leſus prolem multiplicansCap. jIeſus prolem multiplicans

latrie fuit ab initio uſqꝫ ad Conſtantinum. Eius ueto meridies fuit in p̄clara doctrina & contēplatiōe& uita doctoꝝ & anachoritaꝝ. Declinatio uero huius ſolis fuit in ꝗnto tꝑe: cuius ueſꝑam & iā quaſinoctem in fecibus huius ꝗnti cū nimis doloribusexꝑimur: & cū Babylon meretrix & beſtia portanseam fuerit in, ſuo ſummo: & miror ſi iam nō eſt: &forte ſummū eius trāſiuit ī turbinibus mortis filiiqui p̄ceſſit: tūc dī nox eius tenebroſiſſima: de quadictū ē in p̄s. Poſui tenebras & facta ē nox: ī ipſa ꝑtranſibūt oēs beſtie ſilue. Ipſe ſunt beſtie ſexta dieformate: poſt quas īformatus ē homo ad imaginēdei: qꝛ poſt has cōuertetur iſrael cū reliꝗs gētium:& apparebit xp̄iformis uita imago ieſu ī euāgelicaregula reformata. Ex p̄dictis aūt patet quare ſexta& ſeptima uiſio deſcribūt principl̓r ſolū finalē ſtatū eccleſie. Fit .n. hoc ad plenius deſignandū ꝙ inſexto & ſeptimo ſtatu debet fieri ſolēnis finis priorum tꝑoꝝ: & quoddam ſanctū & nouū ſeculū ītroduci. Et nota ꝙ qn̄ dr̄ ꝙ ſtatus ſextus eſt perfectiſſimus reſpectu pͥoꝝ: nō ītelligit̉ reſpectu xp̄i & uirginis & ſue ſocietatis ī ſanctis apl̓is: ſed quo ad inicia cōuerſionis gentiliū ī multitudine īꝑfecta: licetubiqꝫ oīs cōmendatio ſtatuū debeat ſane intelligi:qꝛ ī quolibet ē aliquid p̄rogatiue ſpālis in quo pōtceteris anferri. ¶ Circa ꝗntū. ſ. unde poſſit litteral̓ rtrahī pͥncipalis intelligētia ſeptē ſtatuū predictoꝝin uiſionibuſ Apoca. debeſ ſcire: ꝙ licet multum ſitobſcuꝝ ī ſex uiſionibus ꝗd cuilibet ſtatuū debeatapplicari: maxīe qr nihil ſic dr̄ lr̄al̓r de uno ſtatu: ꝗnmiſtice ad aliud poſſit referri: tn̄ ex duobus uel tribus inſimul cōꝑatiſ pōt ītellectui illumīato & fideli clare mōſtrari ꝙ. vi. ſtatus predictos intēdit Ioannes deſcribere: & ſextū ſtatū & ſeptimū ſic ſolēnespre aliis demōſtrare. Ad qd̓ intelligendū debes ſcire ꝙ q̄libet uiſio hēt quoddā radicale ſe hēns ad ſeptem ſtatus ſequentes: ſicut radix ad ramos: & ſicutfons ad riuos ipſos continens triformiter: cal̓ r: exēplariter: & collectiue. Hoc aūt nō ſit clare in ſexta &ſeptima uiſione huius libri: agitur de pͥmordiali acmedio & finali, ſtatu eccleſie: xp̄s aūt ꝓut in principio & fine Apoca. dr̄: eſt alpha & o pͥncipiū & finiſꝑ que tanꝗͣ ꝑ extrema ſubintelligit ꝙ ipſe ē mediū& mediator. Et ideo decuit ꝙ ī his uiſionibus premitteret̉ xp̄s tanꝗͣ radicale & fontale pͥncipiū totius eccl̓ie & oīum ſtatuū eius: ac dein̄ ī medio ꝓceſſuū ſtatuū r̄fulgeret eiuſ mediatō: & ī fine ꝙ ip̄e eētomniū cōſumatio & finis. Et ideo ſic uiſiones utpl̓imū ordinant̉: ꝙ pͥma ꝑs eaꝝ ē tanꝗͣ fons & radix. Secūda uero quaſi ſtipes ꝗnqꝫ nodoꝝ: ſeu quaſi cōductus ex fonte deductus hens ꝗnqꝫ reſpiracula. Tertia uero eſt quaſi ramoꝝ diffuſio cū foliis &fructibus ſuis: ſeu quaſi emiſſio aque ex cōductu inmagnū lacū: ex quo tota ciuitas dei potat̉ & irrigatur. Quinqꝫ enī ſtatus eccleſie deſcribunt̉ hic quaſiper modū ſtricti ſtipitis uel cōductus. Sextus ueroſtatus deſcribit̉ quaſi ꝗeta fruitio ꝑ eſum fructuū:& poculū aquaꝝ: ſicqꝫ cū ſeptēario ſtatuū refulget

ibi admirabil̓r myſteriū trinitatis. Quia uero xp̄s ēcā efficiēs & exēplaris: & etiā contētiua omniū ſtatuū: ideo radix uiſionū ꝓponit̉ ſub hoc trino reſpectu. Tranſeo aūt ꝗꝛ illū textū nūc exponere non uacat: tn̄ claret intelligēti quē xp̄s introducit. In ſextauero & ī ſeptima uiſione nō p̄mittit̉ ſic plene talisradix: primo qꝛ in ꝗnqꝫ uiſionibus p̄cedētibus ſatispatebat xp̄m eē radicem: Secūdo qꝛ illa que cōtinētur in illis duabus uiſionibus in iudiciis & bn̄ficiisſunt tāte altitudīs: ꝗꝛ nō potuit dubitari illoꝝ xp̄meſſe radicē & cām. Tertio lr̄al̓r pōt dici ꝙ ut ꝗda finis ſolēnis p̄teritoꝝ: & quoddā ſolēne initiu nouiſeculi mōſtrat̉ eſſe in ſexto ſtatu: & plenius in ſeptimo. Idcirco ſexta & ſeptima uiſio nō agūt de ꝗnqꝫtꝑibus pͥoribus: niſi ſolū cōmemoratiue & cōſumatiue ad diſtīctionē ſexti & ſeptimi ſtatus plenius declarandā. Et idcirco non opportuit talē radicē pōique ut dictū ē oēs ſtatus comprēhēſorie cōtinet.Accedētes ergo ad prīcipale ꝓpoſitū dicimus ꝙ ītelligentia litteralis iſtoꝝ ſtatuū ꝓbatur & trahiturex duobus uel tribus inſimul cōꝑatis. ¶ Trahituenim primo ex pͥncipalibus duabus ꝑtibus uiſionum .ſ. ex radicali & ex finali: & ex ordine quinquepriorū mēbroꝝ ad ſextū & ſeptimū tanꝗͣ ad finemſuū. ¶ Secūdo trahit̉ ex doctrina noui teſtamentiad Apoca. cōꝑata: ſicut & litteralis intelligētia prophetaꝝ ueteris teſtamēti in ꝑte trahit̉ ex libris legalibus et hiſtoriis. ¶ Tertio trahit̉ ex ꝓph̓iis finaliūtꝑum in ueteris teſtamēti ſentētiis ſcriptis. Quodaūt ex primo trahat̉ breuiter ſic declaro. Radix uero uiſionū illaꝝ aꝑte demonſtrat ꝙ inchoāt a xp̄oincarnato paſſo & reſuſcitato. ¶ Vltimū uero mēbrū ipſaꝝ & ultima uiſio libri Apoca. aꝑte demonſtrat ꝙ ip̄aꝝ finis ſimpl̓r eſt uita eterna in ſine ſecuſi reuelāda: ſecundū ꝗd aūt eius ꝑfecta ꝑticipatō inuita iſta paulo an̄ fine ſeculi degūſtanda. Sextū uero mēbrū ipſaꝝ uiſionū in ſexta uiſione libri Apoca. declarat̉: ꝙ in ſexto tꝑe eccleſie eſt reuelanda ſingularis ꝑfectio uite & ſapīe xp̄i: & ꝙ uetuſtas pͥoristēporis ē ſic uniuerſaliter repellēda: ut uideat̉ quoddam nouū ſeculū ſeu noua eccleſia tūc formari: ueteribus iā deiectis. Sicut in xp̄i pͥmo aduētu formata ē noua eccleſia: ueteri ſynagoga reiecta. Et hinc ēꝙ in his uiſionibus pn̄tat̉ triplex xp̄i aduentus.¶ Primus in carne mundū redimes & eccleſiā fundans. ¶ Secūdus in ſpiritu euāgelice uite reformāſ& ꝑficiēs eccleſiam pͥmitus iā fedatā. ¶ Tertius adiudiciū glorificans electos cunctaqꝫ cōſumans. Licet alius ſecūdus aduētus ſit in toto decurſu eccl̓ie.& etiā in gl̓ificatione ſanctoꝝ: qꝛ in omni ſtatu ſpiritus xp̄i ꝑficit omnes ſanctos. Nihilominus recte& congrue per quandam anthonomaſiam appropriatur tempori ſexto: qꝛ in eo ſingulariter uidetuieſus uenire ad ſuam uitam in ſancto ſpiritu in ſuaeccleſia renouanda: & ſeip̄m uidet̉ quaſi in electisformare per ſimilitudinē uite ſue. Rurſus quīqꝫmēbra ſic diſtincte & interſcalariter erunt inter radicem uiſionū & inter ſeptimū membrum ꝙ ex hoc

C i i i i