Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
XXVv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

v̓iſibilis mundus qui celo ethere aqua terra ceteriſqꝫ ꝑtibusſtat Aperte nāqꝫ in ip̄is diciturregali in corpore cuiꝰ ſingula ponuntur. que ſint iſta declarattellꝰ vnda ignis aer Nox ſiml̓atqꝫ dies ſapientia primaqꝫ origo. Ac iucundꝰ amor. Ad hec adicitur mentē atqꝫ intellectum iouis ethera. quod ſtōici poſteaſecuti ſb̓ſtantiam igneam mentēeſſe mundi drum corpꝰ neccreatorem aliud eſſe ꝙͣ virtutemignea aſſeruer̄t. hec enī a carmibus iſtis eos accepiſſe arbitrorPreſtia venturi mens cōſtat regius ether. hijs verb̓ manifeſtemagnum quoddā mundus eſſeanimal declaratur. Quod quoniouem appellaueīt. etherem quidem mentem ipſis corpus veroreliquas ꝑtes mūdi putauit: ſꝫhuiuſmodi qͥdem carminū iuppiter. īterpres autem iſte carminuvniu̓ſus mundus inqͥt iuppitereſt animal ex animalibꝰ deus exdijs cōſtitutus. ita nullū aliū ꝙͣhunc viſibilem mūdum ſignificari voluit. Sic egyptioꝝ ratio. a quibus Orꝑheus iſta recepit mūdū ꝑtes eiꝰ deos aſtruebat. Aliam deinde ſententia a ſeadiecit creatorem omniū deūuidentem quēdam intellectumeſſe affirmans quomō enī ſeꝑatum intellc̄m ī carmībꝰ intelligidicemꝰ. quem poeta ille ſiue Oꝛ

pheus ſiue alius nūꝙͣ ītellexit.Siue enim a priſcis grecis ſiueab egypcijs didicerat theologiam nihil intelligibile atqꝫ nicorporeum tradi ab eis poterat. Siquidem locupletiſſimꝰ Plato teſtis eſt qui ī cratillo clamat vtdiximꝰ priſcoſ grecos eos dutaxat deos putaſſe quos barbari ſolē lunā ſtellas celum. SꝫCheremoqꝫ paulo ante a Porphyrio citatus teſtimoniū perhibebat aliud ꝙͣ mundūtes mūdi deos ab egypcijs cultos nec quicꝙͣ ipōs de ītelligibilibꝰ viuis ſb̓ſtācijs ītellexiſſeVnde igr̄ poeta ille deū qui ſuꝑoīa eſt vniu̓ſi creatorem ipſūvniu̓ſū ꝑtes eiꝰ mēte ſolūmodo cognoſcibilem cognoſcere potuit. Rei vero ī corporee cogniconem vnde habuit? nec certe q̄cꝙͣ incorporrum ab eo preceptucarminibus oſtenditur. Creatiua enim mēs nec a pluribus eſtconſtituta ꝑtibus nec celū ſibicaput dici poteſt. nec ignis aq⁊terra corpus ei confitiūt. nec oculi eius ſol atqꝫ lūa poſſunt affirmiai. Quomodo autem humore/pectora terga mentem creat̉xmens omniū habebit? aut quomodo ether mens creatoris diciaut fingi poteſt? Quod ig̓r heccauillatur carmīs huiꝰ īterpreneminem fugere peteſt. Ego vero in ꝓfundū īpietatis incidiſſe