¶ Ieſus cruce ditatusCap. xxxvij.¶ Heſus eruce ditatus

ſerit: qꝛ quo nos durius ex diſpēſatione dominusꝑcutit eo āplius ex pietate cuſtodit. Et. xxix. moꝝ.capi. xvi. dicitur ꝙ ſpirituſ ſancti gr̄a tentatiōes aduerſarii diſpenſando modificat: ut ſimul multe nōeueniāt: & ip̄e tantūmō que fieri poſſūt: illuſtratāiā dn̄s animā tangant. Sed. vi. moꝝ capi. iiii. diciturꝙ hoſtis quaſi īermis uincit̉ cū aꝑte mala ſuggeritEd armatus uenit quādo bona alia latenter ītactadeſerēs alia latenter corrūpit. Et. xxxii. moꝝ. xviiiX. xix. capl̓is dicitur ꝙ in hoc diſtant ſuggeſtiōesbehemot a conſiliis ꝙ ꝑ illa aperte noxia fuggerit:per hec autē ꝗͣſ ex bono conſulens ad culpa trahit:& ꝙ aſtuta eius conſilia dū blanda ꝓuiſione cōſulunt: cor a forti intētione ꝑuertunt. Dicit autē. xxvi.moꝝ. capi. xx. ꝙ non reprehēdimur: ſi male cogitationes ueniūt: ſed cū morantur ꝗꝛ in bonoꝝ cordaetiā ueīūt: ſed a cordis lumine citius hoſtē repellūt& ſi repētine tētantur: nō cōſentiunt. Quocūqꝫ autem modo tētationes electis ueniant: pietates ieſueis ī bonum cōuertit: & hoc mēs delectabilit̓ ualdecōſpicit cū eā ſpōſus ad ſuū cubiculum ītroducit.De hoc Ber. dicit ī ſermōe. xxiii. ſuper cātica: loq̄nsde cubiculo ſpōſe: ubi uocat cubicl̓m ſpōſe modūregimīs quē deus tenet circa electos. Eſt īꝗt locusubi uere ꝗeſcēs & ꝗetus cernit̉ deus locus omnīonon iudicis: nō magiſtri: ſed ſponſi. Clare ibi agnoſcitur miſericordia domini ab eterno & uſqꝫ in eternum ſuꝑ timētes eum Et felix qui dicere pōt: ꝑticeps ego ſū omniū timētium te & cuſtodientiummandata tua. Itat ꝓpoſitum dei: ſtat ſentētia pacistimētis eū: ipſoꝝ etiā diſſimulans mala: & remunerans bona: ut merito mō eis nō tantū bona: ſed &mala cooperentur in bonum. ¶ O ſolus uere beatus cui non īputauit dominus peccatū. Nam quisnō habuit peccatum? Nemo. Omnes enim peccauerunt & egēt gloria dei. Quis accuſabit aduerſuselectos dei? Sufficit mihi ad omnem iuſtitiā ſolumhabere ꝓpitiū: cui ſoli peccaui. Omne qd̓ mihi ip̄enon īputare decreuerit: ſic eſt quaſi nō fuerit. Nonpeccare dei iuſtitia eſt: hominis iuſtitia indulgentiadei: uidi hoc & intellexi illius ſentētie ueritate. Oīsqui natus eſt ex deo nō peccat: qꝛ generatio celeſtis ſeruat eū. Generatio celeſtis eterna p̄deſtinatioeſt qua electos ſuos deus dilexit & gratificauit ī dilecto filio ſuo ante mundi conſtitutionē: Sic in ſcōapꝑentes ſibi ut uiderent uirtutē ſuam & gloriamſuam quo eius forent conſortes hereditatis: cuius& apꝑent conformes imaginis. Hoc igitur aduertiquaſi nūꝗͣ peccaſſe: quoniā & ſi qua deliquiſſe uidentur in tempore: nō apꝑpet in eternitate: qꝛ charitas patris ipſoꝝ cooperit multitudinem peccatoꝝEt dixi beatos quoꝝ remiſſe ſūt iniquitates & peccata: cum ſubito tanta quoqꝫ mihi de me ſuborta ēfidutia: & infuſa letitia eſt: quātus in loco horroris.i. in loco ſecunde uiſionis. ſ. iuditii reproboꝝ nonpreceſſerat timor. Ita ut mihi uiſus ſim: tanꝗͣ unusex illis eſſe beatus. O ſi duraſſet. Iterum atqꝫ iterumuiſita me domine in falutari tuo: ad uidendū in bo

nitate electoꝝ tuoꝝ: ad letandum in letitia gentistue. Q uere quietis locus: & quem nō īmerito cubiIi appellatione cēſuerimus: in quo deus non quaſiturbatus ira: nec uelut diſtentus cura proſpicit: ſedꝓbatur uoluntas eius in eo bona beneplacēs & perfecta uiſio iſta nō terret: ſed mulcet: inquietā curioſitatem ſedat: nec excecat niſi fatigat ſenſus: ſed trāquillat: hic uere quieſcit̉. Tranquillus deus trāquillat omnia: & quietū aſpicere quieſcere eſt: cernere eſtregere: poſt diuturnas forenſium quaſi lites cauſarum dimiſſis aſe turbis cauſaꝝ moleſtias declinātē:petentē de nocte diuerſoriū: cubiculū introeuntēcū paucis quos hoc ſecreto & hac familiaritate dignat̉ eo certe ſecurius: quo ſecurius quieſcentē: eoſerenius ſe habentē quo placidius ſolū intuentemquos diligit. In hoc archanum & in hoc ſanctuaritdei: ſi quem fortaſſe noſtrum aliqua hora rapi contingerit poterit quidem h̓ cū ad nos redierit gl̓iari& dicere. Introduxit me rex in cubiculū ſuum: hucuſqꝫ: Ber. ad litterā ī predicto ſermone. Non propt̓hoc autem electoꝝ peccata ſunt eis minus deflēda& lamentanda: ꝗꝛ deus inde eis eliciat bonū. Sed tāto magis debet quiſqꝫ gemere deū offendiſſe: quāto magis ſentit ip̄ius bonitatem: eius malitiam inoffēſis horribilibus noluiſſe derelinq uere: īmo qͣſiiſti ſoli ſciunt flere: & ſuas malitias cognoſcere: &ſolum in eternum domini miſericordias decantareQuod autem electorum peccata ſint uere culpe &ideo diſplicibiles: licet ſit ꝑ ſe notum mēti illumīate: qꝛ impoſſibibile eſt ꝙ ſūmo bono nō diſpliciatmalitia & ꝙ ſūme iuſtus non puniat male acta: tn̄.Gregorius hoc aperte aſſerit & probat libro moꝝ..ix. ſuper illud. Iob. ix. uerebar omnia opera mea ſciens ꝙ non parceres delinquēti ubi dicit̉ ꝙ nequaꝗͣpeccato ꝑcitur: qꝛ nullatenus ſine uindicta relaxat̉:Et ibi probat ꝙ delinquēti ꝑcitur: ꝗꝛ petrus negāsreſpectum ſaluatorisᵛ: ad contritionis lachrymasuocat̉: & paulus in terra xp̄m perſequens ab eo dicelo conuertitur: & non ſine ultione ꝑcitur: quia ul̓homo punit nel deus cum homine: unde & de petro ſubdit̉: ꝙ egreſſus foras fleuit amare. Et de paulo. Ego oſtendam illi quanta & cetera. Similiter ponit ibi exemplum de dauid: cui cum poſt contritionem dixiſſet dominus: trāſtuli peccatum tuum:tamen poſt multis cruciatibus afflictus: ac fugiēsfilii perſecutionem: reatum culpe quam perpetrauerat exſoluit/ ¶ Similiter ponit exemplum de percato originali: quod licet nobis dimittatur ī baptiſmo: tamen ex hoc adhuc corporaliter obimus: &ſic pius ieſus & parcit dimittendo culpam: & nō extoto parcit: quia ſemper infligit aliquam reatus penam: propter quod patet: ꝙ nullum peccatum eſtimpunitum etiam in eo qui facit illud: ſed maximacharitas ieſu ipſas penas punitiuas preteritarum culparum in electis per uirtutem patientie cōuenit inmaxima lucra meritorum: unde & ipſas pūitioneseiſdem facit cooperari in bonum. Iicut patet in predictis exemplis. Et licet aliquas penas ab electis te

B ij