Liber
crichthidarum populo. alijſqꝫgrecis quos mortuos hec expectant. Qua enim ſpe temerarij homines nutriuntur. quibus oracula Epheſinus eraclytus canitNoctiuagis maleficijs bacchiiniciatis ſimul atqꝫ iniciantibꝰquibus ignis futura predicit.quiqꝫ apud ceteros miſtela putantur ſine antiſtite peraguntex quibus omnibus ficta: ⁊ inama. ⁊ decepconis plena cūctaprobantur. quorum ſymboſa denudanda enim ſacra ipſorū ſūtexta fumantia polenta ſaldracōmala punica. trementia animaliū corda. ferula. hedere. pultes.papauea: hec ipſorum ſacra ſūtthemidos autem hec ſūt ſacratiſſima ſymbola. origanū. lucernagladi9. pectē mulieis ſic ei miſtice mēbra genitalia appellanturO maīfeſta īpudētia. Na quonipriſcoꝝ hoīm petulantia nox cōgerꝫ ſacra mō nox nitiatis p̄dicatur ⁊ facibꝰ tenebre victe petulcos ſacroꝝ mores on̄dūt. Extingue potifex igne. verere faces q̄eas portas. hac luce turpitudolacchi manifeſtatur. patere utnocte miſteia celētur. venuſtiora videt in tenebris hec orgīaneſcit ignis ſiml̓are aꝑiendo redarguedoqꝫ oīa punit Ruis nōmeito impios huiuſmodi appellarit: qui deū verū ignorates puerua titanibus laceatū ⁊ lugen
tem mulierem ⁊ mēbra turpitudinis turpiſſime colunt dupliciquadam impietate detenti. nam⁊ deum verum ignorat. ⁊ erroredecepti moͣres atqꝫ turpiſſiōshomines deos exiſtimat. Hec qͥdem Clemens. Caplm ſextūVare non iniuria nosmagna voce iſta omniaCcontempſiſſe fatemur alongiſſimo ac priſco errore gracia ⁊ miſei̓cordia dei omnipotentis ⁊ īeffabili virtute ſaluatorinoſtri qͣſi abicurabili morbo liberati. Rationem enī ſecuti nefandum atqꝫ impium duximus ſanctiſſima dei appellacione mortales ⁊ turpes viros honorae̓. quiextreme petuſancie crudelitatisatꝫ furoris exēpla poſt eioribustradider̄t. Qua enī inſamam nōſuperaremꝰ ſi modeſtiam. prudēciam. iuſticiaqꝫ laudātes petulcis ac incōtinentibus oni furoreplenis. crudelibus qͦꝫ ac ihumanis hoīcidio ſiml̓ ac parricidiomaculatis d̓mos honores redderemꝯ? Quis enī maior cumulꝰīpietati addi poteit ꝙ ſi virorūmulieꝝqꝫ mēbra ⁊ ī exꝑtem t̓rarū racōnis naturā ſāctiſſima deiappellacione qͥs intrudat eaqꝫturpia deo attribuat. q̄ ſi de hoīnū aliqͦ dicātur legibꝰ ⁊ ꝯſuetudine ciuitatū gͣuiſſimo ſupplitiopuniēt̉. Cur lōgior ſū oībꝰ grēcis ſil̓ ac barbaris lucē effulſiſſe