Ieſus franciſcum generansCap. iii.leſus franciſcum generans

tiſſime requirebat: humilitas dicebat ad ieſum. Impeditioris lingue effectus ſū: ex quo locutus es adſeruū tuū. Amor tue imitationis me impellit ut cōdeſcendā ad ꝓximū. Vilitas retrahit: quia ſētio meindignū. Et quia totū me tue uoluntati ſuppoſuitui mandati imꝑiū expectabo: quia tuū īpiu oēmpōt ſupplere defectū. Reuelatiōe itaqꝫ facta ſanctodei uiro ſilueſtro: & ſacratiſſime uirgini clare: ꝙ biplacitū dei erat ꝙ ad p̄coniū predicationis exiret: cūtanto feruore: & cū tanta corporis agilitate cepit ſecundū diuinā uoluntatē ꝑcurrere: ac ſi facta manudei ſuꝑ eū nouā induiſſet de celo uirtutē. Et ut onderet ſapīa ieſu ꝙ p̄dicatio franciſci hoīes beſtiales& pedeſtres faceret ad celeſtia cognoſcenda & deſideranda alatos. Primus ſue predicationis impetusſuꝑ multitudinē auiū eſt directuſ: ſed & in hoc etiāſignū fuit ꝙ ſpūs ueritatis in eo ad futura uolabatꝗ ꝑ ſpm̄ ꝓph̓e multis multa futura predixit & p̄dicebat: nō in doctis humane ſapīe uerbis: ſed in oſtēſione ſpūs ueritatis: & tantū fuit in aīaꝝ æelo continuus ꝙ poſtꝗͣ fuit ſeraphico calculo manuū xp̄i crucis ſtigmatibus inſignitus: quia ꝑꝑ excreſcentes inpedibus clauos abulare non poterat: faciebat corpus emortuū ꝑ ciuitates & caſtella circūuehi: ut adcrucē xp̄i ferendā crucifixis eloquiis ceteros aīaret.Et licet multa tēperantia & edificatiōe cunctoꝝ inqualitate ciboꝝ cōformaret ſe ceteris: regreſſus tn̄ad interiora ſolitā retinebat abſtinentie ꝑcitatē & īquietationibus relictis turbaꝝ ſolitaria q̄rebat amica meroribus: lachrymis deuotionis rigabat: quodſeminauerat uerbo & conſideratione ſue fragilitatiextergebat: ſi quid pluris adheſiſſet ibi in contemplationis exceſſibus multiplicatis ſplendoribus &ardoribus charitatis & refortificatis uiribus ex dilciieſu amplexibus cum tanto feruore ſpūs redibat adppl̓os: ut uideret̉ ſermo eius celeſtibus iaculis fulgurare: oīs etas oīſqꝫ ſexus approperabat uiꝝ nouū mundo datū & cernere & audire. VFugabant̉ aretione demonia pre timore uirtutis: aderat militie celeſtis exercitus iubilans in tā magnificis laudibus conditoris ſui. Cōuertebant̉ pcc̄ores peſſimi:promouebant̉ iꝑfecti: cōfirmabant̉ & letabant̉ ꝑfecti dn̄o oꝑante & ſermonē confimāte multis miraculoꝝ ſequentibus ſignis. Non obliuiſcebat̉ franciſcus quin ſemꝑ rediret ad ſolitudinis locum poſtmodica ſpacia tēpoꝝ: licet etiā dū conuerſaret̉ cumturbis & die ac nocte quantū poterat de medio ipſoꝝ exiens ſolitudini & cōtemplationi uacaret: hācformā cōuerſandi & p̄dicandi continue frībus īdicebat: ꝑꝑ quod ut pie condeſcenderet̉ ad ꝓximumuoluit loca fr̄m eſſe uicina habitationibus hoīumne tā nimia fieret cōmixtio & ut poſſent quietumcontēplatiōis & orationis conſeruare ſtudiū. Sic uoluit eſſe uicinus ꝙ extraneus: ſic uoluit loca eſſe iuxta populos ꝙ & extra eoꝝ habitationes in locis ꝗete ſolitudini congruis locarent̉. In hoc piū imitatus magr̄m ieſum: ꝗ ut daret exemplū predicatoribus euangelici ſtatus ſic condeſcendendi alijs ꝙ ſā

cte ſolitudinis iura ſeruarent. ¶ Trīplici ex cā legit̉ſe ſepaſſe a turbis: nam aliqn̄ ꝑꝑ recreationem quietis: ut Mar. vi. dixit ieſus diſcipulis ſuis. Venite ſeorſum in deſertū locū & requieſcite puſillū. ¶ Quādoqꝫ uero ca orationis ut luce. vi. dr̄ factum eſt ī ilIis diebus exiit orare in montē & erat ꝑnoctans inoratione Ambro. Ad precepta uirtutis ſuo nos format exēplo. ¶ Quādoqꝫ uero propter uitationemhumane laudis: ut ioānis. vi. dr̄ quando uoluerunteū rapere & facere ſibi regē poſt miraculū de panibus: propter quod fugit iteꝝ in montē ipſe ſolus.Et ſimiliter qn uoluit ꝑfecta docere: ut Matth̓. v. uidens ieſus turbā aſcendit in montē: ubi Criſo. perh̓ ꝙ non in ciuitate & foro: ſed in monte & ſolitudine ſedit erudiuit nos nihil ad oſtentationē facere& a tumultibus abſcedere: maxime cū de uitiis diſputar̄ opporteat. ¶ Noſti lector p̄dicta dicit dauidꝙ filii alieni claudicauerunt a ſemitis ſuis: clauduslicet male ꝑ uiam gradiatur. Non ergo hi ſunt filialieni: quia nec bene nec male per uia regule graduntur: hi ſunt ergo filii ſubuerſores & ꝓprie reguleſcorpiones: īmo uerius aꝑti leones & illa mala beſtia que ſupra ꝗͣ credi pōt uniuerſa uaſtabat qr nihileſt uite fran. nec ꝓmiſſe regule: quod non ſit ꝑ eofractum conculcatū & deuoratū. Cum tāta admiratione iſta ſcribo ꝙ cor uidet̉ ſcīdi per mediū: & uixrnanus ad dilacerationem cōtineo & uocē a furioſo clamore. Nā ego ꝗ interiora palpo & uideo tantam conuenientia inter regulā & uitam: inter pr̄em& filios: quantam inter albū & nigrū: inter agnum& Iupū: inter iuſtū & impium: inter cōuerſores aīarū: & ſubuerſores crudeles. Nā non ſolū nolunt ſeuare quod promiſerūt: ſed ſicut ſepe dictū eſt & ſepe flendum eſt uolenteſ ſeruare atrociter ꝑſequūt̉.Et nonne uides quicūqꝫ oculos habes ꝙ non ſuffcit eis circuire ꝑ foꝝ: niſi & in medio fori conſtituant locū ſuū: certe ꝙ oīa non ſint in foro hoc noneſt quia non deſiderent: ſed quia ibi ſe locare nō p̄ualent: ſed ubicūqꝫ ſunt foꝝ faciunt: foꝝ uoco multitudinē hoīum: quia manibus & pedibus reptantut ad loca ſua confluxū gentiū trahant. Nec in hoccaiuſcūqꝫ ſtatus collegū uel ꝑſone p̄iudicium formidant. Quod luce clarius pater ex capitis uanitate procedere: ex qua nihil uident̉ niſi mūdum famā & gloriam queritare. Et licet dicant ſe ꝓ utilitate aīaꝝ facere: pōt eis dici ꝙ ſtulta ē utilitas alienain qua ſalus & profeſſio diſſipatur propria. Sed nūꝗd franciſcus plus hūit de zelo animaꝝ ut ſic loqͣiin ungue pedis ſui ꝗͣ ipſi habeant: uel ſe habere poſſent ſimulare in tota diſtractione aſſūpti exercitii.Sed uis uidere mendaciū ꝙ non eſt zelus aīaꝝ: ſedqueſtus tēporalium & pecuniaꝝ & mundanorumfauoꝝ. Nam tales pauꝑibus & dare non ualētibuscōiter ſe familiares non exhibent nec eoꝝ ſepulturas uel pnīas affectant: nec alia religioſā domū queſimul cū eis ſalutē aīaꝝ ꝓcuret: pn̄t in ſua uicinia ſuſtinere. Nō ergo eſt aīarum zelus ſed hūane cupiditatis queſtus. Et licet dicāt multa uerba uulpina &

D iiii