Libri primiC. I.ſeſus ex patre genituo
ſit habitatio tua & cogitatio in aqua laſciuie: nonī aere ul̓ fumo ſuꝑbie: n̄ ī igne ardētis auaricie: ſedī t̓ra ꝓmiſſiōis optīa: q̄ lacte & melle manat & cūctis generis fructibus. Hec ē igit̉ gnatio eius uita& cōuerſatio: ſuſcepta paſſio: mors: ſepult̉a: & ad īferos deicēſio: reſurrectō & aſcēſio: & p ſpm̄ ſcm̄ ī eccleſia plebis ml̓ tiplicatō. In ꝗbuſ meditado erit ſēꝑī xp̄o tua ſecura hītatio. Et cogitare de iſtis ī ꝗbusſolū ē īdēptio rua ē ſēſus cōſumatus: ut poſſis dicere cū ꝓph̓a Meditatio cordis mei ī cōſpcū tuo ſēꝑdn̄e adiutor meus & r̄dēptor meuſ. ¶ Ad hāc ut ſciaſte ꝑ amorē a xp̄o gēitū nutritū & īformatū: & utſēp poſſis hītare ī xp̄o: ꝯpoſitus ē libelluſ iſte: Quēſi uis te xp̄m ſētire: iugit cogita cor tuū tenere fixū& hītare ī aliquo ramo huius arboris uite crucifixeieſu. Et ꝓmitto tibi ꝑ ueriſſimā lucē fidei xp̄iāe: ꝙnihil gratius potes facere pr̄i & filio & ſpūi ſcō: ꝗͣ īip̄o bn̄dcō ieſu deo hoīe totū expēdere tp̄s tuū. Etfac de eo unū myrrhe faſciculū ꝗ ſēꝑ int̓ ubera tuacōmoret̉. Et ſicut patet ī īfraſcriptis uerſicul̓: ꝗ plēus ſunt digeſti ī tractatu libri: ꝙ ī iſto breui epitaphio & mauali libello totus decurſuſ oīm creatoꝝa ieſu īcipit: ꝑ ieſū trāſit & ī bn̄dcm̄ ieſū finit tāꝗͣ inillū ꝗ de ſe diē̄ Aꝑ. i. & ult. Ego alpha &. o. pͥncipiū& finis. Et iō de iſto bn̄dcō ieſu toto facio tibi unāarborē imagīatiuā: cuius radix ē et̓na & tꝑalis origo. ī pͥmo li. ꝗ durat a pͥncipio uſqꝫ ad illū uerſiculūIh̓s ꝯformis pribꝰ. Stipes & erectō huius arboris durat a p̄dcō uerſi. uſqꝫ ad illū uer. ſeſus p̄conē audiēsEt ē ſcd̓s liber. Ramificatō huius arboris īcipit a baptiſmo xp̄i ꝑ totū decurſū uite & p̄dicatōis eius: uſqꝫ ad illū uerſi. Ieſus ūguētis redolēs. Et ē t̓tius Iib̓.Reductō huius arboris ī cōi & ī arboris ſūmitatē ēde xp̄i exitu de hoc mūdo ꝑ paſſionē & mortē: &de ipius gl̓ificatōe: & r̄ſurrectōe: aſcēſiōe: & ſp̄s ſcīmiſſiōe: & gl̓ioſe uirgīs aſſūptōe. Et īcipit ab ultīoaduētu ihu ī bethania. Io. xii. & a die palmaꝝ ī illouerſi. ſb̓s aſſello latus. Et finit in illo uerſiculo. Ih̓sfons reſeratus. Et ē qͣrtus liber. ¶ Poſt ꝯplem̄tumarboris ē. v. ps: ſiue ꝗntus liber de fructu huius arboris ꝗ ē ī ꝓpagatōe eccl̓ie ī qͣ xp̄s ī ſuis membrisml̓tiplicat̉ & īcipit ab illo uerſi. Ih̓s ꝓlē ml̓ tiplicāsEt finit poſt diē iudicii ī et̓na gl̓ia ī ult. uerſi. ꝗ eſt:ſſ̓is finis optatus. Si igit̉ ī p̄dcis cor tuū bn̄ & plene occupaueris pot̓is dicere cū paulo. Viuo ergo: iān̄ ego .i. nō ſū ī me: ſed ī xp̄o: & ꝙ nūc uiuo ī carneī ocul̓ mūdi: ī fide uiuo filii dei. Si āt deuſ dederit tibi gīam ī his occupādi cor tuū & nō ī uanū gr̄amdei recepis felix tu ꝗ cū eodē apl̓o letāt̓ dices: Nōabiicio gr̄am dei. ¶ Vnū aūt hic notat̉: ꝙ ꝗa ꝑ exercitiū huiuſmōi ſtudii total̓r trāſformariſ: ī xp̄m ſathanas hoc ſūme odiēs tibi tēdet īſidias: ut cū accidia & tedio ſepe īcipias huiuſmōi uerſiculos ruminare. Sed hoc ꝓ certo cognoſcas: ꝙ licet ex nr̄a īfimitate ad bonū: aln̄ cū triſticia & tedio īcepiſ: ꝓmito tibi ꝙ ſi te uincas & cōtīues: triſtitia tua uertet̉ īgaudiū: illd̓ ſapīe. vi. dn̄te ih̓u d̓ ſe ip̄o ꝗ ē ſapīa pr̄iſcogitar̄ d̓ illa ſēſus ē ꝯſūmat: & ꝗ uigilauerit ꝑ illaꝗto exit ſecurus qm̄ dignos ſeip̄a circuit q̄rēs etiā
uiis ſuiſ on̄det ſe illiſhilarit̓ & ī oī prudētia occurretillis ¶ Quattuor āt pͥmi uerſicl̓i ꝗ īcipiūt. O cruxfrutex ſaluificus totiēs pn̄t repeti: quotiēs ī medioalioꝝ uerſiculoꝝ ſēties guſtu ſuꝑ oīa deſiderandecrucis: ut poſſiſ dicere cū ſpōſa ī cāticiſ īebriata amore ſpōſi. Sub umbra illius quē deſiderauerā ſedi &fructus eius dulcis gutturi meo. qd̓ tibi & mihi cōcedat bn̄dcūs fructus uirgīs glorioſe ieſus. Amen.¶ Explicit ꝓlogus ſecundus Incipit liber primus.Aieſus ex patre genitus. Capitulū primūVm il̓im audis ex pre geītu .ſ. omīpotēte29deo et̓no: & ipſe deus oīpotēs & et̓nus ſitcaue ne mētis tue oculis aliꝗd carnalis cōtagiōis occurrat: ꝗn potius colūbino & aꝗlino ītuitu ſimpl̓r crede: ac ꝑſpicacit̓ cōtēplare: ꝙ ī illa ſupſūma ſupīfinita & ſupīeffabili dinitate ē unitas eēntie & ſuꝑe: & trinitas ꝑſonaꝝ & ſuppoſitoꝝ: q̄ ꝑſone his noībus ꝓpriis expͥmūt̉: pr̄: filius ſp̄s ſcūsquaꝝ pͥma a nullo ē. .ſ. pr̄. ſcda a ſola pͥma ꝑ generationē .ſ. filius. tertia a pͥma & ſcd̓a ꝑ ſpirationē ſiueꝓceſſionē .ſ. ſpūs ſcūs. Ita ꝙ trinitas ꝑſōaꝝ n̄ excludit ab eſſētia dina ſūmā unitatē: ſimplicitatē: īmēſitatem: et̓nitatē: incōmutabilitatē: & etiā ptātē: ꝗnpotius īcludit ſūmā fecūditatē: charitatē: libertatē:equalitatē: germanitatē: cōformitatē: & īſeꝑabilitatē. Et iō pōtes uidere ſi ſubleuaris & illūinaris fideꝙ ad ſūmā nobilitatē iſtius bn̄dcē & ſuꝑīeffabilisdine nature ꝑtīet ipſā credere & cōfiteri & ī tribus¶ ꝑſōis p̄dcīs eē unā & īdiuiſibilē eſſētiā: & ipſas tresꝑſonas ſibi eē coet̓nas & coequales. Licet āt ſimpliciter iſtud oporteat credere & cōfiteri: tn̄ ſcript̉ adina q̄ ē fundamētū huius fidei: ſatis te niſi ſis cecus ad huius rei ītelligentiā manuducit. ¶ Dictatn. de deo ſētiēdū eē altiſſime & piiſſime. Et huic ētꝯcordat oē lumē create nat̉e. Nō āt ſētires altiſſimeſi nō crederes ꝙ deus ſe ſūme poſſet cōicare: remanēte eēntie unitate. Nō ſētires piiſſime ſi crederesꝙ deuſ poſſet & nollet. Iōqꝫ ut altiſſime & piiſſimeſētias dic deū ſe ſūme cōicare eēntial̓r habēdo dilectū & cōdilcm̄: ac ꝑͦ hoc deū trinū & unū. ¶ Decetetiā ī ſūmo pͥncipio eo ip̄o quo ſūmū ē ꝙ ſit ꝑ̄fciſſimū: & iō ſe ꝑfcīſſime pōt cōicare. Decet ēt eo ipſoquo pͥmū ē ꝙ ſit ſimpliciſſimū & ī cōicatione īdiuiſionē oīmodā ſeruare. Et iō ſalua unitate nature:ſt̓ illi mōi emanādi ꝑfecte. Modi aūt emanādi ꝑfecte ſt̓ tm̄ duo .ſ. ꝑ modū nat̉e: & uolūtatis. pͥmuſ ēgeneratō: ſecūduſ ſpiratō ſiue ꝓceſſio. Et iō hi duomōi ſt̓ ī dinis. Et ꝗa ī duabꝰ emanatōibus ſb̓ſtātificis neceſſe ē duas emanar̄ ꝑſōas: neceſſe ē ēt pōereꝑſonā pͥmā pͥmo ꝓducētē ab alio n̄ emanar̄: ne ſit īīfinitū abire. & iō ſt̓ ibi tm̄ tres ꝑſōe. Et ꝗa cuilibetemanatiōi rn̄det duplex hītudo relatiua: ideo ſuntibi quattuor relationes .ſ. pr̄nitas: filiatio: cōis ſpiratio: & ꝓceſſio. Et quia ꝑ has hītudīes īnoteſcūt nōbis dīne ꝑſone: iō iſte quattuor relatōes uocāt̉ etiānotiones: quaſi ꝑſonaꝝ notificatiōes. Quia ueroꝑſona pr̄is ī qua ē pͥma rō ꝓducendi īnoteſcit etiānobis ꝑ hoc ꝙ nō ꝓducit: quia hoc ē nobilitatis īideo. ipſa quinta notio addit̉ ſiue notificatio ad p̄-