Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
XXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

corporis figuras. quas a diſtancia ſolis ſumere videtur. Triformis emī virtus eiꝰ eſt na nouilunij virtute candidis aureis veſtibus ardente face ſignificantCiſta vero quom iam media ſitdeſignatur. qm̄ creſcēte luminefruges maturat. Plenilumij autēvirtutē ferrugineo colore denotarūt. ramus ei laureus attributur qm̄ a ſole ignea ſit papaueꝓpter fertilitatem multitudīeꝫanimaꝝ in ea tanꝙͣ in ciuitateinhabitat. ciuitatis enī ſimbolūpapauer eſt. arcū habet vt diana. quonam ꝑtus dolores acutiſunt. Parceqꝫ ad virtutes luner̓feruntur. clotho ad generadūLacheſis ad nutriēdū. atro posquoniam incōuertibilis dea eſt:trepm ei vertere. grece ſigͥficat.fructuū etiā generatiuam virtutem qua cerere appellat lune cohabitare dicūt ad exaugedamvirtutē eiꝰ Cōtiētur ei bona dealunari pt̄ate. dionyſūqͦꝫ ſibi accōmodant parti ꝓpt̓ cornuūductōeꝫ parti ꝓpt̓ nubiūi locū.lune ſb̓iacꝫ Saturni aūt v̓tuteqm̄ tarda frigida ē teꝑi attribuer̄t quē ſemore depingūt. qꝛtꝑe ymuſa ſeneſcūt. occaſionesaut curētes ſigͥficat ſaturni cuſtodes ſunt. Temporis emī obf̓uacio qͣdam occaſio eſt. Quatuor vero anni tēpora alia ſoli aeris ianuas aꝑire dicūtur alia ce

reri attribuimꝰ ciſtaſqꝫ fer̄t duas: alterā florum qua ver alterāſpicis eſtas ſignificatur. Ontutem vero martis quonam ignea e atꝫ ſāguinea bell̓ ꝑ̄fecer̄t.plurmiūqꝫ obeeatꝫ ꝓdeſſe putarūt Venere generādi virtutempoſſidere dicunt. ſpermatis cupiditatis cauſam ei mulierisqformā accōmodant ꝓpter generacōnem pulchram fingunt quiaveſper ē. que pulch̓rima in celoſtella eſſe videtur cui cupido aſſiſtit ꝓpter cupiditatē Vberates geītales tegūtur. qꝛ ſpermatis nutricionis hec mebra cauſa ſūt. ex mari eſſe perhibetur.quod elemētum humidū calidūqꝫ ē motu crebro ſpumas eicit. que res ſpermatis ſimbolumeſt. Oraconis autē interp̄tatdi virtutem mercurium appellarūt. qui ꝓtēſus atqꝫ rectus fingitur ꝓpter oracionis vigoremꝙͣuis dionyſi ſꝑmaticas vies per omnia tēdunt ſignificarecōfirmatur. Sed quom oracōcōpoſita ſit aliam in ſolē ponūt mercuru appellant aliam ī lunam qua nūcupant hecatem alianim vniu̓ſo appellāt hermopin. in omnibꝰ enī ſeminalis vieſt. Mercurij aūt filium cupidi dicūt. quoniā amadi virtusoracōiqͦꝫ attribuit̉ Vniu̓ſi ſinbolum pana affirmāt. cui cornua dederunt ꝓpt̓ ſolem luna