Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
VIIIr
Einzelbild herunterladen
 

primuus

viij

mirabili exarſi cupiditate eiꝰſapiētie quā naturalē ſapiētiaappellant. Preclaꝝ enim in videbatur cauſas rerū ſcire. cur ſingula quoquo modo gignaturatqꝫ corruꝑantur. cur ſint atꝫꝑmaneat. ac ſepenumero me ipſum huc illuc verſaba taliadiligenter cōſideras. poſtea frigidū calidū ad putredine quādam ut qͥdam aīunt peruenerint tūc animalia cōcreantur. Et vtrum ſanguis eſt quoſapimus. vel aer. vel ignis. aut.nihil hoꝝ. ſꝫ cerebꝝ pocius aaudiēdi. videndi. olfaciendiqꝫſenſus nobis preſtantur qͥbusq̇dem ſenſibꝫ memoria cōflaturatqꝫ opmīo: ex memoīa porroatqꝫ opmione quom traquillitate in hijs acceperint. origineſciētie ꝓſilire. rurſuſqꝫ hoꝝ ip̄o corrupcones excogitado. ſicad hac cōſideracōnem in ipſi inep̄cior viſus ſum ut nihil ſupra.cuius rei ſignū tibi ſufficiēs affera. nam ex hac cōſideracōne velipſa prius plane ſcieba utmihi ceteris videbar dedidici. ſic tardior vel cecus omninofactus ſum. Hec ſocrates dicitapud oēs grecos clariſſimus.Quare ſi hūic tato tamqꝫ preſtantiſſimo ph̓o amentia viſa ēdictoꝝ de natura viroꝝ doctrina iure nos quoqꝫ impietatemilloꝝ omniū recuſam. preſerti

quoni errores de multitudīe deorū ſui ab hijs de natura dixerit non ſint aliemi. qd̓ loco ſuoon̄demꝰ vbidocebīꝰ Anaxagora prinū grecoꝝ ītellectu rebinſtituiſſe Nūc vero ad Oiodoꝝtrāſeamꝰ: ac ipſū de pͥma hoīmtheologia ſcribēte audiamus. CEgyptios ferunt primos oīm quoni in celūoculos ſuſtuliſſent motu. ordine: quātitates celeſtiūcorpoꝝ admiratos. ſolē lunādeos putaſſe: ac ſolē quidē Oſirimi. Lunam. Iſim nuncupaſſe aꝓprietate quādā inditis ſibi nominibꝫ. Nam ſi qͥs ad latinā lingua verba trāſferat multioculꝰOſiris dici pōt. neqꝫ id ab re: radios emī ſuos quaſi multos rebus mimttit oculos. qͥbus oīaperſpicit. ut etiam poeta dicit.Sol terraꝝ flāmis oꝑ a oīaluſtras. uis nōnulli grecorūpoete Dioniſium Oſirmi confingant. Sirui quoqꝫ ipſumtanꝙͣ nomē de noīe ductum ſitappellatū exiſtimat. Hinc Eumolpus in bacchicis carminibꝫigni oculū radijs Oīoniſiū nuncupat. Orpheus ſplēdoris auctorē Dioniſiū. Iſim vero latinepriſca dicere poſſumꝰ. lune hocnoīe indito. quoma ſempiterna priſcaqꝫ ſit cui cornua depmgunt. vel qꝛ quom inmōides ſitcornuta videatur. vel bos ei