tur ſub noīe angeloꝝ: qui cū filio hoīs ueniſſe dicūtur. ¶ Quarta uero ꝑtem huius euangelii .ſ. finalēſucceſſum ſnīe ta ſupplicii reproboꝝ ꝗͣ premii electoꝝ duo ſequētia capl̓a declarabūt. De aduētu ieſu ad iudiciū ē ſextus articulus ultīus de his qui adhūanitatē eius ſpectant: de quo mō ī euāgelio ē dictū. Et Pe. dicit actuū. x. Hic ē ꝗ conſtitutus ē adeoiudex uiuoꝝ & mortuoꝝ. Circa hoc errāt illi de ꝗbus dr̄ ſcde Pe. iii. Venient ī nouiſſimis diebus indeceptione illuſores iuxta ꝓpͥas cōcupiſcētias ābulantes & dicentes. Vbi ē ꝓmiſſio aut aduētus eius:Hi negāt iudiciū generale futuꝝ. Contra quos diIob. xix. Fugite a facie gladii. qm̄ ultor iniꝗtatis eſtgladius: & ſcitote eē iudiciū. Vn̄ in ſymbolo dr̄. Inde uenturus eſt iudicare uiuos & mortuos.Ieſus uictor magnificus ¶ Caꝑ. xvTatim aūt ore iudicis ih̓u ſuꝑ īpios prolata ſn̄tia: eius magnifica on̄detur uictoria.Tūc & patēt̓ clareſcet oībus ꝙ malum &amaꝝ fuit reprobis ip̄os reliquiſſe dn̄m deū ip̄orum. Tūc & ſola uexatio ītellectū dat auditui: dumeoꝝ oculos aꝑiet pena: quos clauſit culpa. Tūc ētcognoſcet̉ ꝗͣ uere dictū eſt ꝙ celū & terra trāſibūt:uerba aūt doctrīe & miſericordie ih̓u permanēt inet̓nū. Tūc apꝑebit euident̉ oībus: ꝙ nō fuit cōtēnēda ſapīa pauꝑis ih̓u ī hūilitate uiuētis ī mundo.Videbit uniuerſus orbis ꝙ uicit leo de tribu iuda:tā ī ſe ꝗͣ in oībus ſuis mēbris. Et oīs expō tā ſui q̄ſuoꝝ ad tētamēta hoſtilia: & illa mottis ſuppliciafuit archanū uictorioſe ſapīe xp̄i: cuius prudētia inoībus ꝑcuſſit ſuꝑbū. Ac ꝑ hoc apꝑebit ꝙ licet piiſſimus il̓is ī ſe & ī ſuis oculis mūdi aliqn̄ hoſti ātiquo uideret̉ ſuccūbere. Illud tn̄ fuit uigorioſius triumphare: dū oīa mala tā culpe ꝗͣ pene facta ī mundo ꝑ reprobos uel electos apꝑebit agni ih̓u ſubſeruiſſe uictorie: & ꝑ infinite ue miſericoidie oīpetentiā efficacē ip̄ammet mala electoꝝ eis cooꝑata fuiſſe ī bonū: ut ad illā mēſurā ꝑtingerēt triūphalis cōrōne ih̓u: quā eis an̄ mūdi cōſtitutionem ī meritohoīs xp̄i electris & p̄deſtinās pr̄na charitas diſponſauit. Tūc cōpletū erit ꝙ ī aptione primi ſigͣculi deīgreſſu xp̄i ī cāpū huius p̄lii io. ſcribit ī Apoc. vi. Vidi ait & ecce equus albus: & ꝗ ſedebat ſuꝑ eū hēbat arcū: & data ē ei corona: & exiuit uīcēs ut uiueret. Vere hic fuit leo il̓is cū ſuo apl̓ico ce tu: ꝗ in albo equo ſue īnocētis & uirgīalis uite ī ſe & ī ſua dilectiſſima mr̄e felix ſeſſor & mūditie poſſeſſor cortra truculētū hoſtē exiuit: data ſibi ī oībus coronauictorie. Et ideo exiuit uīcōs patīa: ut uiceret ip̄osꝓfūdādos iuſtiſſime ī gehēnā: ul̓ uīcēs ī ꝓpͥa morte: ut uīceret ī oībus ſuppliciis elcōꝝ. Hic hēbat arcū: ꝗa tota uita ieſu mors & patīa tā ī ſe qͣ in mēbris fuit q̄dā arcual̓ ſagittatio tā ip̄ius capitis reproboꝝ luciferi ꝗͣ ſue hoſtilis cohortis. Vere ſedit ī forti arcu ih̓u: cuius ſagitte ſagitte potētis & ſagitte ſalutis dn̄i cōtra ſyros. Hn̄c arcū ī iudicio ſicut p̄dixitdauid: tetēdit & ꝑauit iliū: & ī eo pauit uaſa mortiſſagittas ſuas ardētibus effecit. ¶ Qualis aūt fuerit

mors: quā ſagittalis ſn̄tia uictoris ih̓u in reprobosiaciet. Debes ſcire ꝙ erit ī pena īfernali in loco corporali deorſum circa cētrū terre: ī quo lucifer & oēsreprobi tam hoīes ꝗͣ ſpūs maligni et̓nalit̓ cruciāt̉.Affligunt̉ aūt omnes eodē corporali igne ꝗ cōcremabit & affliget ſpūs & corpora: & cū ſemper afiligat: nūꝗͣ aūt corpora cōſumētur. Affliget aūt plus& minus ſcd̓m exigentia meritoꝝ. Huius afflictioni ignis coniūcta erit afflictio ſcd̓m omnes ſēſus.Cōiuncta erit & pena uermis corrodētis īterius: &dei & oīs boni carentia uiſiōis Ita ꝙ in his peniserit uarietas: & cū uarietate accerbitas: & cū acerbitate ītermīabilitas: ita ꝙ ad reproboꝝ ſuppliciū tormentoꝝ fumus aſcendt in ſecula ſeculoꝝ. Quorūoīum ratio in hoc pōt attendi ꝙ ihs ſūmus deus ꝗoīa habet ī ſummo: etiā eſt ſūme rectus. Cū ergo īretribuendo agat ſcd̓m iuſtitie rectitudinē: quia iuſtus eſt: & ſeip̄m negare nō pōt: opportet ꝙ peccatum puniatur ſcd̓m ꝗͣtitatem culpe in his qui legēcontenentes miſericordie: & ꝑ impenitentiā īpegerunt ī ſeueritatē iuſtitie. Quonia ergo iuſticia ieſu peccatorē īpium debet punire ſcd̓m exigētiamculpe: & culpa mortalis ad quā ſuccedit finalis impenitētia: ip̄a hēt in ſe rōnem deordinationis ꝑpetue: deordīatiōis libidinoſe: deordinatiōis multimode: necceſſe ē ꝙ ip̄a puniat̉ penaꝝ et̓nitate: acerbitate: & multiformitate. Primo ergo deordinationis ꝑpetue pena debet eē ꝑpetua: ꝗa peccatum qd̓quis cōmittit uel cōtrahit: & de quo nūqͣ penitetuel nūꝗͣ remedium habet: ꝑpetuo in aīa durat: & auita ꝑpetua .ſ. deo ſeꝑat: & a uolūtate procedit: uelip̄a ē q̄ ī peccato uellet ꝑpetuo delectari: licet delectatio illa trāſiens ſit momētanea: quia tn̄ deordīatio cōſequens hēt carētiam finis: idcirco ſicut penacorrn̄dens debet fine carere. Et idcirco ſicut hō inſuo ꝑpetuo nō apōit finem pccō. Sic deus ī ſuo ꝑpetuo a pōiendo nō deſinit: & ſicut cōtra infinitūpeccauit: ſic extēſiue penā recipit īfinitā. Nā ītēſiuen̄ pōt: ꝗuimo ītēſiue pūit deus citra cōdignū ut n̄cōtīeat ī ira miſericordiā ſuā: ut ille dilecte ſororesmiſericordia & iuſticia nūꝗͣ ī dei oꝑe ab īuicē ſepētur. Iuſtū ē autē ualde ꝙ ſicut uolūtas reproborumpoſt mortē ſemꝑ malo adheret ſine ſuſceptiōe penitētie: ſic deus ſēꝑ affligat ſine īmutatiōe ſnie exigēte hoc deordīatiōe ꝑpetua q̄ remanet ī dānatisRurſus qm̄ deordiatiōis libidioſe pena debet eſſeafflictiua: ꝗ delectatio pūitur ꝑ triſtitiā cōtraria: &ſpūs rōnabil̓ ī p̄dicādo cōuertit ad ſe bonū ꝓpriūfalſum & īmūdū libidīoſe amādo: & ex hoc cōtenſit diuinū īꝑiū: & diuinū & ſūmū bonū ꝓmiſſum:hīc ē ꝙ ex hoc ꝙ illa de ectatio īproba ꝑſcē pūiat̉:ī qͣ ſil̓ ē delecio cū cōtēptū: neceſſe ē ꝙ ad pūitionē illius cōtēptus & delectationis peccator ſiue ſithō: ſiue ſpūs angelicus p̄cipitet̉ in locū infinitū: &maxīe a ſtatu glorie elōgatū: hoc ē ī ꝓfundiſſimūīfernū. Neceſſe ē etiā ꝙ ꝙ ibi exponat affligendusin fine nature .ſ. corporali. ac ꝑ hoc patiatur a fecibus corporū mundanoꝝ: ut ī fecibus deſignat̉ &

H h