¶ Ieſus cruce ditatusLiber. iiii.¶ Ieſus cruce ditatus

multū ip̄i adhuc ſemetipſos diligunt: nec nouerūtquid ē eſſe abnegatū ſub deo &: quomodo omniaoptime facit: licet hoc cū labore credant: ideo ſepequerunt & admirantur quare deus tanta uoluit ſuſtinere: cū poſſet ſolo uerbo ſaluare: & quare ſic uoluit ab electis ſemꝑ in doloribus uitā duci. Et quiaadhuc fumi uitioꝝ flant in naribus ſuiſ licet propicas predictas peccata fugiant: tamen eſt eis magnipena opera abſtinētie facere. Quia uere ſemiplenead perfectionē aſpirant: & eā adhuc nō cognoſcūtin habitibus mentis: ideo ad eam nituntur in auſteritatibus corporis: que qꝛ ſunt laborioſe multū: magni ponderis ipſas reputāt apud deū. Et quia benignus deus ſepe eis nouitiales feruores p̄guſtādostribuit: ex quibus ad tempus ſepe cū multa facilitate omnia auſtera ſupportant: credunt iā ſe perfectionis culmē attingere: qd̓ tamē adhuc cognoſcerenon merētur: ꝑꝑ qd̓ ſicut modicū experti ſe facilleenūtiant: & de proximis multipliciter hinc inde ſētentiant: & ſepe uiros, perfectos qui iam macerauerunt carnē: & ꝑꝑ perfectionē mentis ſe portant carne p̄mortuos: ex quibus debilitati corpori condeſcendūt: carnalesⁱ iudicant & a ſpū excediſſe. Et ubreuiter tibi dicā ſuo ībuti ſenſu uellēt omnes adſui ſimilitudinē regulare: & quicquid eis nocet ꝑꝑſuas miſerias: credunt omnibus mortifeꝝ: & quicquid eis ꝓfuit ad fugiendū peccatū: & adhuc eſt eisneceſſariū ꝑꝑ ſui ꝓpinquitatē ad ip̄m: totū uolūta quocūqꝫ ſeruari. Quod ſi non fit: lacerant detrahunt: & dicunt tales de ſpiritu nō curare: ꝑꝑ quodtalibus pōt ſpūs perfectiouis dicere. Inimici noſtriſūt iudices. Quia uero tales ml̓tū ſe & ſua diligūt:ideo quaſi omnia ꝓpter ſuum ꝓfectū faciunt: & deſuis ſpūalibus bonis ualde parū eſſent ꝓximis liberales: unde & orationes ſuas & omnia q̄ facinnt ſolum ad ſuā ſalutē retorquēt. Et ſi aliquando ꝓ aliispſalmos uel miſſas dicunt: multū ſe eis ſeruire eſtimant & ponderāt. Et ut breuiter tibi cōcludā ſicutparū intrinſecant̉ in cognitione dei: & ſic etiā paꝝintrinſecātur in amorę dei & ꝓximi: & niſi deus ſtatim in omnibus ad nutū ſatiſfaciat: conquerūtūr &gemunt: & ꝗͣſi de omni re ſibi diſplicibili que eis accidit unā longā texturā tribulationū cōponūt: etiāde qualibet trupha. Et ſepe contingit ꝙ opera ſuaualde modica tanti meriti eſtimant ꝙ magno puncto ē deus ūde retribuat tantū bonū. Sed poſſet deus eis reſpondere ſicut & facit cū poſtea eos illuminat: ꝙ clauahominis fatui non eſt tāti precii quāta ſua ſtultitiaponderatur. Attende autē ꝙ iſtoꝝimꝑfectoꝝ quo ad preſēs triplicat̉ differētia. Qudam enim ſunt quos intendit deus per diuerſosgradus paulatine perducere ad perfectum. Quidam uero ſunt qui phariſaica p̄ſūptione ſui imbūtſuas imperfectiones perfectiōes credūt: reputāt &defendunt. Quidam uero qui licet ſuas imꝑfectiones cognoſcat: & perfectos reuerant̉ & diligāt: ꝓprio tn̄ amore recurui & paꝝ diuino igne inflāmti: quia ad ſalutē ſuā ſtatū quē habēt ſibi credūt ſuf

ficere: non ſatagūt ꝓficere & forte intendūt in curſu ſue pigritie groſſa peccata cauendo cōcludere dies ſuos. Iſtis eſt duꝝ penitētiam facere niſi quā nōpoſſunt uitare: tn̄ adhuc aſpirant ad bonū: & qd̓ inſe nō poſſunt uel uolūt: in aliis diligunt: & deuotamente ſe illoꝝ meritis ipſos defendēdo cōiūgūtIn his ſepe cōtigit: ꝙ merito iſtiuſ boni deus ip̄osa proprio torpore excutiens ad uiam ꝓfectus uel tfectionis adducit. Et qꝛ iſti ex ſua imperfectiōe apetunt ſtatū honorabilē inter illos cū ꝗbus uiuūt:deus ſepe occl̓to beneficio illos a ſuo appetitu defraudat: & illū quē diligebant mūdiculiū eis cōtubans & deſtruēs ſic confuſos ad ſui cognitionē adducit. Raro enim contingit ꝙ affectus dilectionisad bonos: & ip̄oꝝ deuota defenſio nō finaliter attrahit ꝑ diuerſaſ uias defēſores ad currēdū poſt eos.Illi uero qui ſpū phiſaico ībuūtur multis ſcaturiūtmalis: ſepe enim cōtingit ꝙ occulto iuditio magisqͣ bn̄ficio dei eis datur auſteritatis ſpūs & cuiuſdacompoſitionis moꝝ: quibus ad p̄latiōis ſtatū idonei iudicantur. Et qꝛ iſti ſemetipſos ut dictum ē ſupra: & omnia ſua eſtimant ualde magna: p̄lationisoffitia cū multa auiditate ābiunt: & tamen ſepe cūimpudētia cauilloſa & aſtutia uulpina ꝓcurant. Etlicet raro contingat ꝙ ī talibus ipſi non poſſint ſuas preſumptiones aduertere: tamen proprio amorececi ſemetipſos deludunt: dicentes ꝙ hec cum ſuamulta pena faciunt: propter honorem dei: & cōmunis boni: & quaſi uidetur eis ꝙ ad hoc deus eos creauerit: ut ex ſuis ſuffitientiis: alios regentes alijs preferantur. ¶ Iſti ſingulariter gloriantur in popl̓oꝝfama: & quicquid in ſe ſuperficialis uirtutis poteſcognoſci: totū portant in oculis populorum: & qper tales ſepe populus uidetur ſpiritualem uirtutērecipere: iſtam ſuam uanitatē qͣ toti ſunt fumus ſibiipſis abſcondunt ſub honore dei: & proximorumſalutē. Et hic currunt illa malla uitia: q̄ in alia crucetibi deſcripta ſunt ſupra. Ipetialia tamē mala hic ſequuntur: quia in peiori iſtius radice fundantur. Vtautem tam reprehenſiones interni afflatus: qͣ etiaauctoritatum ſanctorum ualidos ictus poſſint aſua correctione excludere: qui uanitatis uitium efficaciter arguunt: ſtatim clypeum uane excuſationisopponunt: dicentes ſe non querere honorem proprie perſone: ſed religionis uel ſocietatis ſue. Etquia talis ſtatus habet aliquid igneum: non uitatgroſſa peccata: & uirtuales operationes aliquas opatur. Quia uero reliquiis peccatorum ſpiritualium& ſepe gule: & ueſtimentorum & aliorum que uidentur licita ſuo corpori detinetur: idcirco quaſiomnia offitia ſua ſpiritualia ſub ſpetie utilitatis datium & ſub pretextu ꝙ ampliet diuinum cultum& quaſi: ſub miſericordie actu quo abunde teneatſuum collegium ad queſtum temporalium nititordīare. Nec dicit ſe ſimoniaicum: quia dicit ꝙ prcipaliter ītēdit honorē diuinū. Quia uero popl̓uꝫnō dat libēter niſi illis quos reputat īdigere: & inmagna ſcītate pſiſtere: cum multis ſimilatiōibus