Prologus ſecūdus libri primi

ut propter generalē modū quo oīum bonorū auctor ſingulariter eſt ipſe ieſus in his que bona ſūt:in hoc libro ſingulariter ipſi ieſu reddat̉ gloria: mihi antē omnis imputetur defectus: qui ipſum ut ēcognoſcere non ualeo: & quātū īmittere ſe uult: exmea malitia non recipio. Et illud quod īmiſit: & ſētire me fecit: ſentire nō potui: & ꝙ potuiſſem ſepequod exprimere nō poſſum impediente deordinatiōe omiſi ita ꝙ aꝑte cognoſco ꝙ cū defectibusml̓tis protuli quod ieſus ipſe ſine defectu ſuggeſit: & ex malitia uaſis multū infeci quod mens īmiſit. Et ego miſer inſtrumentū multū īcōpetēs multam contumeliā feci ſpiritui ieſu pͥncipali auctori.unde ſicut de alijs beneficiis ſuis magis timeo meſibi facere contumeliā ꝗͣ eius gloriam manifeſtarepreſumā. Idcirco āt mee īfelicitatis hiſtoriā ī repugnando beneficiis ieſu & ſanctoꝝ adiutorio perſonarum & aliorū ſpiritualia nō tacuerim beneficiamihi indubitāter experta ut omnis p̄ſens & futura natio recognoſcat aꝑte ꝙ nunꝗͣ fui niſi īpugnator gratie ieſu chriſti. Et ꝙ aliorum ſanctitate poſtſuum meritū pius ieſus uidens me ex malis meisſuam prouocare iuſtitiā: occaſionē ſuꝑ me miſericordiam ſuā effūdēdi prouidit: ꝑꝑ quod nunꝗͣ aliquā ſuam cognitione & īmutationem uirtuoſā acmirabilem in me facere uoluit niſi pͥus me faceretſubiici per meritum & ſui ſpiritus ſentimentū alicui perſone deſpecte. Et quidē iuſte. hā illud modicum quod mihi uidet̉ maximum quo īmixtus fuuanitati ſcientie huius ſtatus: monuit me nō illuſtrari debere a ieſu: cuius ē cū ſimplicibus ſermo: niſi prius ſanctā ſimplicitatē xp̄iane ſapientie cum uetiſimis diſcipulis colūbine ſimplicitatis ſpiritus ieſu xp̄i addiſcerē. maxime cum in erroribus huis teporis ut īfra patet ſtultū faceret ieſus phariſeorū peſtifere hodie cathedre prīcipatū. ¶ Proteſtor autē ꝙmulta que me fecit ſentire ueriſſima fore ſpirituspiiſſimi ieſu chriſti maxime de excellentiis ſue humanitatis & ſue mr̄is ſanctiſſime & de īmenſis dolribus tā ſui ſanctiſſimi cordis ꝗͣ corporis ꝗͣ etiamde īcognita mūdo intimatiōe ſui ad nos: & noſtriad ipſū: & de cōnexiōe operū noſtrorū ad ſue charitatis īeſtmabilē actū & hītū: & de multis ſimilibus nō fui auſus ſcribere ī illa altitudine ī qua ipſebenedictus ieſus me faciebat ſētire: timēs ne erronice caperētur ab ingeniis īgroſſatis nimia ībuitione paganice uanitatis: q̄ fortiſſime claudit oſtiū intellectus ad ſublimia nr̄e fidei ſacramēta: & affectūreddit īſipidū ad ipſa mādata: & effectū facit quaſi nullū ad debite imitāda ī ſtudētibus circa taliaēt uiris religioſis: quod ſepe cū multogemitu expimur. Vbi ergo lector ꝑſpexerit pulchritudinē ieſiin docta manu depingi. nō mihi iraſcatur malo pictori ſed oret candorē lucis eterne ieſū ſuā clarificre & decorare ſentētiā: & mihi peccatori concedereueniā culpā ueraciter cōfitēfi. ¶ Hūc at librū arbotem crucifixe uite ieſu cēſui nominādū. quē ī ꝗnqꝫlibris ſiue uoluminibus iſto mō diſtīxi. ut pͥmusliber radicē arboris cōtineat: īcipiēs ab eterna ge

neratiōe ieſu de pr̄e. uſqꝫ ad gaudioſā nobis tēporalē natiuitatē ex mr̄e. Secūdus liber erigit huius ſacre arboris ſtipitē: incipiēs a circūciſio ne ieſuuſqꝫ ad māifeſtationē ip̄iuſ ꝑ teſtimoniū p̄curſoris.¶ Tertius explicat huius arboris ramos ī uirtuoſop̄dicatiōis decurſu ieſu & electo diſcipuloꝝ cetu: īcipiēs a loāne baptiſta uſqꝫ ad īgreſſū ipſius ī ſcāmciuitatem hieruſalē ī die palmaꝝ: ī qua ꝓ nobis ſedeo pr̄i obtulit holocauſtū. ¶ Quartus cōſūmathuius felicis arboris ſūmū: ponēs ieſu & ſue reuerendiſſime mr̄is uirtuoſū paſſiōis cōflictū & glorioſiſſimū regnū: īcipiēs a regio īgreſſu ieſu ī hieruſalē uſqꝫ ad glorioſā aſſūptiōem regine œli ī hieruſalē ſuꝑnā. ¶ Quintus & ultimus eſt de multiplicihuius ſacre arboris fructu ī ml̓titudine fidelis prolis ex gētili eccleſia ſibi de nouo martyrio cōpulata. & ꝑtēdit̉ uſqꝫ ad eternū ſpōſalitium beatificateuniuerſalit̓ hūane nature. Attēde nūc lector ꝙ ꝗahos uerſiculos mihi ml̓ tiplicauerim: ut ſepe idemopus ſub diuerſis rōnibus ſaporarē: idcirco ī cōponēdo librū pl̓es ī unū capl̓ m coartaui: maxime inquarto libro ꝗ fuit pͥmo ſcriptus quo ad paſſionistractatū: qn̄ me credebā ut dictum eſt paruulum faſciculū cōpilare ut ibi patet. adhuc: ꝗa quaſi ꝑ modū expoſitiōis breuis ſic īcipiūt plura capl̓a paſſionis: hoc fuit qn̄ &cet̓a. Similit̓ & ī ſecūdo libro induobus ultimis capl̓is octo inchoaui uerſiculosquattuor ī quolibet eoꝝ. Oīa āt capl̓a & uerſiculiīferius deſcribuntur. Et ubi pl̓es uerſiculi uirguliscōiūgunt̉: ſignū ē ꝙ ī unū capitulū ſūt refecti. Etubi uidet̉ mihi ꝙ articl̓i fidei rn̄deat mat̓ie capl̓orum: eos decaro cū erroribus reprobatis breui uerbo ſeripture. In ſecūdo capl̓o pͥmi libri īuenies ubiſūt oēs articl̓i dīnitatis: & ī ultimo eiuſdē libri ubiſūt oēs hūanitatis. Si ꝗd ī iſto libro ur̄ dictū quodappareat repugnare ueritatibus quas ī explanatiōearticuloꝝ & cōfutatiōe erroꝝ cōtrarioꝝ edixerim:ſciat ꝗcūqꝫ legerit ul̓ ab alio hic fuiſſe appoſitū: uela me ꝑ īaduertētiā: & ꝑ defectū debite examinationis ꝑꝑ breuitatē tēporis fuiſſe ꝓlatū. Et iō ex nūcplene reuoco oē illud quod ſcā romana eccl̓ia p̄dictis repugnare iudicauerit. Cuius correctiōi ſoliustm̄ me & libꝝ ſubmitto: & pleno corde & apertoore ꝓfiteor fidē eius & ꝓ eius zelo huius libri laborē me fecit aſſumer̄ ſpūs ieſu xp̄i. Et nullus p̄ſumatī hoc libro aliꝗd īmutare: uel ipſū occultare: ul̓ quomōlibet īpedire: ꝗn pure & ītegre ſacroſācte ſediapl̓ice emēdādus ui approbādus celerit̉ pn̄tet̉ Inquā plene & ītegre ſua ſcīſſimā auctoritatē trāſfūdit oīpotēs redēptor deus hō xp̄s ieſus cui librumcōmitto: qui de ſeipſo ipſum ut ſpero cōpilabit ꝑſpiritum ſuū dictū.¶ Explicit pͥmus ꝓlogus. Incipit ſecūdus.¶ Nuo ego ia nō ego: uiuit uero in me xp̄s.¶ A Quod āt uiuo ī carne. ī fide uiuo filii deiI dilexit me & tradidit ſemetipſum ꝓ meNō abiicio gr̄am dei. Paulus apl̓us uerus xp̄i imitator īmo ia ꝑ gr̄am qͣſi xp̄s factus ad Gala. xi. premiſſa uerba de ſe ſcribit: q̄ utinā nos uerificaremus

a iiii