primus

omni ab ortu ſolis ad occaſū loco vbi homines habitant quotidie ferme ad ꝑcipiendā diſciplinā xp̄i. qua nō ſolum a turpifacinore. veꝝ etiā a cogitacōibꝫīhoneſtis abſtinere. quaqꝫ ventrem ac ea q̄ ſub ventre ſunt domare docentur cōfluāt. qd̓ vniuerſi in diuina piaqꝫ diſciplmaexercentur excello animo cōtumelias ferre. nullā vindictā appetere. ira ⁊ appetitum oēꝫ temerariū ſuperae̓ ac vincere. in digetibus de re ſua offerre. omnē homine iure nature fratris ac ꝓximi loco diligere. hec oīa ſi quisſimul collecta cōſiderꝫ nonne fatebitur maxīa ⁊ ſola vere bonacunctis eſſe hominibꝫ predicatione xp̄i oblata? nec ab alio ꝙͣab ip̄o potuiſſe vnꝙͣ hoīes huiꝰvite felicitatē reciꝑe? Illud veroquale tibi videtur. ꝙ vniuerſumgenus hominū non eoꝝ ſolū qͥaliqua huanitate prediti ſunt.veꝝ etiā crudeliſſimoꝝ ⁊ ī extremis horis terre habitacium abmimanitate receſſit. ac ad opiniones vere philoſophie inductūeſt? Quis enim iā immortalemeſſe aīaꝫ non credit? Quis nonſperꝫ eſſe apud deū quom nature cōceſſerimus virtuti depoſitapremīa? quibꝫ inducti nr̄i hācvitam omnino ita ꝯtempſerūt.ut priſcos et illuſtres philoſophos mulierculas putes. ſi ad

hos conferas: Ludūqꝫ pueroꝝnō miuria exiſtimes oī a q̄ de cōtenenda morte. aut verbis autexēplo priſciphiloſophi docuerunt. Femine apud nos atqꝫ infantes. viriqꝫ barbari ⁊ īdocti.ph̓i dicerēt. ſaluatoris nr̄i vntute adiuuante immortalitatisnr̄e opimionē re lōge magis ꝙverbis vera. eſſe cōprobarūt. ꝙmagnum etiā illud qd̓ oēs gentes nō aliūde ꝙͣ a doctrina nr̄iſaluatoris ꝓuidētiā dei eſſe quecūcta ꝑſpiciat atqꝫ gubernet didicerūt? Nec eiā aliqͥs qui nōaccepei̓t ſic doctrinā de iuſticia⁊ iudico dei. ut nō fateatur caute idcirco viuendū ac longe avicijs eſſe fugiēdū Sed caputbeneficoꝝ oīm que a ſaluatoripredicacōne xp̄i adepti ſumusfacile ꝯgnoſces. ſi calamitoſampriſce ydolatrie fraudem. q̄ oēsquondā hoīes demonū artibupremebātur. diligent̓ animovolueīs Veꝝ quoniā ita natua̓fieri cōꝑtum ē. ut hominū genꝰracōnis non expers nullā vnqͥrem aggrediatur niſi ſuaſioneinductū credat ſibi ꝓfuturam.non temere ad noſtra ꝯfugientes ac maxime rudiores. qn̄ adverā religionē introducimꝰ. fidei remedium adhibemꝰ. hortātes ſuadenteſqꝫ ut de ꝓuidentiadei. de īmortalitate animi. de bona viuendi norma q̄ a ſpe atqꝫ