natosſed vbiqꝫ terrarum et diuerſistemporibus fatis coactos vnam⁊ eandem nouam atqꝫ inauditadoctrina. ⁊ quidem cum ꝑiculomortis patrijs ritibus antepoſuiſſe. ⁊ vere philoſophie dogmata duriciemqꝫ viuendi ꝙͣ delicias maluiſſe. Cecus profecto dehijs ut trito prouerbio diciturrecte iudicaret non neceſſitateſꝫ libero hec fieri arbitrio. Caᵐ viLura dicere poſſem: ſedAqm̄ ſuis teſtibus gētesnō argumentis noſtrisconfundere inſtituimus Enomaum rurſus audiamus: qui magnō aīo in libro de maleficis artificibus hijs aduerſus Apollinēverb̓ vtit̉. Sedeas igr̄ ī delphitu. neqꝫ poſſis tacere quū velisſic Iouis filius Apollo vult monō qꝛ vult ſꝫ qꝛ neceſſitas velle

ipſū cōpellit. VVidetur aūt mihiqm in hūc ſermonem deductusſūde poteſtate nr̄a quā fundamētū humane vite multi appellātdiligentius querere. hāc ptātēnos lib̓tatē nuncupamꝰ Semocritꝰ aūt ſi bn̄ nemini atꝫ Chryſippus alter ẜua alt̓ ſemiẜua pulcherrimam omnium humanorum rem conatur oſtendere. dequibus tn̄ non multū curādumeſt Rd̓ ſi deus etiā aduerſus noteſt quid fatiemus? Sed nō eſtequū vl̓ Apolline repugnate veritatē ꝓdere Chariſto eī Chnonis ſic rn̄dit patria r̓licta Euboeam pete vbi fatatū tibi ē vrbemedificae̓. Quid ais o Apollo? annō ēptātis mee patria relinquere? ꝙ ſim fatatum ē ibi vrbē edificare: ſiue tu cōſulas ſiue non ⁊ſiue ipſe velī ſiue nolī ōnino fatiam eritqꝫ in ncc̄e etiam ſi nolimSed forte melius ē tibi ꝙͣ racōibus credere Aliud igitur affeanutia parijs o theſides ī aeria vibem ſibi cōdendā fore. Nuntiare īꝙ etiam ſi tu non ꝑ reciperesqm̄ fatatum ē. Aeriam autē thaſum inſuſam archilochus theleſidis filiꝰ prius appellatā fuiſſedocuit. ⁊ parijs coloniā illo mittere perſuaſit. qui videlicꝫ nūqͣid feciſſꝫ niſi tu iuſſiſſes Cur igitur fatatum erat? Sed quoniaotioſi ſumus age nunc mihi reſpōde Sumuſne ego ac tu aliqͥd