Ieſus flos flori ſubīacens ¶ Cap. vijj¶ Liber tertius

Ieſus flos immoratusIlos. Et ideo īpoſſibile eſt ueram contemplationēeſſe in aīa: q̄ more upupe facit in ſtercore nidū ſuūIbi enim cōputreſcunt iumenta. Nō ibi aquila uolat ad alta: nā ipſa edificat ī petra nō qͣlicūqꝫ ſed ardua. Item eſt petra & flos: quia ieſus flos in puritate: petra firmitate & arduitate crucis ſue. In puritate ergo ieſu & oīum operum Aus debet conuerſati mens que uult contēplatōni uacare & puritatemhabere. Nihil eſt quod tantū aīam mundet ab oīuitioꝝ ſorde: ꝗͣtū continua ruminatio crucis xp̄i &uite. Et hoc eſt habitare in flore: habitare in ieſu. lpſe enim dicit: Ego flos cāpi &c. Ipſe ē & hortuſ cōduſus in quo ſolū inuenitur nitor uirtutū: & liliorum cādor: in quibuſ conſcientia dealbat̉. ¶ Et iōneceſſarium eſt ſecundū .ſ. cuſtodia ſenſuū: ut nihiluelis ſentire niſi ſolum ieſū: quod eleganter notai eo ꝙ ī iſto toto tempore de ieſu ab euāgeliſtis ſilet̉: & ſic eius occultatur uita: ac ſi in illo temporenō fuiſſet: ut in hoc uir cōtemplator doceat̉ exp̄ſſꝙ eū oportet ſic clauſū ab his que ſunt mundi uiuere ut ſolo corpore: & non mēte in mūdo uerſet̉:quod nullo modo facere poteris: niſi t̓ddas te motuum oī curioſitati ſenſuū: ut nihil uelis ſentire: ulloqui niſi ſolū ieſū & hunc crucifixū: & ī eo ſolumdirigas tue contemplationis intuitū: ut ſꝑ ieſū: ulaliꝗd eius ante oculos mentis tue uertas. V Hoc ſgnificat immobilis ille aſpectus facierū cherubi: q̄ſolū propitiatoriū uerſis uultibus & ſe ibi mutuoreſpiciūt. iii. Re. ¶ Vt oīa tua in xp̄m reſpicias &tūcūqꝫ ſpūales amicos nō niſi in eo uideas de uultu nō curās p̄ſentia corporali: & quotiēſcūqꝫ contīgat te in talibus diſtrahi cū magna uerecundia acie um redeis rubore ꝑfuſus ꝙ circa aliud fuerit uaga mens tua. Ac ſi infinitus deus & mortuus ꝓ tein amore ieſus non ſufficeret tuā replere anīam: &eam ſine ſocio poſſidere. AAd hec autē duo ſuffragat̉ tertium .ſ. obediētia internaꝝ inſpirationū:q̄ quidē in hoc conſiſtit ut aīa ꝗetata ab oī amoreſui & cuiuſcūqꝫ alterius niſi xp̄i ieſu. In ſolo illo: &.ꝑ ipſum: & ꝓ ipſo: uelit quicꝗd uult: & nihil aliud Yappetat ꝓ ſe: uel ꝓximo niſi quod in xp̄o ieſu & ꝑipſū acꝗſitū eſt & datū. Et iō aīa ī ſe mortua & īſpiratiōi diuīe plene ſubiecta dimittit ſe duci ꝓut ſp̄s Ixp̄i uult ſe ſibi offerre: & quicꝗd poſt a ſpū ſuggeritur de xp̄o meditandū & contēplādū: ibi figit iuecōtēplatiōiſ aſpectus: īmo ibi figitur ꝑ dinum donū. Nec aliꝗd quod ad xp̄m pertineat reputat uileuel modicū: quia totū aſpicit ut diuinū. ¶ Nec aūhumilis obediētia contēplatiui ſtatus ē oīum ſumipſa: & hec ſignificatur in obedientia ieſu ſacratiſſime uirgini marie & ioſeph. Ni enim duo, diuerſasagitationes ſpūs ſancti gr̄e in mēte ſigͣnt ſecundūinterp̄tationes diuerſas nominū predictoꝝ. Siueenī gra agitet mentē ad augmentū ſpiritualiū luminum: ſiue uirtualiū exemploꝝ quod nomē ioſeph intelligitur ꝗ interpretat̉ augmentū ul̓ appolitio. Siue ad amaritudines paſſionū ieſu xp̄i: quod

noīe marie ītelligit̉: q̄ interpretat̉ amaꝝ mare. Siue ad nouas illuminationes magnaliū xp̄i ieſu. Nāmaria alit̓ interp̄tat̉ illumīata. Siue ad allocutionēilluminatiuā ꝓximi: quia maria īterpretat̉ illumīatrix. Siue ad dnatiuū contemptū oīum mūdanoꝝ:quod noīe marie intelligit̉ que interpretat̉ dn̄a. Siue modis alijs quibuſcūqꝫ agitet̉ mens a ſpū ſāctoſtatim menſobedit ſubiecta oī influxui: & ducentēſequit̉. In ſe tn̄ ſic ſtat mortua ut nihil ibi pro ſe qͣrat: ſed ſolū honorē dei & ſimilitudinē uirtutū xp̄iin ſe & in ꝓximo intendit pure: & hoc eſt ieſū parentibus eſſe ſubiectū. ¶ Qualibus autem inſpirationibus mens ſecure debeat obedire dr̄ infra lib.iiii. cap. leſus ſpirans afflatibus. Licet autē h dictur optimū ſignū ad cogitandū que ſūt diuina qn̄aīa non uidet̉ ſe ibi in aliquo ꝓprio delectamēto ꝓſe: uel pro alio: ſed ſolū honorē diuinū. Fixio autēcogitationū mentis contēplantis figuratur in hoꝙ in ſola nazareth non īde diſcurrēs ieſus dr̄ conuerſatus: uagatio enim corporis per diuerſa loca diſpergit ſenſus ꝑ multa fantaſmata. Et hec ē cauſa qͣre in multis contēplatiuis ſecundū famam poſt lōga annoꝝ ſpatia adhuc non eſt in eis contemplatōinchoata. ¶ Potes ergo uidere ſi uis debite ponderare ꝙ multū ſeruiuit nobis & magnas uirtutes fabricauit faber noſter ieſus in ſilentio ſui uſqꝫ ad tēpus baptiſmi. ¶ Et hic liber ſecundus terminationem accipiet erecta ſtipite arboris crucifixe, uite ih̓uper utriuſqꝫ uite perfectiſſimum & altum exemplum.VExplicit libet ſecundus.¶ Incipit prologus libri tertū.Recto arboris ſtipite per humilitatis profundum & utriuſqꝫ uite actum altiſſimum incorreſpondentia ad immenſitatem radicis: iam nunc modo conſimili dilatari incipit ingratiſſimos ramos: dū ab humilitate ſubiectionis ieſu ioanni baptiſte hic liberma: quia in hac plene mortificat̉ uoluntas ī ſemet Sincipit tertius. ¶Ad cuius humilitatem qua oēmIimpleuit iuſtitiam: ſequitur ſublimis exaltatio ipſiIus ieſu: dum ī ipſo & per ipſum ſuper ſuum baptiſmum trinitatis myſteriū: & fecundatiua uirtus ieſu¶ in ramos diffundenda apoſtolici cetus celis patentibus reuelatur quieſcente ſuper ipſo ſpū ſcō in ſpēcolumbe animalis uolatilis: & ſe leuantis in aera:& multum in ple fecundi. A conſummata ergohumilitate illius inchoantes hunc libꝝ dicimus.

i iiij