Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
LIIIv
Einzelbild herunterladen
 

liber

Orphyrius aūt mētiriqͦꝫ deos fatetur. exqͥſitāfuturoꝝ ꝯgnicōeꝫ dicēsnon hominibus ſolum ſed multis etiam deoꝝ incōprehenſibilēeſſe. vnde interrogati non ſponte mentiuntur inquit. Quaredicere ſolent poſſe vera ſe reſpondere. homines aūt ex amēciaperſeuerātius cogunt ut reſpondeant. Ap ollo igitur delphicusquum huiuſmodi celi ac cōtinetis affectio eſſꝫ: ut veꝝ p̄uide̓poſſet: retine dicebat per vatemvim iſtam potentia verba hecnon ꝓferas falſa dicam ſi cogesEt in alio reſponſo nihil hodieinquit ſtellarum mihi via dicēdum preſtat. Deinde cōcludensait manifeſtum iam fecimꝰ vndefalſitas ad deoꝝ oracula ſubrepat. Hec Porphyrius. Nos au dicimꝰ hinc patere nihil ī deorū oraculis diuinū fuiſſe. Quomodo enī deꝰ natura veītas eſtmētietur? aut quomodo boni demones falſitate q̄rentes fraudabūt quo etiam hoīe ſuprior erit:qui ſtellarum motu impediturSed moͣrlem quidē hominemcui aliqua cura virtutis ſit nullaratione cogi poſſe ut mentiatur dubitamus Nam ſi etiā verbera cedē minabeis. dubitabit exclamare enſem acue igneꝫafferas corpꝰ meū incidas totūcremato ſtelle ī terra ante deſcē

dent et terra in celum aſcendetꝙͣ falſu a me quicꝙͣ audias deum aut aut bonos demonas adcontinentis celi neceſſitatem ignorātiam ſuā referētes credemꝰ.Caplm̄ quitūminime.On enīdij boni. ſꝫ ꝑni1cōſi ac nequā demonesſūt qui lib̓tatem nraꝫ deſtruxer̄t ſtellis exteioraſolum veꝝ etia volūtates noſtrascogi nob̓ ꝑſuaſerūt Quod ſi eētiaceretōnis ph̓ia iacerꝫ pietas.nulla eſſꝫ laus virtutis. nullꝰ fructus laboꝝ. nec puniēdi eſſent/probi. nec admirandi ſtudioſiſi libera volūtate noſtra ſpōte ſuſceptis laboibꝫ ſꝫ neceſſitatifatoꝝ hec fierēt. Ita vniu̓ſam hominū vitam hec euertit opimio. ſi euētura onino ſūt ꝓſperal̓adu̓ſa vnicuiqꝫ hoīm. eſtqꝫceſſe hec me agere te illa quidoportꝫ cura laboreqꝫ ꝯfici. ſiqͥmiliciā ire cupit. non ſpontefatis coactus id cupit. latrōeſimilit̓ ac adultei ceteriqꝫ neqͥſſimi hoīes ecōtra modeſti iuſti fatis cōpellūtur. Qūo igiturhoc dogmate ībutus quiſꝙͣ monēti ac p̄cipienti mentē adhibebit? aut quomodo non exclamabit. non ſūt ptātis hec mee odoctor. Ac ideo qͥd oportet ſolicitū niſi etiā fatis hec mmhi ſolicitudo deſtinata ſit? Quod ſi docendi precipiendiqꝫ tibi neceſſitas