Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
XXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

liber

ſpelūcis reſponſa ferri. ut tenebre ipſe nomͥl ꝯferāt nonnullilateant in cauernarū ſeceſſibꝰnuncij atqꝫ miniſtri ad que oīavidelicꝫ paꝝ ſuꝑſtitio opi fatiat hoīm. Preterea multitudinis inſcitiam eoꝝ aſtutiāqui hec peragūt non paꝝ poſſequi vel voſuptate capiant interrogantes bona ſpe ſibi ꝓpoſitavel ſi nonnulla ꝯiecturā qͥd euēturū ſit ꝯſequi potuerint aperteut in ceteis credātur mala p̄nūtient. Sin vero nihil cōiecturisinueītur ābiguitate ita fallāt utredargutionē effugere videaturMulta vero etia cōtingere alijsquibuſdam cauillacōnibus adhibitis: nam ⁊catado nonnūꝙꝑagere quēdā videntur maudita q̄dā noīa inuocant ut d̓inivideantur Maxīe autē multosdecipi quū aliqͣliter docti ſintipſa reſponſoꝝ mirabilis ꝯpoſitio verboꝝ elegancia oracōnis gͣuitas ſimul ambiguitasadeo trahit ut diuina eſſe facilecredat Ex illis aūt reſpōſis amibicōe dicta non ſūt. ſed quadāfuturorū cōiectura clarius ꝓlatamulta. ymo vero pene oīa falſa inueta ſunt. vnde ſi quod etiāeuētu rerum cōprobatum fueitcaſu potius racōe id accidiſſecredendū que ꝙͣ uis pauciſſimaſint ferūtur tamē in primis lapidibꝰ inſculpta ꝑmanēt. Que

aūt falſa fuertpene innumerabilia eorum nullus meminit. neqꝫillud aīo voluit bellorū ſedico hec reſpōſa deorum cauſā fuiſſe plerumqꝫ. nec etiam eo tempore quando grēcia florebat demonū ſuperſtitio in ea vigebatclarum quid vtile facinusdictione deorum factum vnꝙfuiſſe In calamitatibus enim bellorum nihil ꝓuidentes dereliq̄runt eos quos ī ſumma belloꝝpericula reſponſis impulerunt:quod loco ſuo planius fatiemprobabimuſqꝫ multos ab illisin bella mmectos. nec vtiliter vn reſponſum ſed ambiguitatequā ignoratiam ſuam tegebātdeluſos deceptoſqꝫ fuiſſe querētes. Multa enim etiā tu ipſe abhiſtorijs colligere potes. quibꝰſepenumeo ſalute vita egrotātibus ꝓmittentes qͣſi dij crediti ac diuine predictionis magna exacta mercede euētu ac morte languēcium pate facti ſūt malefeci quidam viri non dij fuiſſeuid autem oportet dicere ciuibus ſuis iſti fatidici nunꝙͣfuerunt. eis de longe veniūtignotiqꝫ ſūt mirabilia ꝓmittūtquū certe oporterꝫ ciuibꝫ magisſuis alienis deos ꝓpicios facere. ſꝫ qꝛ ꝑegrinos ignorātes malitiā ſua facile decipiūt ciues autſuos longi tēꝑis ꝑiculo doctosdecipere non pn̄t. hoc ita ſit ſic